Postanowienie z dnia 28 kwietnia 2025 r. sygn. akt Ts 185/24
Komparycja
Tenor
postanawia
Uzasadnienie
- część historyczna
- uzasadnienie prawne
Metryka orzeczenia
Rodzaj orzeczenia
Postanowienie - umorzenie
Data 28 kwietnia 2025
Miejsce publikacji
OTK ZU B/2025, poz. 208
Skład
Sędzia Funkcja
Zbigniew Jędrzejewski 208/B/2025
POSTANOWIENIE
z dnia 28 kwietnia 2025 r.
Sygn. akt Ts 185/24
Trybunał Konstytucyjny w składzie:
Zbigniew Jędrzejewski, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej Stowarzyszenia „Mieszkańcy ulicy W.” w Warszawie o zbadanie zgodności:
art. 145 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w zakresie, w jakim „przewiduje możliwość wydania przez sąd administracyjny merytorycznego rozstrzygnięcia kończącego postępowanie administracyjne wszczęte przez organ administracji publicznej, tj. orzeczenia o umorzeniu postępowania w sprawie”, art. 2 w związku z art. 10, art. 184, art. 32 ust. 1 w związku z art. 78 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, postanawia:
1) umorzyć postępowanie;
2) oddalić wniosek o zwrot kosztów.
Uzasadnienie
1 1. W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 1 października 2024 r. (data nadania) Stowarzyszenie „Mieszkańcy ulicy W.” w Warszawie (dalej: skarżący), reprezentowane przez pełnomocnika z wyboru, wystąpiło z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia na tle następującego stanu faktycznego.
2 29 lipca 2014 r. Prezydent m.st. Warszawy wydał decyzję (nr […]) dotyczącą nieruchomości położonej przy ul. W., w tym między innymi nieruchomości gruntowej, na której znajdował się budynek mieszkalny zamieszkały (w dniu wydania decyzji reprywatyzacyjnej) przez lokatorów komunalnych.
3 26 listopada 2019 r. Komisja do spraw reprywatyzacji nieruchomości warszawskich wydała decyzję (nr […]), mocą której uchylono w całości decyzję z 29 lipca 2014 r. i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia.
4
Wyrokiem z dnia 24 listopada 2020 r. (sygn. akt […]), po rozpoznaniu skarg na decyzję Komisji złożonych przez strony postępowania,
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Komisji i umorzył postępowanie administracyjne jako bezprzedmiotowe.
5
W wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej złożonej od powyższego wyroku przez Komisję Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 10 maja 2024 r. (sygn. akt […] oddalił ją.
6 2. W złożonej skardze skarżący podniósł, że naruszenie jego praw polegało na pozbawieniu go prawa do zaskarżenia niekorzystnego dla niego rozstrzygnięcia w trybie instancyjnym.
7 3. Prezes Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 30 października 2024 r. (doręczonym skarżącemu 15 listopada 2024 r.) wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi konstytucyjnej przez: złożenie podpisanego egzemplarza skargi konstytucyjnej wraz z czterema odpisami; doręczenie pełnomocnictwa szczególnego uprawniającego do sporządzenia i wniesienia skargi konstytucyjnej oraz reprezentowania skarżącego przed Trybunałem Konstytucyjnym w odniesieniu do sprawy, w związku z którą złożona została skarga konstytucyjna (wraz z czterema kopiami); doręczenie odpisów lub kopii poświadczonych za zgodność z oryginałem wyroków, decyzji lub innych rozstrzygnięć (wraz z uzasadnieniami) potwierdzających wyczerpanie drogi prawnej (wraz z czterema kopiami), w szczególności: decyzji Prezydenta m.st. Warszawy z 29 lipca 2014 r., Komisji do spraw reprywatyzacji nieruchomości warszawskich z 26 listopada 2019 r., wyroków: Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 24 listopada 2020 r. i Naczelnego Sądu
Administracyjnego z 10 maja 2024 r.; udokumentowanie daty doręczenia skarżącemu ostatecznego orzeczenia (wraz z czterema kopiami);
poinformowanie, czy od wskazanego w skardze konstytucyjnej ostatecznego orzeczenia został wniesiony nadzwyczajny środek zaskarżenia (wraz z czterema kopiami).
8
W terminie określonym w zarządzeniu skarżący nie nadesłał do Trybunału Konstytucyjnego wymaganych informacji i dokumentów ani żadnego pisma procesowego.
9
Sędzia Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 18 marca 2025 r. (doręczonym skarżącemu 24 marca 2025 r.) wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi konstytucyjnej przez: złożenie podpisanego egzemplarza skargi konstytucyjnej wraz z czterema odpisami; doręczenie pełnomocnictwa szczególnego uprawniającego do sporządzenia i wniesienia skargi konstytucyjnej oraz reprezentowania skarżącego przed Trybunałem Konstytucyjnym w odniesieniu do sprawy, w związku z którą złożona została skarga konstytucyjna (wraz z czterema kopiami); doręczenie odpisów lub kopii poświadczonych za zgodność z oryginałem wyroków, decyzji lub innych rozstrzygnięć (wraz z uzasadnieniami) potwierdzających wyczerpanie drogi prawnej (wraz z czterema kopiami), w szczególności: decyzji Prezydenta m.st. Warszawy z 29 lipca 2014 r., Komisji do spraw reprywatyzacji nieruchomości warszawskich z 26 listopada 2019 r., wyroków: Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 24 listopada 2020 r. i Naczelnego Sądu
Administracyjnego z 10 maja 2024 r.; udokumentowanie daty doręczenia skarżącemu ostatecznego orzeczenia (wraz z czterema kopiami);
poinformowanie, czy od wskazanego w skardze konstytucyjnej ostatecznego orzeczenia został wniesiony nadzwyczajny środek zaskarżenia (wraz z czterema kopiami); wskazanie, które konstytucyjne wolności lub prawa skarżącego, i w jaki sposób, zostały naruszone przez przepis zaskarżony w petitum skargi (wraz z czterema kopiami); uzasadnienie zarzutu niezgodności zakwestionowanego w skardze przepisu ze wskazanymi wolnościami lub prawami skarżącego, z powołaniem argumentów lub dowodów na jego poparcie (wraz z czterema kopiami).
10
W piśmie z 24 marca 2025 r. (data nadania) skarżący wniósł o uznanie złożonego wniosku za niebyły.
11
Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje:
12 1. W myśl art. 56 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK) do rozpoczęcia rozprawy skarżący może wycofać skargę konstytucyjną.
13
Stosownie do art. 59 ust. 1 pkt 1 u.o.t.p.TK cofnięcie skargi konstytucyjnej powoduje konieczność umorzenia postępowania (zob.
np. postanowienie TK z 16 czerwca 2020 r., sygn. SK 27/20, OTK ZU A/2020, poz. 24) również wówczas, gdy do cofnięcia dojdzie na etapie wstępnego rozpoznania skargi konstytucyjnej (zob. np. postanowienia TK z: 29 lutego 2016 r., sygn. Ts 254/14, OTK
ZU B/2016, poz. 144; 28 czerwca 2017 r., sygn. Ts 35/17, OTK ZU B/2017, poz. 136; 3 października 2019 r., sygn. Ts 108/18,
OTK ZU B/2020, poz. 25; 11 maja 2022 r., sygn. Ts 252/21, OTK ZU B/2022, poz. 171). Trybunał w swoim orzecznictwie wyjaśniał, że prawo do cofnięcia skargi konstytucyjnej przed rozpoczęciem rozprawy mieści się w granicach swobodnego uznania skarżącego i stanowi odzwierciedlenie zasady dyspozycyjności, na której opiera się postępowanie przed Trybunałem Konstytucyjnym (zob.
np. postanowienia TK z: 4 marca 1999 r., sygn. SK 16/98, OTK ZU nr 2/1999, poz. 26; 7 lipca 2011 r., sygn. Ts 207/09, OTK
ZU nr 4/B/2011, poz. 301; 6 sierpnia 2012 r., sygn. Ts 146/12, OTK ZU nr 4/B/2012, poz. 387; 1 lipca 2015 r., sygn. Ts 248/14,
OTK ZU nr 4/B/2015, poz. 387; 13 marca 2018 r., sygn. Ts 217/17, OTK ZU B/2018, poz. 79; 6 lutego 2019 r., sygn. Ts 30/18,
OTK ZU B/2019, poz. 75).
14
Złożone przez skarżącego w piśmie z 24 marca 2024 r. oświadczenie o uznaniu złożonego wniosku w sprawie za niebyły wyczerpuje zatem przesłankę, o której mowa w art. 59 ust. 1 pkt 1 u.o.t.p.TK, co stanowi podstawę umorzenia postępowania w niniejszej sprawie.
15
Mając na uwadze powyższe, Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w pkt 1 sentencji.
16 2. Stosownie do art. 54 ust. 2 u.o.t.p.TK, w przypadku wyroku uwzględniającego skargę konstytucyjną, Trybunał orzeka, w drodze postanowienia, na rzecz wnoszącego skargę zwrot kosztów postępowania przed Trybunałem od organu, który wydał akt normatywny będący przedmiotem skargi (zdanie pierwsze). W uzasadnionych przypadkach Trybunał może orzec zwrot kosztów postępowania przed
Trybunałem również wówczas, gdy nie uwzględnił skargi (zdanie drugie).
17
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału Konstytucyjnego zwrot kosztów postępowania w sytuacji nieuwzględnienia skargi konstytucyjnej ma charakter wyjątkowy i jest odstępstwem od zasady ogólnej. Oznacza to, że pojęcie „uzasadnionego przypadku” musi być interpretowane ściśle i nie może podlegać wykładni rozszerzającej. Określając okoliczności, które można zaliczyć do katalogu „uzasadnionego przypadku”, winno się brać pod uwagę – z jednej strony – charakter postępowania w sprawie skargi konstytucyjnej, która jest nie tylko środkiem ochrony indywidualnych wolności i praw, lecz także środkiem ochrony Konstytucji, a z drugiej strony – konkretną sytuację podmiotu wnoszącego skargę (por. np. postanowienia TK z: 27 czerwca 2006 r., sygn.
SK 35/04, OTK ZU nr 6/A/2006, poz. 74 oraz 19 grudnia 2012 r., sygn. SK 34/09, OTK ZU nr 11/A/2012, poz. 144).
18
Trybunał Konstytucyjny, rozpatrując wniosek w niniejszej sprawie, nie znajduje podstaw do uznania, że zachodzi „uzasadniony przypadek”, który przemawiałby za zasądzeniem na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania.
19
W związku z powyższym postanowiono jak w punkcie 2 sentencji.
Created by Łukasz Baranek Internetowy Portal Orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego 1.7.5 [Internet-A:ipo]
Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.
Twoja sesja wygasła!
Twoja sesja wygasła musisz odświeżyć stronę klikając na przycisk poniżej