Uzasadnienie
Prokuratura Rejonowa w Puławach oskarżyła:
- - J. M. o to, że:
- I. w datach dziennych nieustalonych w okresie od czerwca do września 2016 roku w P. województwa (...), w krótkich odstępach czasu wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej czterokrotnie udzielił W. B. środka odurzającego w postaci ziela konopi innych niż włókniste w łącznej ilości 4 gram osiągając z tego tytułu korzyść majątkową w wysokości nie mniej niż 160 zł, przy czym czyn ten stanowi wypadek mniejszej wagi, tj. o czyn z art. 59 ust. 1 w zw. z art. 59 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k.;
- II. w datach dziennych nieustalonych w okresie od czerwca do września 2016 roku w P. województwa (...), w krótkich odstępach czasu wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii sześciokrotnie udzielił W. B. środka odurzającego w postaci ziela konopi innych niż włókniste w łącznej ilości 6 gram, tj. o czyn z art. 58 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k.;
- - S. M. o to, że w datach dziennych nieustalonych w okresie od czerwca 2015 roku do 21 grudnia 2016 roku w D. województwa (...) działając w krótkich odstępach czasu wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej co najmniej dziesięciokrotnie udzielił B. P. środka odurzającego w postaci ziela konopi innych niż włókniste w ilości łącznej nie mniejszej niż 7 gram osiągając z tego tytułu korzyść majątkową w wysokości nie mniejszej niż 380 zł, przy czym czyn ten stanowi wypadek mniejszej wagi, tj. o przestępstwo z art. 59 ust. 1 w zw. z art. 59 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k.
Prokuratura Rejonowa w Puławach złożyła wniosek o uzasadnienie wyroku odnośnie kary wymierzonej J. M., natomiast wniosek obrońcy S. M. dotyczy wyroku w całości.
Po przeprowadzeniu rozprawy sąd ustalił i zważył, co następuje
B. P. znał S. M. od około 4-5 lat i wiedział od znajomych, że handluje on narkotykami. Nie znał wprawdzie nazwiska S. M., ale znał jego imię, adres zamieszkania i numer telefonu, który miał zapisany w swoim telefonie komórkowym. Po swoich 18-tych urodzinach, które wypadły w dniu 5 maja 2015 roku do 21 grudnia 2016 roku co najmniej dziesięciokrotnie udał się do domu S. M. i sześciokrotnie nabył dla siebie porcje marihuany po 0,5 grama za 30 zł porcja oraz czterokrotnie dla W. B. porcje marihuany po 1 gramie za 50 zł porcja. W domu S. M. trzymał marihuanę w dwóch słoikach. W jednym miała kolor zielony, a w drugim – kolor jasnobrązowy. Kupujący wybierał, z którego słoika chce marihuanę. S. M. był już skazany za przestępstwo z art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, ma wykształcenie średnie, utrzymuje się z prac dorywczych i nie ma nikogo na utrzymaniu.
Ustalając powyższy stan faktyczny sąd obdarzył wiarą zeznania świadka W. B. – k. 25v-26, z akt II K 40/17 – k. 69-72, 126-127, 129-130, 137-138 oraz wyjaśnienia oskarżonego B. P. – k. 143-147 z akt II K 40/17, ponieważ zeznania tego świadka i wyjaśnienia współoskarżonego są logiczne, konsekwentne i wzajemnie się potwierdzają tworząc jeden spójny stan faktyczny. Sąd obdarzył wiarą również dowody zabezpieczone w aktach sprawy w postaci: protokołu przeszukania pomieszczeń S. M. – k. 120-122 z akt II K 40/17, protokołu użycia testera narkotykowego - k. 125 z akt II K 40/17, danych z Krajowego Rejestru Karnego – k. 247-249 z akt II K 40/17, ponieważ dowody te zostały sporządzone przez uprawnione do tego osoby i w przewidzianej prawem formie, a żadna z zainteresowanych stron nie zakwestionowała skutecznie ich wiarygodności.
Oskarżony S. M. nie przyznał się do winy i wyjaśnił, że nie udzielał nikomu narkotyków i nie posiadał żadnych słoików z marihuaną. Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego, ponieważ są sprzeczne z pozostałym obdarzonym wiarą materiałem dowodowym i stanowią jedynie linię obrony, a oskarżony B. P. obciążając go w swoich wyjaśnieniach nie miał w tym żadnego interesu tym bardziej, że składając takie a nie inne wyjaśnienia obciążył również samego siebie. Ponadto nie sposób dać wiary oskarżonemu, który wyjaśnia, że był nieświadomy tego, iż w posiadanym w domu młynku znajduje się marihuana, gdyż był już karany za czyn podobny i nie mógł nie rozpoznać charakterystycznej woni marihuany.
Wina oskarżonego S. M. nie budzi żadnych wątpliwości, ponieważ jest on świadomy swych czynów i nie zachodzą żadne okoliczności wyłączające jego odpowiedzialność karną.
Zarzucany oskarżonemu czyn polegający na wielokrotnym udzieleniu innej osobie niewielkiej ilości środka odurzającego, a takim jest marihuana, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej stanowi przestępstwo mniejszej wagi z art. 59 ust. 1 w zw. z art. 59 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k.
Przy wymiarze kary jako okoliczności obciążające sąd wziął pod uwagę zagrożenie jakie stwarza wprowadzenie do obrotu takich substancji oraz fakt dotychczasowej karalności oskarżonego i to za przestępstwo podobne, a jako okoliczności łagodzące – chęć ułożenia sobie swojego życia zarówno zawodowego jak i osobistego. Biorąc od uwagę powyższe okoliczności sąd wymierzył karę adekwatną do stopnia winy oskarżonego i społecznej szkodliwości czynu, która przez swą dolegliwość spowoduje, że oskarżony nie popełni więcej podobnego czynu.
Wymierzając karę J. M. jako okoliczności obciążające sąd wziął pod uwagę zagrożenie jakie stwarza wprowadzenie do obrotu takich substancji, wielokrotne powtórzenie przestępczych zachowań, a jako okoliczności łagodzące i przesłanki warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności dotychczasową niekaralność oraz podjęcie stałej pracy.
Orzeczenie o kosztach uzasadnia art. 624 § 1 k.p.k. ponieważ skazani nie posiadają ani majątku ani stałych źródeł dochodu.