Uzasadnienie
Sąd ustalił następujący stan faktyczny
W dniu 29 maja 2017 r. M. K. udał się do sklepu (...) w W., gdzie przecinając zabezpieczenie typu „pajączek” metalowym ostrzem dokonał kradzieży telefonu komórkowego marki H. (...) wartości 748 zł, który następnie sprzedał przypadkowo poznanej osobie.
W dniu 7 sierpnia 2017 r. M. K. ponownie udał się do sklepu (...) w W., gdzie korzystając z nieuwagi personelu dokonał kradzieży telefonu komórkowego marki N. (...) wartości 698 zł. oraz telefonu komórkowego marki N. (...) wartości 948 zł. Telefony te oskarżony również sprzedał nieznanym mu osobom.
W dniu 27 sierpnia 2017 r. M. K. po raz kolejny postanowił dokonać kradzieży telefonów komórkowych ze sklepu (...) w W.. W tym celu wybrał trzy modele telefonów: marki H. (...) Lite B. o wartości 699 zł, marki H. (...) o wartości 369 zł. oraz marki M. (...) o wartości 458 zł. i odłożył je do kosza z płytami w dziale muzycznym. Zachowanie M. K. zwróciło uwagę personelu sklepu, która wezwała policję. Na skutek zatrzymania przez funkcjonariuszy M. K. nie zdołał ukraść przygotowanych wcześniej do kradzieży telefonów z terenu sklepu.
Czyny oskarżonego zostały ujawnione za pomocą monitoringu sklepowego.
Dowód: wyjaśnienia oskarżonego k. 53
Protokół kradzieży k. 6, 41
Protokół zatrzymania k. 23-24
Protokół odtworzenia monitoringu k. 60
Zeznania świadka M. S. k. 2-3
M. K. przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów i wyjaśnił, że nie planował dokonywać przestępstw regularnie – robił to w momencie, gdy nie miał żadnych pieniędzy..
M. K. jest kawalerem. Nie ma stałej pracy. W przeszłości był karany sądownie, w tym za przestępstwa przeciwko mieniu.
Dowód: wyjaśnienia oskarżonego k.53
Dane o karalności k. 55-56
Sąd zważył, co następuje
W świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego wina oskarżonego nie budzi wątpliwości. Stanowisko takie Sąd zajął w oparciu o wyjaśnienia samego M. K. oraz o dowody w postaci zeznań świadka M. S., protokołów kradzieży i zapisu z monitoringu sklepowego.
M. K. szczegółowo na etapie dochodzenia wyjaśnił, jakie motywy kierowały nim przy popełnianiu przestępstw oraz opisał sposób swojego działania. Wskazał, że w jednym z przypadków nożykiem przeciął zabezpieczenie typu „pajączek”, a w pozostałych – wyjmował jedynie telefony z opakowań. Wyjaśnienia oskarżonego w pełni korespondują z zeznaniami świadka M. S. i ustaleniami poczynionymi na podstawie monitoringu i protokołów kradzieży.
Dając wiarę wyjaśnieniom oskarżonego Sąd uznał, iż M. K. swoim zachowaniem w dniu 29 maja 2017 r. wyczerpał znamiona występku z art. 279 §1 kk., w dniu 7 sierpnia 2017 r. – z art. 278 §1 kk, a w dniu 27 sierpnia 2017 r. – z uwagi na zatrzymanie przez policję - z art. 13 §1 kk w zw. art. 278 §1 kk. Kierując się stopniem społecznej szkodliwości czynów M. K. Sąd wymierzył skazanemu:
- - za czyn z art. 13 §1 kk w zw. art. 278 §1 kk. karę 6 miesięcy pozbawienia wolności
- - za czyn z art. 279 §1 kk karę roku pozbawienia wolności
- - za czyn z art. 278 §1 kk karę 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz zgodnie z art. 85 kk i art. 86 §1 kk orzekł karę łączną roku pozbawienia wolności.
Kara ta spełni w ocenie Sądu zarówno wymogi prewencji ogólnej, jak i szczególnej, tj. utwierdzi w społeczeństwie poczucie sprawiedliwości społecznej kształtując przy tym właściwe oceny i postawy moralne oraz prawne, a także wpłynie wychowawczo na sprawcę i tym samym pozytywnie oddziałuje na przyszłe zachowania oskarżonego, który dotychczas był aż sześciokrotnie karany sądownie.
Mając na uwadze powyższe przesłanki Sąd uznał, iż do osiągnięcia wobec oskarżonego celów zapobiegawczych i wychowawczych kary niezbędne jest orzeczenie bezwzględnej kary pozbawienia wolności. Jest to w ocenie Sądu jedyna droga do zapobieżenia kolejnemu popełnieniu przestępstwa przez oskarżonego.
W przypadku M. K. Sąd doszedł do przekonania, że dotychczas orzekane kary tj. kara grzywny, ograniczenia wolności oraz kara pozbawiania wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania nie spełniły swojej prewencyjnej roli. M. K., mimo uprzednich skazań potraktował kradzież telefonów jako sposób na zarabianie pieniędzy. Świadczy to w ocenie Sądu o głębokim niezrozumieniu podstawowych norm społecznych i prawnych oraz znacznym stopniu demoralizacji. Brak jest podstaw do przyjęcia w stosunku do skazanego pozytywnej prognozy kryminologicznej. M. K. nie posiada stałego źródła dochodu, pracuje dorywczo, nie uczy się, nie ma zawodu. Mimo młodego wieku już sześciokrotnie wchodził na drogę przestępstwa. Z tego względu wszelkie deklaracje M. K. o zamiarze poprawy należy potraktować jako gołosłowne. Tylko bowiem izolacja w warunkach zakładu karnego pozwoli skazanemu zrozumieć, że należy ponosić konsekwencje swoich zachowań i skłoni go do zmiany stylu życia. Temu samemu celowi służyć ma również orzeczenie wobec M. K. obowiązku naprawienia szkody w trybie art. 46 §1 kk.
O kosztach postępowania rozstrzygnięto z uwzględnieniem sytuacji materialnej oskarżonego, który nie osiąga stałego dochodu.