Uzasadnienie
Sąd Rejonowy-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych dla Wrocławia Śród- mieścia wyrokiem z dnia 5 maja 2004 r. [...] oddalił powództwo Teresy K. o przywró- cenie do pracy w pozwanej Szkole Podstawowej w P. Powódka była zatrudniona w Szkole Podstawowej w P. od dnia 2 stycznia 1986 r. Dnia 5 października 2000 r. decyzją burmistrza Miasta i Gminy P. nadano jej stopień nauczyciela mianowanego. W okresie od dnia 1 marca 2001 r. do dnia 28 lutego 2002 r. i od dnia 21 marca 2002 r. do dnia 28 lutego 2003 r. przebywała na urlopie dla poratowania zdrowia. W dniu 25 kwietnia 2003 r. dyrektor Szkoły na pod- stawie art. 20 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (jed- nolity tekst: Dz.U. z 2003 r. Nr 118, poz. 1112 ze zm., dalej: Karta Nauczyciela) w związku ze zmianami planu nauczania uniemożliwiającymi dalsze zatrudnianie po- wódki w pełnym wymiarze zajęć rozwiązał z nią stosunek pracy z dniem 31 sierpnia 2003 r. Zgodnie z uchwałą zarządu Miasta i Gminy P. z dnia 27 kwietnia 2000 r. w sprawie określenia zasad opracowania projektów arkuszy organizacyjnych przed- szkoli, szkół podstawowych i gimnazjów Gminy P. maksymalne normy zatrudnienia wychowawców świetlicy w placówce liczącej powyżej 250 uczniów dojeżdżających wynoszą 2 etaty, a w placówce liczącej powyżej 100 uczniów dojeżdżających 1 etat.
W roku szkolnym 2002/2003 liczba uczniów w pozwanej Szkole wynosiła 455 (liczba oddziałów wynosiła 17), w tym dowożonych i dojeżdżających 205. Liczbę godzin w świetlicy ustalono na 39, co stanowiło 1,5 etatu (pensum dydaktyczne w świetlicy wynosi 26 godzin tygodniowo), przy zatrudnieniu w tym roku szkolnym 2 wychowaw- ców świetlicy: Haliny U. - 26 godzin i powódki - 13 godzin. W roku szkolnym 2003/2004 liczba uczniów w pozwanej Szkole wynosiła 421 (liczba oddziałów wyno- siła 15), w tym dowożonych i dojeżdżających 184. Nie zmieniono liczby godzin w świetlicy w stosunku do poprzedniego roku. Nadal zatrudniano 2 wychowawców świetlicy: Halinę U. - 26 godzin i Elżbietę K. - 13 godzin, przy czym Elżbieta K. obsa- dzała nadto 2/18 godzin dydaktycznych w klasach I - VI. W okresie, w którym powód- ka przebywała na urlopie dla poratowania zdrowia, przydzielane jej godziny pracy w świetlicy były rozdzielane pomiędzy nauczycieli nauczania początkowego.
Dyrektor Szkoły wyłaniając spośród 12 osób, z których wszystkie były nauczycielami miano- wanymi, osobę do zwolnienia kierował się kryteriami: jakości pracy, dyspozycyjno- ścią nauczyciela - czasem faktycznie świadczonej pracy oraz jego sytuacją material- no-życiową. Spośród wszystkich nauczycieli jedynie powódka i Elżbieta K. uzyskały pozytywne oceny pracy, pozostali nauczyciele legitymowali się oceną dobrą albo wy- 3 różniającą. Elżbieta K. miała 20-letni staż pedagogiczny, zaś powódka 15-letni. W okresie od stycznia 1999 r. do kwietnia 2003 r. Elżbieta K. przebywała 48 dni na zwolnieniu lekarskim, 126 dni na urlopie macierzyńskim i 187 dni na urlopie dla po- ratowania zdrowia, zaś powódka 98 dni na zwolnieniu lekarskim i 710 dni na urlopie dla poratowania zdrowia. Obie nauczycielki są mężatkami i ich mężowie nie pracują, Elżbieta K. ma 3 dzieci w wieku 2, 12, i 17 lat, zaś powódka ma jedno dziecko w wieku 15 lat.
Sąd Okręgowy we Wrocławiu zaskarżonym wyrokiem oddalił apelację po- wódki. Stwierdził, z zarzuty przedstawione w apelacji nie uzasadniają uznania, że orzeczenie Sądu Rejonowego jest wadliwe i narusza przepisy prawa. W ocenie Sądu drugiej instancji w szczególności należało przyjąć, iż wypowiedzenie umowy o pracę powódce było uzasadnione. Z niebudzących wątpliwości ustaleń Sądu Rejonowego wynikało bowiem, że zmiany organizacyjne w pozwanej placówce polegały między innymi na zmniejszeniu ilości zajęć świetlicowych. Zmiany te miały faktycznie miej- sce. Projekt zmian organizacyjnych był zaopiniowany przez Radę Pedagogiczną i taka organizacja Szkoły została zatwierdzona w planie nauczania, w którym okre- ślono liczbę godzin lekcyjnych, liczbę godzin w świetlicy i odpowiednio do tych wiel- kości liczbę nauczycieli.
W ocenie Sądu Okręgowego, plan nauczania w rozumieniu art. 20 ust. 1 Karty Nauczyciela dotyczył również powódki. Strona pozwana wypo- wiadając powódce stosunek pracy posługiwała się przy tym jasnymi, rzeczywistymi i sprawdzalnymi kryteriami doboru pracowników do zwolnienia. Sąd stwierdził również, iż strona pozwana wypowiadając powódce umowę o pracę nie naruszyła wymogów formalnych tego wypowiedzenia. Przy rozwiązaniu umowy o pracę w trybie art. 20 Karty Nauczyciela nie jest bowiem wymagane uzyskanie stanowiska organizacji związkowej przewidzianego w przepisie art. 38 k.p.
W kasacji powódka zarzuciła naruszenie art. 20 ust. 1 pkt 2 Karty Nauczyciela w związku z § 1 pkt 1a, § 2 i § 3 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 12 lutego 2002 r. w sprawie ramowych planów nauczania w szkołach publicznych; art. 30 § 4 k.p. oraz § 7 ust. 2 załącznika nr 2 do rozporządzenia Mini- stra Edukacji Narodowej z dnia 21 maja 2001 r. w sprawie ramowych statutów pu- blicznego przedszkola oraz publicznych szkół, a także naruszenie art. 378 § 1 i 385 k.p.c., poprzez nierozpoznanie istotnych zarzutów apelacji.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Kasacja jest uzasadniona. Według art. 20 ust. 1 pkt 2 Karty Nauczyciela dy- rektor szkoły w razie częściowej likwidacji szkoły albo w razie zmian organizacyjnych powodujących zmniejszenie liczby oddziałów w szkole lub zmian planu nauczania uniemożliwiających dalsze zatrudnianie nauczyciela w pełnym wymiarze zajęć roz- wiązuje z nim stosunek pracy lub, na wniosek nauczyciela, przenosi go w stan nie- czynny. W kasacji nie kwestionuje się faktu zmiany planu nauczania i zmniejszenia liczby oddziałów. Zarzuca się jednakże, iż plan nauczania odnosi się tylko do zajęć edukacyjnych, religii, etyki i dodatkowych zajęć edukacyjnych, co wynika z § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 12 lutego 2002 r. w sprawie ramowych planów nauczania w szkołach publicznych (Dz.U. Nr 15, poz. 142 ze zm.). Jego zmiana nie mogła zatem uzasadniać zwolnienia powódki z pracy, gdyż wykonywała ona jedynie funkcje wychowawcze w świetlicy, co nie jest objęte planem nauczania.
To twierdzenie kasacji jest częściowo słuszne. Nie przesądza to jednak o braku przyczyny uzasadniającej rozwiązanie z powódką stosunku pracy. Jeżeli bo- wiem zmiany planu nauczania lub zmiany organizacyjne spowodują, iż nauczyciele prowadzący działalność dydaktyczną nie będą mieli pełnego obciążenia, to szkoła może uzupełnić godziny brakujące im do pensum w ten sposób, że zgodnie z Kartą Nauczyciela przydzieli im pewną ilość godzin zajęć wychowawczych w świetlicy.
Świetlica nie jest odrębnym zakładem pracy, lecz stanowi część szkoły, która jest pracodawcą dla wszystkich zatrudnionych w niej nauczycieli. W takiej sytuacji może istnieć związek przyczynowy - o którym mowa w kasacji - między zmianą planu na- uczania a koniecznością zwolnienia nauczyciela wykonującego pracę w świetlicy. W tym też znaczeniu nie jest przesądzona zgodność z art. 30 § 4 k.p. podania powódce przyczyny rozwiązania stosunku pracy jako przyczyny pośrednio uzasadniającej to rozwiązanie. Nierozważenie tych zagadnień (podniesionych przez powódkę w apela- cji) jest naruszeniem art. 378 § 1 k.p.c.
Nie jest natomiast naruszony art. 30 § 4 k.p. przez to, że pozwana w piśmie rozwiązującym stosunek pracy, określając przyczynę rozwiązania, posłużyła się zwrotem powtarzającym regulację z art. 20 ust. 1 pkt 2 Karty Nauczyciela. Określenie przyczyny rozwiązania musi być odpowiednio konkretne i zrozumiałe dla pracownika.
Podanie przez pracodawcę określenia ustawowego nie narusza art. 30 § 4 k.p., jeżeli spełnia te wymagania, przy czym należy brać pod uwagę indywidualne okoliczności 5 sprawy, w tym także informacje o przyczynie rozwiązania podane przez pracodawcę w inny sposób niż w piśmie rozwiązującym stosunek pracy.
Z tych względów na podstawie art. 39313 § 1 k.p.c. orzeczono jak w sentencji.