Uzasadnienie
Oskarżony W. K. nie był dotychczas karany sądownie, ani też za wykroczenia drogowe.
(dowód karta karna k-23, karta informacyjna k-24)
W dniu 18 września 2017 r. oskarżony pił alkohol. Następnego dnia ok. godz. 10:00 oskarżony będąc w stanie nietrzeźwości wynoszącym co najmniej 1,5 ‰ wsiadł do swojego samochodu marki D. o nr rej. (...) stojącego przed jego domem położonym w G. przy ul. (...) i pojechał w stronę parkingu sklepu (...). Przejechał wówczas ok. 2 km. Na terenie tego marketu oskarżony wdał się w spór z ochroną tego sklepu, która zawiadomiła policję. Na miejsce przyjechali M. K. (1) i P. D. (1) – funkcjonariusz K. w/m. oznakowanym pojazdem. W momencie przyjazdu policji oskarżony oddalił się ze sklepu w stronę parkingu.
Następnie wsiadł do w/w samochodu, uruchomił go po czym najpierw pojechał w stronę stacji benzynowej po czym zawrócił przejeżdżając 300-400 metrów. Wtedy oskarżony został zatrzymany przez P. D. (1). Po zatrzymaniu oskarżony potwierdził, że pił piwo. Poddano go badaniu na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu. Badanie urządzeniem alkosensor o godz. 10:55 wykazał stężenie rzędu 1mg/l. Oskarżony przyznał się, wtedy że 18 IX 2017 wypił ok. godz. 19:00 4 sztuki piwa, a 19 IX 2017 o godz. 10:00 jedno piwo.
Następnie oskarżonego przewieziono do K. o/m gdzie urządzeniem alkometr przebadano go ponownie. Wyniki były rzędu: 0,92mg/l o 11:21, 0,96 mg/l- 11:24 i 1mg/l o godz. 11:42.
(dowód protokoły użycia alkometru i alkosensora k 4 i 2, zeznania M. K. 3-67, P. D. k-67v-68, opinia biegłego k-59-60, zeznania P. S. k-70, wyjaśnienia oskarżonego k-55v)
Oskarżony przyznał się do winy i wyjaśnił, że przed zdarzeniem wypił dwa piwa po czym przejechał po parkingu ok. 0,5 m. Oskarżony wyjaśnił przy tym, że przed jazdą widział funkcjonariuszy policji.
(dowód wyjaśnienia oskarżonego k- 31 i 55v akt)
Zdaniem Sądu wyjaśnieniem oskarżonego co do zasady nie można dać wiary bowiem są nielogiczne i niespójne z zebranymi dowodami w tym z zeznaniami funkcjonariuszy policji i logika sytuacji. Oskarżony co prawda przyznaje się do spożywania alkoholu ale równocześnie podaje że przejechał samochodem 50 cm po parkingu, czego w żaden sposób nie można nazwać prowadzeniem pojazdu mechanicznego. Tymczasem fakty są odmienne od tego co wyjaśnił oskarżony. Jak wynika z logicznej, spójnej przekonywającej opinii biegłego oskarżony przyjechał na parking w stanie nietrzeźwym. Ten stan uległ dalszemu pogłębieniu po wypiciu przez oskarżonego piwa na parkingu. Skoro oskarżony nie chciał jechać z tego parkingu i wiedział, że pił alkohol to po co wsiadał do samochodu i odjechał.
Zdaniem Sądu oskarżony na nikogo nie czekał i widząc funkcjonariuszy postanowił uciec, odjechać z parkingu aby uniknąć badania na zawartość alkoholu w organizmie.
Oskarżony miał bowiem świadomość, że jest nietrzeźwy i będzie podlegał badaniu. Sąd dał wiarę zeznaniom M. K. (1) i P. D. (1) bowiem są obiektywne i szczere. Świadkowie są osobami obcymi dla oskarżonego i trudno przypuszczać aby bezzasadnie go obciążały. Wniosek ten jest tym bardziej zasadny, że znajdują one oparcie w logice sytuacji oraz opinii biegłego. Sąd w pełni je podziela bowiem została zrobiona profesjonalnie przez osobę dysponującą odpowiednią wiedzą i doświadczeniem życiowym, a nadto nie była kwestionowana przez żadną ze stron.
W tym stanie rzeczy wina oskarżonego nie budzi wątpliwości. Przestępstwo z art. 178a § 1 kk popełnia kto znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem alkoholu odurzającego prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym. Oskarżony naruszył ten przepis bowiem w dniu 19 września 2017 roku ok. godz. 10:00 w G. województwo (...), prowadził w ruchu lądowym od ul. (...) do parkingu sklepu (...) przy ul. (...), a następnie jeździł po tym parkingu pojazdem mechanicznym, samochodem marki D. o nr rej. (...) znajdując się w stanie nietrzeźwości o wartości nie mniejszej niż 1,5 promila alkoholu w wydychanym powietrzu.
Za to Sąd wymierzył mu karę 1 roku pozbawienia wolności, orzekł zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4 lat, zobowiązał oskarżonego do powstrzymywania się od nadużywania alkoholu. Przy wymiarze kary i środków karnych Sąd miał na względzie jako okoliczności obciążające wysokości stężenia alkoholu w organizmie oskarżonego oraz fakt że stanowił on poważne zagrożenie dla innych uczestników ruchu drogowego, kierowców jak i pieszych poruszających się po parkingu. Nie bez znaczenia jest także i to, że oskarżony zdecydował się kierować pojazdem tuż po spożyciu alkoholu co świadczy o jego demoralizacji i poczuciu bezkarności. Jako okoliczność łagodzącą Sąd uznał uprzednią niekaralność oskarżonego za przestępstwa i wykroczenia drogowe. Dotychczasowa droga życiowa oskarżonego przekonała Sąd, że niniejsza sprawa jest incydentem w życiu oskarżonego i dlatego zasługuje on na dobrodziejstwo warunkowego zawieszenia kary. Na mocy art. 43a § 2 kk orzeczono wobec oskarżonego obligatoryjne świadczenie pieniężne.
O kosztach orzeczono po myśli art. 627 kpk.