Uzasadnienie
J. K. został oskarżony o to, że:
- I. w okresie od marca 2011 roku do listopada 2011 roku w T., będąc zobowiązanym z mocy ustawy i wyroku zaocznego Sądu Rejonowego w T. z dnia (...) sygn. (...), a następnie ugody zawartej przed Sądem Rejonowym w (...) z dnia (...). sygn. akt (...) do płacenia na rzecz małoletniej córki N. Ż. alimentów w wysokości 450 zł miesięcznie, uporczywie uchylał się od wykonywania tego obowiązku, czym naraził N. Ż. na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, tj. o przestępstwo z art. 209 § 1 kk
- II. w okresie od marca 2012 roku do listopada 2012 roku w T., będąc zobowiązanym z mocy ustawy i wyroku zaocznego Sądu Rejonowego w T. z dnia (...) sygn. (...), a następnie ugody zawartej przed Sądem Rejonowym w T. z dnia (...). sygn. akt (...) do płacenia na rzecz małoletniej córki N. Ż. alimentów w wysokości 450 zł miesięcznie, uporczywie uchylał się od wykonywania tego obowiązku, czym naraził N. Ż. na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, tj. o przestępstwo z art. 209 § 1 kk
- III. w okresie od marca 2013 roku do listopada 2013 roku w T., będąc zobowiązanym z mocy ustawy i wyroku zaocznego Sądu Rejonowego w T. z dnia (...) roku sygn. (...) a następnie ugody zawartej przed Sądem Rejonowym w (...) z dnia (...) sygn. akt (...) do płacenia na rzecz małoletniej córki N. Ż. alimentów w wysokości 450 zł miesięcznie, uporczywie uchylał się od wykonywania tego obowiązku, czym naraził N. Ż. na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, tj. o przestępstwo z art. 209 § 1 kk
Sąd Rejonowy w Toruniu wyrokiem z dnia 28 stycznia 2014 r. (sygn. akt VIII K 1683/13):
- I) uznał oskarżonego za winnego zarzucanych mu aktem oskarżenia w punktach I, II i III czynów, tj. występków z art. 209 § 1 kk oraz ustalając, że czynów dopuścił się w ciągu przestępstw z art. 91 § 1 kk i za to w myśl art. 91 § 1 kk na podstawie art. 209 § 1 kk wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności;
- II) na podstawie art. 69 § 1 i 2 kk i art. 70 § 1 pkt 1 kk wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby 2 lat;
- III) na podstawie art. 72 § 1 pkt 3 kk zobowiązał oskarżonego do wykonywania ciążącego na nim obowiązku alimentacyjnego na rzecz N. Ż.;
- IV) zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 120 złotych tytułem opłaty sądowej i obciążył go wydatkami w kwocie 90 złotych.
Od powyższego wyroku apelację wniósł prokurator zaskarżając wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze na niekorzyść oskarżonego, zarzucając mu obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść wyroku tj. art. 343 § 1 i 7 kpk w zw. z art. 335 § 1 kpk polegającą na pominięciu w wyroku w wydanym na posiedzeniu w trybie art. 335 kpk orzeczenia o dozorze kuratora sądowego w sytuacji gdy wniosek prokuratora o skazanie bez rozprawy uzgodniony z oskarżonym przewidywał oddanie go pod dozór kuratora sądowego.
W związku z powyższym zarzutem prokurator wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie względem oskarżonego na podstawie art. 73 §1 kk dozoru kuratora sądowego.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Apelacja prokuratora była w całości zasadna a uwzględnienie podniesionego w niej zarzutu prowadziło do zmiany wyroku w zaskarżonej części.
Prokurator - nie kwestionując ustaleń faktycznych stanowiących podstawę wyrokowania - trafnie podniósł, że Sąd Rejonowy naruszając art. 343 § 7 kpk w zw. z art. 335 § 1 kpk, orzekł w stosunku do oskarżonego karę niezgodną z uzgodnieniem dokonanym między oskarżonym a prokuratorem. Zaskarżony wyrok został wydany na skutek uwzględnienia wniosku prokuratora o skazanie oskarżonego bez przeprowadzenia rozprawy dlatego też sąd orzekający związany był umieszczonym w akcie oskarżenia wnioskiem, o którym mowa w art. 335 kpk. Nie mógł więc orzec niezgodnie z takim wnioskiem, i to nawet wówczas gdyby dokonana przez sąd orzekający zmiana byłaby dla oskarżonego korzystna.
W niniejszej sprawie prokurator w trybie art. 335 kpk wniósł o orzeczenie wobec oskarżonego kary 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na 2-letni okres próby oraz oddanie go w okresie próby pod dozoru kuratora sądowego a nadto zobowiązanie do bieżącego wykonywania obowiązku alimentacyjnego na rzecz małoletniej córki. Sąd Rejonowy tymczasem, pomimo uwzględnienia wniosku prokuratora, dozoru kuratora nie orzekł, czym naruszył ugodę prokuratora z oskarżonym stanowiącą podstawę wniosku złożonego na podstawie art. 335 kpk, do czego przyznał się zresztą w pisemnych motywach wyroku wskazując, że brak orzeczenia w tym przedmiocie nie był celowym zabiegiem lecz wynikał z przeoczenia.
W związku z powyższym Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że na podstawie art. 73 §1 kk oddał oskarżonego w okresie próby określony w punkcie II wyroku pod dozór kuratora sądowego; w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymując w mocy, gdyż nie wystąpiły żadne uchybienia stanowiące bezwzględne przyczyny odwoławcze będące podstawą do uchylenia lub zmiany wyroku z urzędu w dalszej części.
O kosztach sądowych za drugą instancję sąd odwoławczy orzekł na podstawie art. 634 kpk w zw. z art. 624 § 1 kpk zwalniając oskarżonego z obowiązku ich uiszczenia i obciążając wydatkami postępowania odwoławczego Skarb Państwa, gdyż przemawiają za tym względy słuszności, albowiem postępowanie odwoławcze toczyło się a zaskarżony wyrok uległ zmianie z uwagi na błąd Sądu Rejonowego.