Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 17 maja 2006 r., sygn. akt OZ 301/04 Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił zażalenie E. i J. L. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 marca 2006 r., sygn. akt OZ 301/04 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi E. L. i J. L. na uchwałę Rady Miasta Mierzęcice z dnia 22 sierpnia 2003 r., Nr XI/81/2003 w przedmiocie skargi na działanie Wójta Gminy.
W uzasadnieniu Sąd podniósł, iż orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego nie są zaskarżalne w zwykłym toku postępowania. Zażalenie zatem na postanowienie NSA jest niedopuszczalne i stąd podlega odrzuceniu. Dodał, iż zarówno przepisy Konstytucji RP jak i regulacje p.p.s.a przewidują dwuinstancyjny tok postępowania sądowoadministracyjnego, stanowiąc, iż tylko od orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych przysługują określone w przepisach środki odwoławcze do NSA (art. 173 § 1 oraz art. 194 § 1 cyt. ustawy). Natomiast orzeczenia NSA, jak wskazano, są prawomocne i jako takie nie podlegają dalszemu zaskarżeniu (art. 168 § 1 p.p.s.a). NSA podniósł ponadto, iż w związku z powyższym nie odniesiono się do oceny podniesionych przez skarżących zarzutów zażalenia.
E. L. i J. L. złożyli zażalenie na to postanowienie, wnosząc o jego "unieważnienie i pozytywne rozpatrzenie całości sprawy". Zarzucili przedmiotowemu m.in. naruszenie Konstytucji RP oraz artykułów 178 i 111 p.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest niedopuszczalne.
Zgodnie z art. 168 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy.
W związku z powyższym wskazać należy, iż na postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego nie przysługuje żaden środek odwoławczy. Są one bowiem prawomocnymi orzeczeniami od chwili ich wydania, a co za tym idzie nie mogą być wzruszone przez zwyczajne środki odwoławcze, takie jak skarga kasacyjna czy zażalenie. Wniesienie zatem zażalenia na postanowienie NSA należy traktować jako niedopuszczalne, a zażalenie takie odrzucić.
Zgodnie z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Stosownie do art. 180 p.p.s.a Naczelny Sąd Administracyjny na posiedzeniu niejawnym odrzuci skargę kasacyjną, jeżeli ulegała ona odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny, albo zwróci ją temu sądowi w celu usunięcia dostrzeżonych braków.
Zgodnie z art. 197 § 2 p.p.s.a do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej.
W przedmiotowej sprawie skarżący wnieśli zażalenie na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego, na które nie przysługuje żaden środek odwoławczy.
Należy podnieść także, iż wobec zaistniałego stanu faktycznego NSA nie może odnieść się i rozpatrzeć merytorycznie zarzutów zażalenia, w tym do naruszenia art. 111 p.p.s.a.
W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji na podstawie art. 178 w zw. z art. 180 i art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.