Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 11

Wyrok Sądu Rejonowego w Słupskuz 20 maja 2016 r., sygn. akt XIV K 83/16

XIV Wydział KarnyTekst u wydawcy: SAOS

Metryka

Wydany
20 maja 2016 r.
Sąd
Sąd Rejonowy w Słupsku w XIV Wydziale Karnym
Skład
SSR Marcin Machnik przewodniczący
prot. sąd. Patrycja Kaczmarek protokolant
Uczestnicy
Przy udziale Prokuratora: Magdaleny Kasperskiej
Rozpoznanie
w dniach 21 kwietnia i 20 maja 2016 r.
Sprawa
sprawy: K. N. (N.)

Sygn. akt XIV K 83/16, 3 Ds. 19/16

Sentencja

  1. s. P. i T. z d. E. ur. (...) w K. oskarżonego o to, że: w dniu 12 listopada 2015 r. w miejscowości W. kierował rowerem marki M. o nr ramy (...) nie stosując się do orzeczonego i prawomocnego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych i rowerów, wydanego przez Sąd Rejonowy w Słupsku, nr akt sprawy XIII K 169/08 tj. o czyn z art. 244 k.k.
  2. I. uznaje oskarżonego K. N. za winnego tego, że w dniu 12 listopada 2015 r. w miejscowości W. kierował rowerem marki M. o nr ramy (...) nie stosując się do orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Słupsku z dnia 21.04.2008r. w sprawie XIII K 169/08 zakazu prowadzenia rowerów, tj. występku z art. 244 k.k. i za to na podstawie art. 244 k.k. przy zast. art. 37a k.k. w zw. z art. 34 § 1 i 1a pkt 1 k.k. i art. 35 § 1 k.k. skazuje go na karę roku ograniczenia wolności, zobowiązując go do wykonywania w tym czasie nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin w stosunku miesięcznym;
  3. II. wymierza oskarżonemu 180 (sto osiemdziesiąt) złotych opłaty i zwalnia go z kosztów sądowych w pozostałym zakresie.

Uzasadnienie

na podstawie art. 423 § 1a k.p.k. zakres uzasadnienia ograniczono do rozstrzygnięcia o karze i innych konsekwencjach prawnych czynu

Zebrany materiał dowodowy i jego wymowa przemawiają za przyjęciem, że oskarżony K. N. wypełnił swoim zachowaniem, w sposób zawiniony, znamiona występku z art. 244 k.k. w ten sposób, że w dniu 12 listopada 2015 r. w miejscowości W. kierował rowerem marki M. nr ramy (...) nie stosując się do orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Słupsku z dnia 21 kwietnia 2008 r. w sprawie XIII K 169/08 zakazu prowadzenia rowerów.

Przy wymiarze kary Sąd kierował się przesłankami określonymi w rozdziale VI Kodeksu karnego, w szczególności dyrektywami art. 53 i 58 k.k., biorąc pod uwagę tak okoliczności łagodzące, jak i obciążające oskarżonego.

Nie stwierdzono w sprawie żadnych okoliczności wyłączających winę oskarżonego. Oskarżony jest osobą dorosłą, sprawną intelektualnie, zdolną do rozpoznania znaczenia swych czynów i pokierowania swoim postępowaniem.

Sąd jako okoliczność łagodzącą wziął pod uwagę właściwości i warunki osobiste oskarżonego, który pracuje zarobkowo, legitymuje się pozytywną opinią od pracodawcy, który powierzył mu stanowisko brygadzisty; utrzymuje troje swoich dzieci, konkubinę oraz czworo jej dzieci. Okoliczności dotyczące właściwości i warunków osobistych oskarżonego znajdują też szerzej potwierdzenie w sprawozdaniu z wywiadu środowiskowego. Trzeba też zauważyć, że oskarżony szczerze przyznał się do winy i okazał skruchę.

Z drugiej strony należy wskazać na stopień winy i szkodliwości społecznej, których nie można określić jako nieznaczne, skoro oskarżony złamał zakaz orzeczony wyrokiem sądu. Nie bez znaczenia pozostaje też uprzednia wielokrotna karalność oskarżonego, w tym za przestępstwa podobne, choć ostatni wyrok skazujący (pomijając wyrok łączny) zapadł w kwietniu 2013 r., a zatem ponad 3 lata temu. Trzeba jednak pamiętać, że oskarżony wprawdzie złamał zakaz sądowy, to jednak kierował rowerem stosując się do obowiązku zachowania trzeźwości, zaś okoliczności popełnienia tego czynu również nie wskazują na znaczny stopień winy oskarżonego. Złamanie zakazu sądowego związane było z obowiązkiem wykonywania przez oskarżonego pracy.

Przestępstwo z art. 244 k.k. jest zagrożone karą pozbawienia wolności do lat 3. Karą współmierną zarówno do stopnia winy oskarżonego jak i społecznej szkodliwości popełnionego przez niego przestępstwa jest kara roku ograniczenia wolności, połączona z obowiązkiem wykonywania pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym, orzeczona na podstawie art. 244 k.k. przy zast. art. 37a k.k. w zw. z art. 34 § 1 pkt 1 i 1a pkt 1 k.k. i art. 35 § 1 k.k.

Zważywszy na wskazane wyżej właściwości i warunki osobiste oskarżonego, jego ustabilizowany obecnie tryb życia, utrzymywanie rodziny, wykonywanie pracy zarobkowej, a także fakt, że oskarżony obecnie przestrzega porządku prawnego, należy przyjąć, że orzeczenie kary nieizolacyjnej będzie wystarczające dla osiągnięcia celów kary w zakresie oddziaływania wychowawczego jak i zapobiegawczego względem oskarżonego.

Kara ta winna być dla oskarżonego dolegliwa, by spełnić stawiane przed nią cele, lecz nie nadmiernie. Kara takiego rodzaju i w tym wymiarze jest adekwatna, w tym zakresie w pełni odpowiada wskazanej w art. 53 § 1 k.k. zasadzie prewencji indywidualnej oraz czyni zadość potrzebom prewencji generalnej.

O kosztach sądowych rozstrzygnięto na podstawie art. 627 k.p.k. i art. 2 ust. 1 pkt 3 i ust. 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych, obciążając oskarżonego opłatą od kary ograniczenia wolności, a na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwolniono oskarżonego z kosztów sądowych w pozostałym zakresie mając na uwadze jego przeciętną sytuację majątkową.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.