Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 5 września 2002 r. sygn. akt I SA 2757/00 oddalił skargę M.K., K.B. i J.C. na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] listopada 2000 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości [...]. Zgodnie z art. 54 ust. 3 i 4 obowiązującej wówczas ustawą z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym w terminie 30 dni od dnia ogłoszenia sentencji orzeczenia sporządzone zostało jego uzasadnienie, które wraz z orzeczeniem doręczone zostało uczestnikom postępowania. Jak wynika ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego poświadczenia odbioru (k-31) uczestnik postępowania D.R. był poinformowany o terminie rozprawy.
Natomiast przesłany do uczestnika wyrok wraz z uzasadnieniem, na skutek nieodebrania go w terminie przez skarżącego, został załączony do akt sprawy ze skutkiem doręczenia zgodnie z zarządzeniem Sędziego z dnia 27 listopada 2002 r. (k-53). Poza tym w aktach sprawy brak jest jakichkolwiek dokumentów, z których wynikałoby, że wnioskodawca przez 5 lat czynił starania w celu zapoznania się z treścią zapadłego orzeczenia.
Dnia 22 listopada 2007 r. (data nadania znajdująca się na kopercie k-66) adwokat R.N. jako pełnomocnik D.R. przesłał do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek z dnia 21 listopada 2007 r. "o doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem" wydanego przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie dnia 5 września 2002 r., który przy piśmie z dnia 30 listopada 2007 r. został przesłany do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie według właściwości do rozpatrzenia. W treści tego wniosku został złożony równocześnie wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej (k-62).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 85-88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jeżeli jednak strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego. Na postanowienie o przywróceniu terminu albo o odmowie jego przywrócenia przysługuje zażalenie. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.
W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych. Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie.
W świetle wyżej powołanych przepisów wniosek pełnomocnika D.R. z dnia 21 listopada 2007 r. uznać należy za spóźniony, bowiem jego wniesienie do Sądu nastąpiło z naruszeniem ustawowego terminu, określonego w omawianym przepisie art. 87 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Należy wskazać, iż termin 7 dni do wniesienia wniosku liczy się od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (por. Komentarz do ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek; Zakamycze 2005, s. 217). Nawet gdyby uznać najkorzystniejszy dla wnioskodawcy sposób oceny i przyjąć podany we wniosku przez pełnomocnika termin, który uznał za dzień ustania przyczyn uchybienia tj. dzień 30 października 2007 r., to i tak termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi upłynął w dniu 6 listopada 2007 r. W konsekwencji, wniosek nadany w dniu 22 listopada 2007 r. uznać należy za spóźniony i jako taki podlegający odrzuceniu.
W tej sytuacji Sąd był zwolniony od dokonywania oceny innych okoliczności sprawy mogących mieć wpływ na dopuszczalność złożonego wniosku.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 86 § 1 i art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.