Uzasadnienie
Wyrokiem z 18 listopada 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił przedmiotową skargę.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł skarżący, zawierając w niej wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego (decyzji administracyjnej). Jego zdaniem jest on uzasadniony ze względu na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący wskazał, że został pozbawiony zatrudnienia. Sytuacja ta boleśnie dotknęła nie tylko jego, ale również jego rodzinę, która została pozbawiona istotnego źródła utrzymania. Wstrzymanie wykonania tego aktu do chwili prawomocnego zakończenia niniejszej sprawy pozwoliłoby mu na odzyskanie wcześniejszych dochodów i poprawienie bytu swojego oraz rodziny.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 – zwanej dalej p.p.s.a.) wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności możliwe jest wówczas, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi odstępstwo od ogólnej reguły wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Przesłanki jakimi powinien kierować się sąd przy rozstrzyganiu takiego wniosku w sposób wyczerpujący zostały określone w art. 61 § 3 p.p.s.a., w myśl którego są nimi: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki te należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. Wykazanie istnienia tych przesłanek spoczywa na stronie.
W orzecznictwie sądów administracyjnych jednolicie przyjmuje się, że brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sytuacji, gdy skutki, które wynikające z wykonania aktu lub czynności już wystąpiły, bowiem instytucja wstrzymania wykonania określonego aktu lub czynności jest postrzegana jako tymczasowa ochrona osoby, która wniosek taki składa przed ewentualnymi skutkami kontrolowanego przez sąd działania organu administracji publicznej.
Objęcie skarżącego ochroną przewidzianą w art. 61 § 3 p.p.s.a. może mieć zatem miejsce w przypadku zaskarżenia decyzji, która nadaje się do wykonania i która ma być w przyszłości wykonana. W sytuacji, gdy decyzja została już wykonana, wniosek o wstrzymanie jej wykonania staje się bezprzedmiotowy. Skoro bowiem postanowienie sądu ma uchronić stronę przed skutkami wykonania decyzji, to jej wykonanie niweczy cel zastosowania instytucji przewidzianej w art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 lutego 2021 r., sygn. akt III OSK 3922/21, z 12 lutego 2019 r., sygn. akt I OSK 77/19, z 14 lipca 2020 r., sygn. akt I OSK 882/20; dostępne na orzeczenia.nsa.gov.pl).
W niniejszej sprawie rozkazem personalnym z 28 stycznia 2021 r. Komendant Miejski Policji w Olsztynie zwolnił skarżącego ze służby w Policji z dniem 31 stycznia 2021 r., nadając temu orzeczeniu rygor natychmiastowej wykonalności, co oznacza, że rozkaz personalny został już wykonany – skarżący z ww. dniem został zwolniony ze służby. Powyższe orzeczenie zostało utrzymane w mocy zaskarżonym rozkazem personalnym organu drugiej instancji. Zatem rozpoznawany wniosek o wstrzymanie wykonania rozkazu personalnego jest bezprzedmiotowy.
W tym stanie sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z 193 p.p.s.a., odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego rozkazu.