Uzasadnienie
Pismem z dnia 30 czerwca 2015 r. T.B. wniósł skargę na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego.
W związku z powyższym zarządzeniem z dnia 12 sierpnia 2015 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, stosownie do art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", w zw. z § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) w wysokości 200 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Zażalenie na powyższe zarządzenie wniósł skarżący, wskazując na naruszenie art. 56 P.p.s.a. skutkujące przedwczesnym wezwaniem do uiszczenia wpisu.
W uzasadnieniu skarżący wskazał, że w niniejszej sprawie przed wniesieniem skargi do sądu wszczęto postępowanie w sprawie nieważności skarżonej decyzji. W związku z tym postępowanie sądowe winno być zawieszone, a wezwanie do uiszczenia wpisu wystosowane dopiero po zakończeniu postępowania nieważnościowego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie, ale z innych przyczyn niż podano w zażaleniu.
W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że na skutek wniesionego zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny kontroluje zaskarżone zarządzenie w całości. Zatem skoro skarżący kwestionuje zarządzenie o wpisie, to obowiązkiem Naczelnego Sądu Administracyjnego jest ocena wydanego zarządzenia pod względem zgodności z prawem zarówno co do zasady jak i wysokości.
Zgodnie z treścią art. 214 § 1 P.p.s.a. jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie. Stosownie zaś do art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący obowiązany jest wezwać wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Wysokość oraz szczegółowe zasady pobierania wpisu określone zostały we ww. rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r.
Jako podstawę żądania uiszczenia wpisu przez wnoszącego skargę Przewodniczący Wydziału II wskazał przepis art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a. w zw. z § 2 ust. 6 ww. rozporządzenia. Przy czym skoro sprawa, w której skarżący wniósł skargę, nie należy do kategorii spraw wymienionych w art. 239 § 1 pkt 1 P.p.s.a. objętych zwolnieniem od kosztów o charakterze przedmiotowym, a skarżący nie należy do kręgu pomiotów o których mowa w art. 239 § 1 pkt 2 - 4 oraz § 2 P.p.s.a., to prawidłowo – co do zasady – Przewodniczący wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi. Jednakże, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, wydając przedmiotowe zarządzenie Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie winien w pierwszej kolejności przeanalizować w jakiej sprawie została wniesiona skarga, a następnie rozważyć kwestię podstawy prawnej jaka winna być zastosowana w tej sprawie. Niedostateczne przeanalizowanie tej kwestii przez Przewodniczącego Wydziału stało się przyczyną uchylenia zaskarżonego zarządzenia.
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja nr [...] z dnia [...] maja 2015 r. wydana przez Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, którą utrzymano w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] października 2014 r. umarzającą z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie robót budowlanych związanych z rozbudową budynku mieszkalnego o wiatrołap i pomieszczenie pełniące funkcję garażu, na wskazanej w tej decyzji działce. Mając zatem tak określony przedmiot zaskarżenia przyjąć należy, że podstawą ustalenia wpisu co do wysokości winien być § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia (patrz: przykładowe postanowienia NSA: z dnia 4.09.2015 r. II OZ 823/15; z dnia 24.02.2015r. II OZ 141/15; z dnia 20.02.2015 r. II OZ 130/15; z dnia 9.01.2015 r. II OZ 1377/14).
Odnosząc się zaś do argumentów zażalenia, wskazać należy, że nie zasługują one na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata o której mowa w art. 235a. W tym przypadku z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania, z tym że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§ 3 P.p.s.a.).
Z powyższego wynika, że pismo nieopłacone nie wywołuje żadnych skutków. Oznacza to, że do czasu uzupełnienia tego braku sąd nie może rozpoznać żadnych innych wniosków strony (porównaj: postanowienie NSA z 10.06.19787 r. SA/Gd 537/87, OSP 1990 nr 4, poz. 207). Do tego czasu sąd nie może również brać pod uwagę ewentualnych okoliczności stanowiących podstawę zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego z urzędu.
Mając zatem na uwadze powyższe, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i 2 i art. 198 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.