Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 24 sierpnia 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 lutego 2016 r., sygn. akt VII SA/Wa 2643/15 odrzucające wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi i odrzucił wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
W uzasadnieniu tego postanowienia wskazano, iż przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie był wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Sąd I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia odniósł się do tego wniosku, jednakże w sentencji orzekł o "odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi". W tej sytuacji zaistniała rozbieżność między sentencją zaskarżonego postanowienia a jego uzasadnieniem. Z tych względów należało uchylić zaskarżone postanowienie.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał jednocześnie, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi złożony został z uchybieniem terminu wskazanego w art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718, dalej: "p.p.s.a.") i podlega odrzuceniu. Jak wynika z akt sprawy skarżąca o uchybieniu terminu do wniesienia skargi dowiedziała się w dniu 30 listopada 2015 r., w którym doręczono jej pismo Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wraz z odpisem odpowiedzi na skargę. W takim stanie sprawy siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi upływał z dniem 7 grudnia 2015 r. Tymczasem skarżąca nadała przesyłkę z wnioskiem o przywrócenie terminu za pośrednictwem Poczty Polskiej w dniu 9 grudnia 2015 r., a więc już po upływie ustawowego terminu.
W dniu 14 września 2016 r. skarżąca wystąpiła z wnioskiem o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 sierpnia 2016 r. poprzez uzupełnienie jego uzasadnienia i uznanie, że skarga została złożona prawidłowo i w terminie oraz poprzez przyznanie skarżącej zwrotu kosztów postępowania od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
W uzasadnieniu wniosku wskazała, że Sąd rozpatrzył tylko wniosek o przywrócenie terminu, a nie dokonał w ogóle oceny czy skarga została złożona w terminie. Skarga została wysłana za pośrednictwem operatora pocztowego In Post w dniu 15 października 2015 r., a termin do jej złożenia upływał 19 października 2015 r., zatem skarżąca dochowała terminu do wniesienia skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 157 § 1 p.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Zgodnie z art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem, prezentowanym w doktrynie i orzecznictwie, przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują możliwości uzupełnienia uzasadnienia wyroku lub postanowienia (por. postanowienia NSA: z 28 grudnia 2007 r., II OZ 1331/07, z 5 czerwca 2008 r., I OSK 511/08, z 30 grudnia 2010 r., II FSK 1088/09, z 11 marca 2011 r., II OPP 50/10; a także J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2012, komentarz do art. 157, teza 3, M. Jagielska, J. Jagielski, R. Stankiewicz [w:] R. Hauser (red.), M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, komentarz do art. 157, teza 6 czy również T. Woś [w:] H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, T. Woś (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, komentarz do art. 157, teza 6). Przepis art. 157 § 1 p.p.s.a. przewiduje bowiem jedynie możliwość żądania uzupełnienia sentencji orzeczenia sądu, a więc samego rozstrzygnięcia, a nie jego uzasadnienia.
Skarżąca wniosła o uzupełnienie uzasadnienia postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 sierpnia 2016 r. poprzez "uznanie, że skarga została złożona prawidłowo i w terminie". Taki wniosek jest niedopuszczalny, gdyż wniosek o uzupełnienie może dotyczyć tylko sentencji orzeczenia, a nie jego uzasadnienia. Ponadto złożony przez skarżącą wniosek stanowi polemikę z uzasadnieniem postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego, które jest ostateczne i nie podlega zaskarżeniu. Na marginesie należy wskazać, że kwestia uchybienia terminu do wniesienia skargi została przesądzona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w postanowieniu z dnia 27 września 2016 r., którym Sąd odrzucił skargę B. F. Jeżeli skarżąca nie zgadza się z tym rozstrzygnięciem może skorzystać z przysługującego jej środka odwoławczego od tego postanowienia.
Naczelny Sąd Administracyjny nie uwzględnił ponadto wniosku skarżącej o uzupełnienie postanowienia z dnia 24 sierpnia 2016 r. poprzez orzeczenie o zwrocie skarżącej kosztów postępowania. W postępowaniu sądowoadministracyjnym Naczelny Sąd Administracyjny nie jest uprawniony do zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego między stronami wobec braku podstawy prawnej do wydania tego rodzaju orzeczenia. Podstawy do rozstrzygnięcia o zwrocie kosztów postępowania zażaleniowego w sprawie z zażalenia na postanowienie w szczególności nie mogą stanowić przepisy art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Przepisy te wiążą bowiem wyraźnie zwrot kosztów postępowania kasacyjnego z zaskarżeniem wyroku, a to kto jest obowiązany do zwrotu kosztów zależy od treści wyroku sądu I instancji. Przepisy te nie mają zastosowania do kosztów postępowania zażaleniowego.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.