Uzasadnienie
W związku ze złożeniem wniosku o uzasadnienie wyroku jedynie co do rozstrzygnięcia o karze i środkach karnych na podstawie art. 424 § 3 kpk ograniczono zakres uzasadnienia do wyjaśnienia podstawy prawnej wyroku oraz podjętych rozstrzygnięć.
Sąd zważył, co następuje
Biorąc pod uwagę zgromadzony materiał dowodowy ustalono,że oskarżony N. O. w dniu 05 lipca 2017 r około godz. 03.00 na trasie W. – D. prowadził w ruchu lądowym samochód osobowy marki V. (...) nr rej. (...) znajdując się w stanie nietrzeźwości ze stężeniem nie mniejszym niż 0,85 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. Swym zachowaniem oskarżony wyczerpał znamiona zarzuconego mu czynu określonego w art. 178a § 1 kk. Przestępstwo to zagrożone jest karą grzywny, karą ograniczenia wolności albo karą pozbawienia wolności do lat 2.
Nadto sąd uznał N. O. winnym popełnienia drugiego zarzuconego mu czynu polegającego na tym, że w dniu 05 lipca 2017 r w W., pokonując zabezpieczenia chroniące samochód osobowy m-ki V. (...) o nr rej. (...) o wartości 3500 zł przed jego użyciem przez osobę nieuprawnioną, dokonał jego krótkotrwałego użycia w ten sposób, że w czasie pobytu w pokoju hotelu (...) z kieszeni spodni śpiącego P. D. zabrał kluczyki od wymienionego pojazdu a następnie za ich pomocą otworzył samochód i go uruchomił, po czym prowadził go na trasie W. – D. a następnie porzucił pojazd w stanie uszkodzonym o łącznej wartości strat 3500 zł. Zachowaniem tym N. O. wyczerpał zmamiona przestępstwa określonego w art. 289 § 2 kk zagrożonego karą pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.
Wymierzając oskarżonemu kary sąd uwzględnił zarówno okoliczności łagodzące jak i okoliczności obciążające. Do tych ostatnich należą niewątpliwie okoliczności obu popełnionych czynów. Należy dostrzec, że N. O. przypisanych mu czynów dopuścił się z zamiarem bezpośrednim. Po spożyciu znacznej ilości alkoholu wykradł kluczyki od samochodu śpiącemu P. D.. Następnie po uruchomieniu pojazdu przejechał nim ponad 20 km. Z uwagi na to, że na skutek spożytego alkoholu jego zdolności percepcyjne były mocno zaburzone, w miejscowości D. spowodował kolizję drogową. W wyniku utraty panowania nad pojazdem oskarżony uszkodził ogrodzenie przy jednej z posesji oraz zniszczył samochód użytkowany przez P. D.. Po tym N. O. zbiegł z miejsca zdarzenia. Jadąc samochodem w stanie znacznej nietrzeźwości sięgającej blisko 2 promili oskarżony stwarzał istotne zagrożenie dla bezpieczeństwa innych uczestników ruchu drogowego. N. O. w chwili czynu nie posiadał uprawnień do kierowania pojazdami.
Na korzyść oskarżonego sąd natomiast wziął pod uwagę to,że jest on bardzo młody i życiowo niedoświadczony. N. O. przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów oraz złożył szczere wyjaśnienia odtwarzające rzeczywisty przebieg wydarzeń. Jeszcze w trakcie postępowania przygotowawczego oskarżony wyrównał szkody właścicielom uszkodzonego pojazdu oraz ogrodzenia posesji w miejscowości D.. Biorąc pod uwagę wysokość zagrożenia ustawowego za popełnienie przestępstwa z art.178a § 1 kk, okoliczności przedmiotowe i podmiotowe popełnionego czynu, znaczny stopień winy sąd orzekł wobec oskarżonego na podstawie art.178a § 1 kk karę 4 miesięcy pozbawienia wolności.
Z kolei za popełnienie drugiego z przypisanych mu czynów sąd na zasadzie art.289 § 2 kk wymierzył N. O. karę 6 miesięcy pozbawienia wolności. W tym wypadku pod uwagę wzięto także wartość spowodowanych przez oskarżonego uszkodzeń pojazdu oraz natychmiastowe wyrównanie przez niego szkody. Orzeczone kary jednostkowe zostały uzgodnione przez oskarżonego i prokuratora (k.73). W ocenie sądu rodzaj i wysokość kar jest odpowiednia zważywszy na ustalone okoliczności obu przestępstw.
Na podstawie art. 85 § 1 i 2 kk i art.86 § 1 kk sąd orzekł wobec N. O. uzgodnioną przez strony karę łączną 8 miesięcy pozbawienia wolności. Za takim wymiarem kary łącznej przemawiał niewątpliwy związek czasowy między przypisanymi oskarżonemu przestępstwami. Kara w orzeczonym wymiarze, w ocenie sądu, spełnia stawiane jej cele opisane w treści art.85a kk.
Na podstawie art. 69 § 1 i 2 kk, art.70 § 2 kk i art.73 § 2 kk wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary łącznej warunkowo zawieszono tytułem próby na okres 3 lat i oddano go w tym okresie pod dozór kuratora sądowego. Jak wyżej zauważono N. O. jest sprawcą młodocianym. Dotychczas nie był karany sądownie (k. 31). Prezentowana przez N. O. w toku postępowania postawa, wskazuje że po jego stronie istnieje korzystna prognoza kryminologiczna uzasadniająca przekonanie, że nie popełni ponownie przestępstwa. Orzekając w tym kształcie sąd kierował się przede wszystkim potrzebą wychowania młodocianego N. O..
Stosownie do treści art. 42 § 2 kk, sąd orzekł wobec oskarżonego obligatoryjny środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres lat 3. W ocenie sądu celowa jest eliminacja oskarżonego z grona kierowców na uzgodniony przez strony czas.
W myśl art. 43a § 2 kk sąd orzekł wobec N. O. obligatoryjny środek karny w postaci świadczenia pieniężnego w kwocie 5000 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej.
O kosztach sądowych orzeczono w pkt VII wyroku obciążając nimi oskarżonego w całości.