Uzasadnienie
wyroku z dnia 20 listopada 2017 r. (ograniczone w trybie art. 424 §3 kpk)
W. G. (1) oskarżona była o to, że w dniu 09 kwietnia 2017 roku w miejscowości F. województwa (...) kierowała w ruchu lądowym samochodem osobowym marki R. (...) o nr rej. (...) będąc w stanie nietrzeźwości wynoszącej: I badanie 0,94 mg/l, II badanie 1,00 mg/l zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu tj. o przestępstwo z art. 178a §1 kk.
Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy w szczególności w postaci wiarygodnych wyjaśnień oskarżonej i protokołów badania jej na zawartość alkoholu niezwłocznie po zatrzymaniu – dał podstawy do przyjęcia, że oskarżona W. G. (1) dopuściła się zarzucanego jej czynu z art. 178a §1 kk. Skoro oskarżona w dniu 09. 04. 2017 r. w miejscowości F. kierowała w stanie nietrzeźwości samochodem w ruchu lądowym wyczerpała ona swoim zachowaniem dyspozycje art. 178a §1 kk, który penalizuje takie zachowania. Stan nietrzeźwości opisany jest m. in. w tzw. słowniczku w art. 115 §16 kk i zachodzi, gdy zawartość alkoholu w 1dm³ wydychanego powietrza przekracza 0, 25 mg lub prowadzi do stężenia przekraczającego tę wielkość. Wyniki badania oskarżonej na zawartość alkoholu (...) a później (...) (k. 2 i 3) potwierdzają zasadność postawionego oskarżonej zarzutu i tym samym przypisania w/w przestępstwa.
Wymierzając oskarżonej kary i inne środki przewidziane w ustawie jako okoliczność łagodzącą uwzględniono fakt niekaralności oskarżonej za przestępstwa (k. 44). Okolicznością obciążającą, wpływającą na wymiar kary i środków jest natomiast stopień stanu nietrzeźwości, który był dość duży, bo przekraczał prawie czterokrotnie dolną granicę takiego stanu. Oskarżona przejechała ok. 5 kilometrów z miejsca swojego zamieszkania i została zatrzymana we F..
Sąd wymierzył oskarżonej karę 5 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie, wobec zaistnienia przesłanek, warunkowo zawieszono na dwuletni okres próby.
Dla celów wychowawczych orzeczono wobec oskarżonej na mocy art. 71 §1 kk karę grzywny w wysokości 40 stawek dziennych, przyjmując wysokość jednej stawki na kwotę 10 złotych. Wysokość stawki dziennej określono z uwzględnieniem trudnej sytuacji finansowej oskarżonej.
Orzeczono wobec W. G. (1) obligatoryjny środek karny zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych – na okres 4 lat z uwzględnieniem stopnia stanu nietrzeźwości, zaliczając na poczet środka okres zatrzymania prawa jazdy od 09. 04. 2017 r. do 20. 11. 2017 r. Z zakazu tegoż wyłączono jednakże te uprawnienia, do których przewidziana jest kategoria (...) prawa jazdy.
Oskarżona jest wdową, jej mąż zmarł 3 lata temu a posiada ona na utrzymaniu małoletnią córkę i pełnoletniego syna, studenta studiów dziennych. W. G. utrzymuje wyłącznie rodzinę z dochodów z gospodarstwa rolnego o powierzchni łącznej ok. 10 ha (w tym ok. 5 ha pochodzące z dzierżawy) oraz z renty rodzinnej dla córki po zmarłym mężu w wysokości 840 złotych. Z gospodarstwa rolnego posiada dochody ok. 1 600 złotych miesięcznie. Oskarżona samodzielnie prowadzi gospodarstwo rolne, w tym osobiście kieruje pojazdami rolniczymi i z tego tytułu posiada kategorię (...) prawa jazdy. Gospodarstwo oskarżonej położone jest od 2-4 km od domu i znajduje się w kilku kawałkach. Koło domu posiada oskarżona jedynie 15 arów (k. 18-19, 14 i 49).
Sąd uznał, iż mimo dość dużego stopnia nietrzeźwości stwierdzonego u oskarżonej zachodzi wyjątkowy przypadek aby wyłączyć z zakazu kategorie (...) prawa jazdy z powyższych względów. Nie można w takiej sytuacji w ocenie sądu kierować się wyłącznie stopniem nietrzeźwości oskarżonej a należy uwzględnić również inne okoliczności. W tym zakresie należy wziąć pod uwagę ogólne dyrektywy wymiaru kary określone w art. 53 kk, w tym właściwości i warunki osobiste sprawcy i dotychczasowy sposób życia a także i przede wszystkim to, by zakres dolegliwości oskarżonej nie przekraczał stopnia jej winy w kontekście celów zapobiegawczych i wychowawczych, które ma osiągnąć określony wyrok. Pozbawienie oskarżonej kategorii (...) prawa jazdy może doprowadzić ją i jej rodzinę do poważnych problemów finansowych, w sytuacji gdy oskarżona kobieta (sytuacja raczej wyjątkowa) prowadzi samodzielnie gospodarstwo rolne i utrzymuje z niego siebie i dwoje dzieci.
Oskarżona jest wdową. W ocenie sądu inne pozostałe kary i środki oceniane łącznie są dla niej dostatecznie dolegliwe aby można osiągnąć zamierzony cel. Należy też wziąć pod uwagę, że oskarżona nie była karana za żadne wykroczenia drogowe (k. 47) a przejechała samochodem stosunkowo niewielki odcinek ok. 5 kilometrów dość mało uczęszczaną droga, gdzie ruch wówczas był przeciętny (zeznania funkcjonariusza policji R. F. k. 16).
Oskarżona podniosła na rozprawie, że po śmierci męża nie może sobie poradzić z tą sytuacją i najprawdopodobniej obecne zdarzenie jest wyłącznie przejawem nieprzemyślenia sytuacji i jednorazowym przypadkiem tego rodzaju. Celem wzmocnienia funkcji wychowawczej oprócz kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na większy niż minimalny okres próby, wymierzono oskarżonej karę grzywny. Orzeczono także obligatoryjne świadczenie na cel społeczny na mocy art. 43a §2 kk w wysokości 5 tys. złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej. Jak wskazano wcześniej – zdaniem sądu – zakres i rodzaj orzeczonych kar i środków jest adekwatny do całokształtu okoliczności a niewyłączenie kategorii (...) z zakazu stanowiłoby dla oskarżonej i jej rodziny nadmierną dolegliwość i byłoby faktycznie pewnego rodzaju „karą dodatkową”, której orzeczenie mogłoby spowodować skutki odwrotne od zamierzonych w sensie realizacji podstawowych celów karania.
Z uwagi na trudną sytuację finansowa zwolniono oskarżoną od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.