Wyrok SN z 24 listopada 1998 r., I PKN 453/98

Wydany

24 listopada 1998 r.

Rozpoznanie

w dniu 24 listopada 1998 r.

Sprawa

sprawy z po- wództwa Stefana S. przeciwko Przedsiębiorstwu Wielobranżowemu „H.” - Halinie N. S.T.C. w E. o przywrócenie do pracy Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Gdańsku z siedzibą w Gdyni z dnia 10 lutego 1998 r. [...] o d d a l i ł kasację.

Skład

Przewodniczący SSN: Kazimierz Jaśkowski (sprawozdawca), Sędziowie SN

Od orzeczenia

na skutek kasacji powoda od wyroku Sądu

Sentencja

r.

I PKN 453/98

Niepowołanie w kasacji zarzutu naruszenia art. 45 § 1 KP powoduje, iż

Sąd Najwyższy nie ocenia zasadności wypowiedzenia umowy o pracę.

Adam Józefowicz, Walerian Sanetra.

Sąd Najwyższy,

Uzasadnienie

Powód Stefan S. w sprawie przeciwko Przedsiębiorstwu Wielobranżowemu „H.” - Halinie N. S.T.C. w E. o przywrócenie do pracy wniósł kasację od wyroku Sądu

Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Gdańsku z siedzibą w

Gdyni z dnia 10 lutego 1998 r. [...]. Zaskarżonym wyrokiem oddalono apelację po- woda od wyroku Sądu pierwszej instancji oddalającego powództwo. W kasacji za- rzucono naruszenie art. 233 § 1 KPC polegające na daniu wiary świadkowi zeznają- cemu, iż nieobecność powoda w pracy dnia 20 marca 1997 r. była nieusprawiedli- wiona. Podniesiono także zarzut naruszenia art. 30 KP, albowiem - zdaniem wno- szącego kasację - wypowiedzenie umowy o pracę było nieuzasadnione.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Kasacja nie jest uzasadniona.

Co do zarzutu naruszenia art. 233 § 1 KPC należy stwierdzić, iż nie wykazano w kasacji - mimo że tak w niej stwierdzono - iż Sądy orzekające w sprawie dokonały dowolnej, a nie swobodnej oceny dowodów. Według tego przepisu sąd ocenia wia- rygodność i moc dowodów według własnego przekonania, na podstawie wszechs- tronnego rozważenia zebranego materiału. Obowiązek ten został spełniony przez

Sądy obu instancji, które szczegółowo rozważyły materiał dowodowy i trafnie przyję- ły, iż nieobecność powoda w pracy w dniu 20 marca 1997 r. była nieusprawiedliwio- na.

W odniesieniu do zarzutu naruszenia art. 30 KP trzeba stwierdzić, iż:

• nie wskazano w kasacji, który z paragrafów tego artykułu miałby być naru- szony. Jest to wystarczająca przesłanka do nieuwzględnienia tego zarzutu ze względu na niewskazanie podstawy kasacyjnej, wbrew wymaganiom z art. 3933

KPC;

• po wtóre - jeżeli wnoszącemu kasację chodzi o przepis § 4 (nakazujący po- dać przyczynę wypowiedzenia umowy o pracę), to jest niewątpliwe, iż przepis ten nie został naruszony. Strona pozwana w piśmie wypowiadającym wskazała, iż przyczy- nami podjęcia tej czynności jest zaniżanie wagi (ze szkodą dla strony pozwanej) oraz nieusprawiedliwiona nieobecność dnia 20 marca 1997 r. Sądy pierwszą z tych przy- czyn uznały za nieudowodnioną. Jednakże należy podzielić ich pogląd, że jedno- dniowa nieusprawiedliwiona nieobecność w pracy jest przyczyną uzasadniającą wy- powiedzenie umowy o pracę. Nadto należy wyraźnie stwierdzić, że kasacja kwestio- nująca zasadność wypowiedzenia umowy o pracę, w której nie podniesiono zarzutu naruszenia art. 45 § 1 KP, nie może być uwzględniona. Ten to bowiem przepis wprowadza wymóg zasadności wypowiedzenia umowy o pracę zawartej na czas nie określony. Natomiast powołany w kasacji art. 30 KP reguluje w § 4 jedynie formalny wymóg podania przyczyny w piśmie wypowiadającym umowę o pracę. Sąd Najwyż- szy rozpoznaje zaś kasację we wskazanych w niej granicach, a z urzędu bierze pod uwagę jedynie nieważność postępowania (art. 39311

KPC). Granice kasacji wyzna- czają jej podstawy (przepisy prawa naruszone zdaniem wnoszącego ją) oraz uza- sadnienie.

Z tych względów na podstawie art. 39312

KPC orzeczono jak w sentencji.

========================================