Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 6 kwietnia 2017r., sygn. akt II SA/Bd 318/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odmówił J. K. wstrzymania wykonania postanowienia K.-P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia 3 stycznia 2017 r., nr... w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego.
W zaskarżonym postanowieniu Sąd I instancji wskazał, że w dniu 8 marca 2017 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wpłynęła skarga J. K., na postanowienie K.-P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia 3 stycznia 2017 r., nr... w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego. W skardze sformułowany został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Sąd wskazał, że profesjonalny pełnomocnik poza sformułowaniem wniosku o wstrzymanie wykonania opisanego wyżej postanowienia, nie umotywował go i nie przytoczył żadnych okoliczności, które mogłyby wskazywać na spełnienie przesłanek określonych w art. 61 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zw. dalej p.p.s.a. Sąd zwrócił uwagę na fakt, że wstrzymanie wykonania aktu może dotyczyć tylko takiego aktu, który nadaje się do wykonania i wymaga wykonania.
Przedmiotem wykonania aktu administracyjnego jest każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego do jego wykonania polegające na działaniu, zaniechaniu określonego działania, znoszeniu zachowań innych podmiotów, a nawet świadczenie w rozumieniu prawa cywilnego (zob.: T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, str. 295).
Sąd argumentował, że postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania egzekucyjnego nie podlega wykonaniu w rozumieniu spowodowania w sposób dobrowolny lub doprowadzenia w drodze egzekucji do stanu rzeczy zgodnego z rozstrzygnięciem zawartym w akcie. Wstrzymanie wykonania tego postanowienia nie prowadziłoby bowiem do oczekiwanego przez pełnomocnika strony skarżącej wstrzymania czynności w postępowaniu egzekucyjnym i wstrzymania toku egzekucji.
Z uwagi na powyższe oraz na fakt, że nie zachodzą w przedmiotowej sprawie przesłanki, które uzasadniałyby wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odmówił wstrzymania wykonania postanowienia K.-P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia 3 stycznia 2017r.
W zażaleniu na powyższe postanowienie J. K. wniosła o uchylenie postanowienia Sądu z dnia 6 kwietnia 2017r. wskazując na naruszenie art. 61 § 1 p.p.s.a. W uzasadnieniu zażalenia podniesiono argumentację dotyczącą rozbiórki obiektu budowlanego. Skarżąca wskazała, że niewątpliwie wykonanie zaskarżonego postanowienia spowoduje trudne do odwrócenia skutki, a ponowne odbudowanie pawilonu handlowo-usługowego zlokalizowanego przy ul. S. C.... w T. wymagać będzie dużo sił i środków.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Zatem zasadą jest wykonalność decyzji ostatecznej. Sąd jednak może, choć nie musi, stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Przesłanką wstrzymania zaskarżonego aktu jest zajście niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie chodzi przy tym o jakiekolwiek skutki i jakąkolwiek szkodę, ale o szkodę i skutki kwalifikowane, tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonywaniem aktu.
Sąd administracyjny, wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie, powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o wniosek skarżącego, jak i materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy i ocenić, czy występują wymienione przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Jednakże uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 listopada 2004 r., sygn. akt FZ 474/04, z dnia 31 sierpnia 2004 r., sygn. akt FZ 267/04, z dnia 28 listopada 2012 r., sygn. akt I FSK 1263/12).
Należy zgodzić się z Sądem I instancji, że zaskarżone postanowienie nie może powodować negatywnych konsekwencji, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Tym samym nie należy ono do grupy aktów prawnych podlegających wstrzymaniu w trybie w tym przepisie przewidzianym. W świetle tego unormowania wstrzymaniu wykonania podlegają tylko takie akty i czynności organów administracji publicznej, które posiadają przymiot wykonalności. Objętym skargą do Sądu I instancji postanowieniem utrzymano w mocy postanowienie organu I instancji, którym odmówiono zawieszenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego. Zaskarżone orzeczenie nie stwierdza ani nie tworzy po stronie skarżącego uprawnień lub obowiązków o charakterze materialnoprawnym, nadających się do egzekucji (wykonania). Skutkiem zaskarżonego postanowienie jest tylko to, że postępowanie toczy się nadal. W tej sytuacji polemika z argumentacją zażalenia jest zbędna, bowiem przesłanki mające uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu można rozważać dopiero po stwierdzeniu, że akt ten nadaje się do wykonania, co w niniejszym przypadku nie miało miejsca (por. postanowienie NSA: z dnia 22 lipca 2009r., sygn. akt II FZ 280/09; z dnia 25 kwietnia 2013r., sygn. akt II FSK 514/13; z dnia 27 września 2012r., sygn. akt II FZ 777/12, w CBOSA).
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie.
- - ---------------------- 1