Uzasadnienie
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 kwietnia 2016r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca odpis ww. zarządzenia została skutecznie doręczona skarżącemu w dniu 5 maja 2016r., zatem siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upływał z dniem 12 maja 2016r. Sąd w zaskarżonym postanowieniu przyjął, zgodnie z datą obciążenia rachunku, że skarżący uiścił wpis w dniu 13 maja 2016r., a więc po terminie.
Na postanowienie odrzucające skargę strona skarżąca w ustawowym terminie wniosła zażalenie podnosząc, że dokonała wpłaty tytułem wpisu od skargi w dniu 12 maja 2016r. w Biurze Usług Płatniczych T. J. M. Zatem dochowała terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r. poz. 718) – dalej jako: "p.p.s.a.", jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych.
Zacytowany przepis stanowi podstawę do dokonania autokontroli zaskarżonego postanowienia przez wojewódzki sąd administracyjny. Sąd ten może mianowicie uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby rozpoznać sprawę na nowo, jeżeli zachodzi co najmniej jedna z dwóch następujących przesłanek:
- a) zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub
- b) zażalenie jest oczywiście uzasadnione.
Zażalenie jest oczywiście uzasadnione, gdy wadliwość zaskarżonego postanowienia jest zauważalna bez potrzeby dokonywania jego głębszej analizy (por. postanowienie SN z dnia 20 maja 1999 roku, II UZ 58/99, OSNP 2000/15/602).
W ocenie Sądu treść złożonego przez skarżącego zażalenia na postanowienie Sądu o odrzuceniu skargi pozwala ocenić, iż jest ono oczywiście uzasadnione. Stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi mijał z dniem 12 maja 2016r. Sąd przyjął, że skarżący uiścił wymagany wpis w dniu 13 maja 2016r. albowiem taka data widnieje na elektronicznym dokumencie "polecenie przelewu" jako data obciążenia/wpłaty (k. 33 akt sąd.). Zauważyć należy, że w aktach sprawy znajduje się także, nadesłana przez skarżącego, kserokopia dowodu wpłaty wystawiona przez Biuro Usług Płatniczych T. J. M. z datą 12 maja 2016r. (k. 35 akt sąd.).
W orzecznictwie zarysowała się rozbieżność stanowisk w kwestii tego, czy termin do wniesienia opłaty jest zachowany również wówczas, gdy strona zleciła przelew instytucji niebędącej bankiem.
W części orzeczeń Naczelny Sąd Administracyjny dopuszcza taką możliwość, uznając, że datą uiszczenia wpisu będzie, jak w przypadku przelewów realizowanych przez banki, dzień złożenia przez stronę zlecenia mającego pokrycie finansowe, chociażby sam przelew na rachunek sądu administracyjnego nastąpił już po upływie terminu do uiszczenia opłaty sądowej (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 20 maja 2005r. sygn. akt OSK 34/05, ONSAiWSA 2006, Nr 3, poz. 79; z dnia 19 grudnia 2007r. sygn. akt II OSK 1790/07 Legalis; z dnia 5 kwietnia 2013r. sygn. akt II OZ 237/13, Legalis oraz z dnia 18 listopada 2015r. sygn. akt II OZ 1120/15, CBOiS).
Według odmiennego poglądu, posłużenie się pośrednikiem następuje na ryzyko i odpowiedzialność strony zobowiązanej do dokonania wpłaty na rachunek sądu i to stronę obciążają ewentualne uchybienia pośrednika w bezzwłocznym przekazaniu powierzonych mu środków finansowych. Dniem uiszczenia wpisu wnoszonego za pośrednictwem podmiotu niebędącego bankiem (pocztą) nie jest więc dzień powierzenia temu podmiotowi funduszy niezbędnych do uiszczenia wpisu. W takiej sytuacji decydujące znaczenie ma data uznania rachunku bankowego prowadzonego przez bank dla właściwego sądu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 27 czerwca 2008r. sygn. akt I OZ 438/08, Legalis i z dnia 20 kwietnia 2012r. sygn. akt I OSK 792/12, Legalis oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 stycznia 2010r. sygn. akt I OSK 47/10, Legalis).
Sąd obecnie analizując sprawę podzielił pierwszy z przedstawionych poglądów, uznając, że ustawa nie wymaga, aby uiszczenie opłaty na rachunek bankowy właściwego sądu nastąpiło za pośrednictwem banku. Nie można bowiem od strony wymagać spełnienia obowiązku, który nie ma oparcia w przepisie powszechnie obowiązującym. Wobec powyższego należy uznać, iż skarżący uiścił wpis w terminie. Zatem sprawa zostanie skierowana na rozprawę.
Mając na względzie zaprezentowaną argumentację, Sąd uznał zażalenie za oczywiście uzasadnione i w trybie autokontroli, na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie.