Uzasadnienie
W dniu 22 lutego 2018 r. w miejscowości B., P. G., działając wspólnie i w porozumieniu z A. W., z terenu firmy (...) S.A. dokonał zaboru w celu przywłaszczenia 600 sztuk palet Euro, powodując tym samym stratę w kwocie 12.000 zł na szkodę (...) S.A. z siedzibą w K..
W dniu 07 marca 2018 r. w miejscowości B., P. G. działając wspólnie i w porozumieniu z A. W., z terenu firmy (...) S.A. dokonał zaboru w celu przywłaszczenia 600 sztuk palet Euro powodując tym samym stratę w kwocie 12.000 zł na szkodę (...) S.A. z siedzibą w K..
W dniu 30 marca 2018 r. w miejscowości B., P. G., działając wspólnie i w porozumieniu z A. W., z terenu firmy (...) S.A. dokonał zaboru w celu przywłaszczenia 600 sztuk palet Euro powodując tym samym stratę w kwocie 12.000 zł na szkodę (...) S.A. z siedzibą w K..
dowód: wyjaśnienia oskarżonego P. G. (k. 84v.), wyjaśnienia oskarżonego A. W. (k. 39v.-40)
P. G. nie był do tej pory karany za przestępstwa.
dowód: zapytanie o karalność (k. 141)
Oskarżony P. G. w toku postępowania przygotowawczego w swych drugich wyjaśnieniach przyznał się do popełnienia zarzuconych mu czynów zabronionych. Składając wyjaśnienia oskarżony podał, że czynów tych dokonał wspólnie i w porozumieniu z A. W., z którym pieniędzmi podzielił się po połowie (k. 84-85). Sąd dał wiarę tym wyjaśnieniom oskarżonego, gdyż były zgodne z wyjaśnieniami współoskarżonego A. W. (k. 39-40, k. 81-82), zeznaniami świadka M. B. (k. 2). Sąd dał wiarę tym dowodom. Zeznania świadka B. były wszakże zgodne z dokumentami (k. 6-14). Sąd dał wiarę tym dowodom z dokumentów, a także innym dokumentom zgromadzonym w sprawie, gdyż żadna ze stron oraz Sąd z urzędu nie zakwestionowali ich autentyczności, czy prawdziwości.
P. G. został oskarżony o to, że:
- 1. w dniu 22 lutego 2018 r. w miejscowości B., działając wspólnie i w porozumieniu z A. W., z terenu firmy (...) S.A. dokonał zaboru w celu przywłaszczenia 600 sztuk palet Euro, powodując tym samym stratę w kwocie 12.000 zł na szkodę (...) S.A. z siedzibą w K. tj. o czyn z art. 278 § 1 kk
- 2. w dniu 07 marca 2018 r. w miejscowości B., działając wspólnie i w porozumieniu z A. W., z terenu firmy (...) S.A. dokonał zaboru w celu przywłaszczenia 600 sztuk palet Euro powodując tym samym stratę w kwocie 12.000 zł na szkodę (...) S.A. z siedzibą w K. tj. o czyn z art. 278 § 1 kk
- 3. w dniu 30 marca 2018 r. w miejscowości B., działając wspólnie i w porozumieniu z A. W., z terenu firmy (...) S.A. dokonał zaboru w celu przywłaszczenia 600 sztuk palet Euro powodując tym samym stratę w kwocie 12.000 zł na szkodę (...) S.A. z siedzibą w K. tj. o czyn z art. 278 § 1 kk
Oceniając zgromadzony w niniejszej sprawie materiał dowodowy należało uznać oskarżonego P. G. za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów przestępnych. Sprawstwo i wina oskarżonego wynikały z jego wyjaśnień, wyjaśnień współoskarżonego A. W., a także zeznań świadka M. B.. Na podstawie tych dowodów należało przyjąć, że oskarżony P. G. wspólnie i w porozumieniu z A. W. dokonał trzech czynów zabronionych określonych w art. 278 § 1 k.k. Oskarżony popełnił te czyny w krótkich odstępach czasu od 22 lutego 2018 r. do 30 marca 2018 r., z wykorzystaniem takiej samej sposobności, co uzasadniało ich ocenę prawną jako ciągu występków z art. 91 § 1 k.k.
Przestępstwo określone w art. 278 § 1 k.k. jest zagrożone karą pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. Rozważając wymiar kary wobec oskarżonego P. G. w tych granicach Sąd miał na względzie następujące okoliczności. W ramach dyrektywy odwołującej się do stopnia społecznej szkodliwości Sąd uwzględnił jako obciążającą wartość zabranych rzeczy, która łącznie w przypadku trzech czynów wyniosła kwotę 36000 złotych. Nadto na niekorzyść oskarżonego Sąd uwzględnił, że czyny te zostały popełnione z jego inicjatywy. Na korzyść oskarżonego Sąd uwzględnił uprzednią niekaralność oskarżonego.
Mając na względzie powyższe okoliczności Sąd wymierzył oskarżonemu P. G. za przestępstwa określone w art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. karę 6 miesięcy pozbawienia wolności. Zdaniem Sądu kara wymierzona oskarżonemu stanowi zadośćuczynienie wynikające z dyrektyw przewidzianych w art. 53 § 1 k.k. Przede wszystkim jest ona, z uwagi na jej rodzaj, odpowiednia do dość znacznego stopnia społecznej szkodliwości każdego z popełnionych przez oskarżonego czynów przestępnych. Zdaniem Sądu wymierzenie oskarżonemu innej rodzajowo kary, np. sugerowanej przez obrońcę kary grzywny, byłoby niezasadne z uwagi na wysokość wyrządzonej szkody, a także rolę oskarżonego w popełnieniu przypisanych mu czynów. Zdaniem Sądu kara pozbawienia wolności nie przekracza stopnia winy oskarżonego.
Należy wyrazić przekonanie, że wymierzona kara spełni cele zapobiegawcze oraz wychowawcze w stosunku do oskarżonego i powinna powstrzymać go przed popełnieniem kolejnego przestępstwa. Wysokość kary wymierzonej oskarżonemu odpowiada z kolei dyrektywie prewencji indywidualnej, a konkretnie uprzedniej niekaralności oskarżonego. Z tych względów orzeczono jak w punkcie I-szym wyroku.
Oskarżony nie był do pory karany, co uzasadniało warunkowe zawieszenie orzeczonej kary na okres próby, a nadto nałożenie na niego w tym okresie obowiązku probacyjnego, o czym orzeczono jak w punkcie II-gim i IV-tym wyroku.
Z uwagi na to, że oskarżony działał w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, którą osiągnął z popełnienia czynów, sąd jak w punkcie III-cim wyroku orzekł wobec niego karę grzywny.
Z ustaleń faktycznych niniejszej sprawy wynikało, że oskarżony swym zachowaniem wyrządził szkodę, a szkoda ta nie została naprawiona. Dlatego też na podstawie art. 46 § 1 k.k. orzeczono wobec oskarżonego na rzecz oskarżyciela posiłkowego obowiązek naprawienia 1/2 wyrządzonej szkody wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie. Z tych względów orzeczono jak w punkcie V-tym wyroku.
O zwrocie kosztów poniesionych przez oskarżyciela posiłkowego, uwzględniając wniosek (k. 107), orzeczono na podstawie art. 627 k.p.k. jak w punkcie VI-tym wyroku.
Na podstawie art. 627 k.p.k. oraz art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (t.j. z 1983 r. Dz. U. Nr 49, poz. 223 ze zm.) w zw. z art. 627 k.p.k. Sąd w punkcie VII-mym wyroku zasądził od oskarżonego opłatę oraz obciążające go wydatki postępowania. Podejmując takie rozstrzygnięcie Sąd miał na względzie stan majątkowy oskarżonego w postaci samochodu osobowego wartego ok. 110.000 zł (k. 29), co przemawia za tym, że oskarżonego stać na uiszczenie kosztów powstałych w toku procesu i poniesionych tymczasowo przez Skarb Państwa.