UZASADNIENIE
W dniu 23 czerwca 2017 roku około godz. 20.15 oskarżony K. M. jechał w miejscowości K. kierując samochodem osobowym marki F. (...) o nr rej. (...) . Oskarżony był po spożyciu piwa o pojemności 0, 5 litra. Oskarżony został zatrzymany do kontroli i dwukrotnie poddany badaniu na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu, które wykazało, iż prowadził on pojazd mechaniczny w stanie nietrzeźwości z następującymi wynikami:
- o godzinie 20 : 24 – wynik 0,43 mg / l,
- o godzinie 20 : 41 – wynik 0, 40 mg / l (dowód: wyjaśnienia oskarżonego- k. 11 - 12, protokół użycia alkomatu – k.2, świadectwo wzorcowania k. 3, notatka urzędowa- k. 1, postanowienie o zatrzymaniu prawa jazdy k- 19 )
Oskarżony K. M. ma 31 lat, wykształcenie średnie techniczne, z zawodu technik mechanik pojazdów samochodowych. Jest żonaty, pracuje w firmie (...) w Z. jako pracownik fizyczny uzyskując dochód w wysokości 2200 złotych miesięcznie. Nie ma nikogo na swoim utrzymaniu. Oskarżony nie był wcześniej karany za przestępstwa. W 2016 r. został ukarany mandatem karnym za czyn z art. 92a kw.
( dowód: wyjaśnienia oskarżonego- k. 11-12, dane o karalności- k. 14, zapytanie o ukaranie k. 15 - 16 )
Oskarżony K. M. w toku postępowania przygotowawczego przyznał się do zarzucanego czynu i złożył wniosek w trybie art. 335 § 1 k. p. k. Oskarżony złożył wyjaśnienia w których opisał jaki alkohol spożywał i o której godzinie. Sąd uznał wyjaśnienia oskarżonego w zakresie przyznania się do winy i przebiegu zdarzenia za wiarygodne, gdyż w pełni odzwierciedlają ustalony stan faktyczny, a także wzajemnie uzupełniają się z zebranymi dowodami z dokumentów, w tym protokołem użycia urządzenia kontrolno - pomiarowego do ilościowego oznaczenia alkoholu w wydychanym powietrzu.
Za wiarygodne należało uznać także zaliczone w poczet materiału dowodowego dokumenty albowiem zostały one sporządzone przez uprawnione organy w ramach przysługujących im kompetencji, w sposób rzetelny i fachowy. Ich prawdziwość i autentyczność nie wzbudziła w ocenie Sądu wątpliwości. Ponadto nie budziła wątpliwości także sprawność urządzenia, za pomocą którego dokonywano pomiaru zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu, gdyż posiadało ono ważne świadectwo legalizacji.
Sąd zważył, co następuje:
Artykuł 178a § 1 k. k. penalizuje czyn polegający na prowadzeniu pojazdu mechanicznego w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym, w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środków odurzających. Zgodnie z art. 115 § 16 k. k. człowiek znajduje się w stanie nietrzeźwości, gdy zawartość alkoholu w jego krwi przekracza 0, 5 promila albo prowadzi do stężenia przekraczającego te wartość, lub gdy zawartość alkoholu w 1 dm³ wydychanego powietrza przekracza 0, 25 mg , albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość. Występek przewidziany w art. 178a § 1 k. k. jest przestępstwem formalnym, które może nastąpić bez względu czy zaistniał jakikolwiek skutek. Stronę podmiotową tego występku stanowi umyślność.
Oskarżony K. M. wypełnił swoim zachowaniem przedmiotową stronę występku z art. 178a § 1 k. k. , gdyż po spożyciu alkoholu, mając powyżej 0,25 mg / l alkoholu w wydychanym powietrzu, wsiadł za kierownicę samochodu i wyjechał nim na drogę publiczną. Oskarżony miał pełną świadomość, iż znajduje się w stanie nietrzeźwości. Świadczy o tym fakt, że jako dorosły mężczyzna przewidywał, że po wypiciu piwa znajduje się w stanie nietrzeźwości. Analiza dowodów zebranych w sprawie wskazuje, iż oskarżony działał umyślnie z zamiarem ewentualnym, gdyż zdając sobie sprawę, że znajduje się w stanie nietrzeźwości, przewidywał możliwość popełnienia przestępstwa i godził się na to.
Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, będący przedmiotem analizy i oceny Sądu, pozwala na przypisanie oskarżonemu winy, gdyż w czasie swojego bezprawnego i karalnego zachowania, mając możliwość podjęcia decyzji zgodnej z wymogami prawa, nie dał posłuchu normie prawnej. Stopień społecznej szkodliwości czynu oskarżonego należy ocenić jako duży. Przemawia za tym postawa oskarżonego oraz stopień i rodzaj naruszonego dobra jakim jest bezpieczeństwo w komunikacji.
Jako okoliczność łagodzącą Sąd potraktował przyznanie się oskarżonego do winy i wyrażenie skruchy oraz uprzednią niekaralność oskarżonego.
Sąd postanowił uwzględnić wniosek prokuratora o skazanie oskarżonego K. M. bez przeprowadzenia rozprawy z uwagi na fakt, iż przyznał się on do zarzucanego mu czynu, okoliczności jego popełnienia w świetle zebranego materiału dowodowego nie budzą wątpliwości, a cele kary zostaną spełnione pomimo nieprzeprowadzania rozprawy.
Mając powyższe na uwadze, kierując się dyrektywami wymiaru kary określonymi w art. 53 k. k. , uwzględniając stopień winy i społecznej szkodliwości czynu, Sąd na podstawie 178a § 1 k.k. wymierzył oskarżonemu karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych ustalając wysokość stawki dziennej na 10 złotych, uznając, iż jest ona adekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu. W ocenie Sądu wymierzona oskarżonemu kara w pełni zrealizuje wobec niego funkcję wychowawczą i represyjną, a jednocześnie stanowić będzie wystarczające ostrzeżenie na przyszłość. Oskarżony ma stałe źródło dochodu. Z uwagi na wymienione wyżej okoliczności Sąd uznał, iż wymierzenie kary pozbawienia wolności, nawet z warunkowym zawieszeniem jej wykonania byłoby niewspółmierne do popełnionego przez oskarżonego przestępstwa. Z kolei orzeczenie kary ograniczenia wolności byłoby niecelowe z uwagi na stałą pracę, jaką ma oskarżony. Przy wymiarze ilości stawek dziennych grzywny, na podstawie art. 33 § 3 k.k. Sąd uwzględnił sytuację majątkową, rodzinną i osobistą oskarżonego ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 10 złotych.
Z uwagi na fakt, iż oskarżony dopuścił się przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji i prowadził pojazd mechaniczny w stanie nietrzeźwości, Sąd na podstawie art. 42 § 2 k. k. orzekł w stosunku do K. M. zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym. Ustalając okres trwania orzeczonego zakazu na 3 lata Sąd wziął pod uwagę stan nietrzeźwości oskarżonego.
Zgodnie z art. 63 § 4 k.k. sąd zaliczył na poczet orzeczonego środka karnego okres zatrzymania prawa jazdy oskarżonego od dnia 23 czerwca 2017 r.
W związku ze skazaniem oskarżonego za czyn z art. 178a § 1 kk , na podstawie art. 43a§2 k.k. , sąd orzekał wobec oskarżonego świadczenie pieniężne w kwocie 5.000 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej
Na podstawie art. 627kpk sąd zasądził od oskarżonego kwotę 250 złotych tytułem kosztów sądowych i opłaty.
SSR Marta Przybylska