Uzasadnienie
Postanowieniem z 8 czerwca 2022 r., sygn. akt II SA/Wa 361/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę M.G. (skarżący) na decyzję Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2021 r., znak: BPRM.ZŚS.270.146.2021(19) w przedmiocie odmowy przyznania renty specjalnej.
W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż w związku z dostrzeżonymi brakami formalnymi wniesionej przez skarżącego skargi na opisaną wyżej decyzję, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 28 lutego 2022 r. wezwano go do uzupełnienia braku formalnego, w terminie 7 dni od otrzymania wezwania pod rygorem jej odrzucenia, poprzez podanie numeru PESEL. Wezwanie to został doręczone skarżącemu 9 marca 2022 r. Skarżący w odpowiedzi na wezwanie 23 marca 2022 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) przesłał pismo z 16 marca 2022 r., w którym wskazał numer PESEL jednocześnie kwestionując zasadność skierowanego do niego wezwania. W konsekwencji Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. odrzucił skargę.
Z powyższym rozstrzygnięciem nie zgodził się skarżący wnosząc o jego uchylenie i zarzucając mu naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
W odpowiedzi na zażalenie organ wniósł o jego oddalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Pismo procesowe strony powinno spełniać określone warunki formalne, bez których nie można mu nadać prawidłowego biegu. Wymogi formalne składanych pism uregulowane zostały w art. 46 p.p.s.a.
Stosownie do art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., poza elementami wymienionymi w § 1 tego przepisu pismo strony powinno ponadto zawierać, w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie – numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. W sytuacji, gdy brak jest jednego z elementów pisma wymienionych w art. 46 p.p.s.a., obowiązkiem sądu, zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jest wezwanie strony do uzupełnienia lub poprawienia pisma w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Zgodnie z jego treścią, sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych.
Powyższe przepisy mają charakter bezwzględnie obowiązujący, a zatem w przypadku nieuzupełnienia przez stronę skarżących braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, sąd zobowiązany jest do odrzucenia skargi.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że zasadnie Sąd I instancji wezwał skarżącego zarządzeniem z 28 lutego 2022 r., do uzupełnienia braków formalnych skargi w postaci podania numeru PESEL. Wezwanie to zostało doręczone 9 marca 2022 r. Termin do uzupełnienie braku formalnego upłynął zatem 16 marca 2022 r. W konsekwencji zasadnie Sąd I instancji odrzucił skargę, skoro skarżący nie uzupełnił wskazanego braku formalnego w terminie, bowiem uniemożliwiał on nadanie skardze prawidłowego biegu.
Odnosząc się zaś do podniesionej w uzasadnieniu zażalenia kwestii zasadności formułowania wezwania przez Sąd w sytuacji, gdy w aktach administracyjnych, w ocenie skarżącego, znajduje się jego numer PESEL wskazać należy, iż nie zarzut ten nie mógł odnieść skutku. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany jest bowiem pogląd, iż okoliczność, że numer PESEL znajduje się w aktach administracyjnych sprawy, pozostaje bez znaczenia dla bowiem postępowanie administracyjne i postępowanie sądowoadministracyjne są postępowaniami odrębnymi, prowadzonymi na podstawie odrębnych przepisów i w formie osobnych aktach sprawy. Jednocześnie zauważa się, że ustawodawca wyraźnie zastrzegł konieczność wskazania numeru PESEL osoby fizycznej przy pierwszej czynności w sprawie (por. m.in. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 25 października 2019 r., sygn. akt I OZ 1017/19, 5 grudnia 2019 r., sygn. akt I OZ 1211/19 i I OZ 1218/19, z dnia 30 stycznia 2020 r. sygn. akt II FZ 18/20, z dnia 13 października 2020 r. sygn. akt II OZ 745/20, 16 marca 2021 r. sygn. akt III OZ 157/21, 12 kwietnia 2022 r., sygn. akt 108/22, 4 marca 2022 r., sygn. akt I OZ 59/22).
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
Zawarty w zażaleniu wniosek w przedmiocie zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu nie podlega rozpoznaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny. Wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu za wykonaną pomoc prawną, należne od Skarbu Państwa w oparciu o art. 250 p.p.s.a., przyznawane jest przez właściwy Wojewódzki Sąd Administracyjny w postępowaniu określonym w art. 258-261 p.p.s.a.