Uzasadnienie
J. S. oskarżony był o to, że:
w dniu 16 września 2013 r. w K. dokonał przywłaszczenia mienia znalezionego w postaci portfela koloru czarnego marki (...) wraz z zawartością pieniędzy w kwocie 1500 zł, dowodu osobistego numer seria (...), prawa jazdy numer (...), legitymacji studenckiej powodując straty łącznie w wysokości 1500 zł na szkodę M. N., tj. o przestępstwo z art. 284 § 3 kk i art. 275 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk.
Sąd Rejonowy w Kielcach wyrokiem z dnia 30 grudnia 2013 r. w sprawie II K 909/13 orzekł co następuje:
- I. oskarżonego J. S. uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu aktem oskarżenia, tj. przestępstwa określonego w art. 284 § 3 kk i art. 275 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk i za czyn ten na podstawie art. 275 § 1 kk w zw. z art. 11 § 3 kk wymierzył mu karę 3 miesięcy pozbawienia wolności,
- II. na podstawie art. 69 § 1 i 2 kk i art. 70 § 1 pkt 1 kk wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego J. S. kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby 2 lata,
- III. na podstawie art. 71 § 1 kk i art. 33 § 1 i 3 kk orzekł wobec oskarżonego karę grzywny w rozmiarze 30 stawek dziennych po 20 zł każda,
- IV. na podstawie art. 72 § 2 kk zobowiązał oskarżonego do naprawienia szkody w całości poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego M. N. kwoty 1500 zł w terminie 6 miesięcy od uprawomocnienia się wyroku,
- V. na podstawie art. 627 kpk zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu państwa kwotę 210 zł tytułem kosztów procesu, w tym 120 zł opłat.
Powyższy wyrok zaskarżony został przez prokuratora w części dotyczącej orzeczenia o karze na niekorzyść oskarżonego. Na podstawie art. 438 pkt 2 kpk zarzucił on temu wyrokowi obrazę przepisów postępowania mogącą mieć wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie art. 413 § 1 pkt 6 kpk poprzez niewłaściwe wskazanie jako podstawy prawnej wymierzenia oskarżonemu kary grzywny art. 71 § 1 kk zamiast art. 33 § 2 kk. Podnosząc ten zarzut prokurator wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez przyjęcie jako podstawy prawnej wymierzenia oskarżonemu kary grzywny w art. 33 § 2 kk.
Sąd Okręgowy zważył co następuje
Apelacja prokuratora jest zasadna. Sąd I instancji wyrokując w tej sprawie błędnie wskazał przepis art. 71 § 1 kk w zw. z art. 33 § 1 i 3 kk jako podstawę prawną orzeczenia o karze grzywny. Na błąd ten Sąd wskazał w uzasadnieniu wyroku. Oskarżony dokonując przywłaszczenia rzeczy znalezionej działał w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i ją osiągnął. Podstawą prawną orzeczenia o karze grzywny w takiej sytuacji powinien być przepis art. 33 § 1, 2 i 3 kk, co trafnie podniósł prokurator. Również zasadnie apelujący wskazał, iż nie ma prawnej możliwości naprawienia tego błędu przez sprostowanie orzeczenia. Brak właściwie oznaczonej podstawy prawnej skazania nie należy bowiem do kategorii oczywistych omyłek pisarskich w rozumieniu przepisu art. 105 § 1 kpk.
Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy na podstawie art. 437 § 1 kpk orzekł jak w wyroku. O kosztach sądowych za postępowanie odwoławcze orzeczono na podstawie art. 634, 627 kpk.