Uzasadnienie
Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Katowicach wyro- kiem z dnia 4 listopada 1997 r. oddalił apelację powoda od wyroku Sądu Rejonowe- go-Sądu Pracy w Zabrzu z dnia 22 maja 1997 r., uzupełnionego wyrokiem z dnia 19 czerwca 1997 r., którym Sąd ten nie uwzględnił żądania przywrócenia do pracy, na- tomiast na podstawie art. 45 § 2 Kodeksu pracy orzekł o odszkodowaniu.
Sąd Wojewódzki - jak to wynika z uzasadnienia wyroku - podzielił ustalenia faktyczne i ocenę prawną wyroku Sądu pierwszej instancji. Wypowiedzenie umowy o pracę powodowi, zawarte w piśmie z dnia 23 października 1996 r., nastąpiło z naru- szeniem przepisu art. 41 KP, gdyż powód od 22 października 1996 r. przebywał na zwolnieniu lekarskim. W konsekwencji tego naruszenia wypowiedzenie umowy o pracę jest bezskuteczne. Pomimo to niecelowe byłoby przywrócenie powoda do pracy, albowiem powołany już został w pozwanej [...] Spółdzielni Mieszkaniowej 2 nowy jej zarząd i w związku z tym są uzasadnione interesy Spółdzielni przemawiają- ce przeciwko fikcyjnemu tylko powrotowi powoda na obsadzone już stanowisko dy- rektora.
Sąd drugiej instancji podzielając podstawy wyroku Sądu pierwszej instancji stwierdził, że przywrócenie powoda w obecnej sytuacji Spółdzielni, w której został ukonstytuowany nowy zarząd, zapewne spowodowałoby ponowne wypowiedzenie mu umowy o pracę z tych samych przyczyn, co przesądza o bezcelowości przywró- cenia do pracy.
Kasacja powoda została oparta na podstawie z art. 393 1 pkt 1 KPC i zarzuciła wyrokowi Sądu Wojewódzkiego oraz poprzedzającemu mu wyrokowi Sądu pierwszej instancji naruszenie art. 45 § 2 Kodeksu pracy przez błędną jego wykładnię i niewła- ściwe zastosowanie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Wobec tego, że kasacja nie ma podstawy z art. 393 1 pkt 2 KPC dotyczącej naruszenia przepisów postępowania, Sąd Najwyższy, rozpoznając sprawę w grani- cach kasacji (art. 393 11 ), związany był podstawą faktyczną zaskarżonego wyroku.
Podstawę tę stanowią przedstawione wyżej ustalenia co do konkretnych okoliczno- ści, jak i co do wywiedzionej z nich ogólniejszej oceny sytuacji faktycznej, że zacho- dzą usprawiedliwione interesy zakładu pracy, ażeby nie uwzględniać należnego w zasadzie roszczenia powoda o przywrócenie do pracy. Chodzi bowiem o to, że roz- wiązanie stosunku pracy powoda uzależnione jest w sposób szczególny od zarządu spółdzielni, a ten został według reguł prawa spółdzielczego ukonstytuowany w no- wym składzie.
W konsekwencji ustaleń szczegółowych, zaskarżony wyrok opiera się na za- sadniczym dla rozstrzygnięcia sprawy ustaleniu, że uwzględnienie roszczenia powo- da o przywrócenie do pracy jest niecelowe. To ostatnie ustalenie również wchodzi w zakres niekwestionowanej kasacją podstawy faktycznej wyroku.
W związku z tym należy stwierdzić, że ustalona w zaskarżonym wyroku jego podstawa faktyczna nie narusza art. 45 § 2 KP, skoro jedną z przewidzianych w tym przepisie przesłanek nieuwzględnienia przez Sąd pracy żądania pracownika uznania wypowiedzenia za bezskuteczne lub przywrócenia do pracy stanowi ustalenie przez Sąd, że uwzględnienie takiego żądania jest niecelowe.
Z powyższych przyczyn, wobec tego że rozpoznana kasacja nie miała uspra- wiedliwionej podstawy, Sąd Najwyższy ją oddalił stosownie do art. 393 12
KPC.