Postanowienie WSA w Bydgoszczy z 23 lutego 2009 r., I SA/Bd 591/08

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy

Rozpoznanie

w dniu 23 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej W. K

Od orzeczenia

od postanowienia odrzucającego jego skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wniesienia odwołania z uchybieniem terminu postanawia odrzucić skargę kasacyjną

Skład

Asesor WSA Ewa Kruppik-Świetlicka

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 03 listopada 2008r. r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy na posiedzeniu niejawnym odrzucił skargę W. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [ ]w przedmiocie stwierdzenia wniesienia odwołania z uchybieniem terminu.

Przedmiotowe postanowienie wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o trybie i warunkach jakim winna odpowiadać skarga kasacyjna zostało doręczone skarżącemu w dniu 10 listopada 2008 r.

Dnia 05 grudnia 2008r. r. (data stempla pocztowego) W. K. wniósł skargę kasacyjną oraz wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego powołując się na sygn. akt I SA/Bd 591/08.

Postanowieniem z dnia 20 stycznia 2009r. Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Postanowienie zostało doręczone stronie w dniu 28 stycznia 2009r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Wymagania tego nie stosuje się, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. W myśl § 3 ww. artykułu skarga kasacyjna może być sporządzona przez: doradcę podatkowego – sprawach obowiązków podatkowych lub rzecznika patentowego – w sprawach własności przemysłowej.

Tymczasem skargę kasacyjną wniósł sam W. K., który nie ma wymienionych kwalifikacji, a zatem nie jest uprawniony do jej wniesienia.

Art. 175 jest odpowiednikiem art. 3932 k.p.c., ze zmianami uwzględniającymi specyfikę postępowania sądowoadministacyjnego. W związku z tym zachowuje swoją aktualność dotychczasowe orzecznictwo Sądu Najwyższego dotyczące wymogów skarg kasacyjnych. Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie Sądu Najwyższego poglądem, wniesienie skargi kasacyjnej przez samą stronę, jeśli nie ma ona kwalifikacji wymienionych w art. 175 § 2, nie jest brakiem formalnym podlegającym usunięciu w trybie art. 49 ustawy z dnia 30 sierpnia – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (por. postanowienie SN z dnia 21.02.1998 r., II CKN 672/97, LEX nr 78416, postanowienie SN z dnia 14.01.1997 r., I CZ 23/97, OSNC 1997/6-7/77).

Dodać należy, że przedmiotowa skarga kasacyjna jest niedopuszczalna także i z tej przyczyny, że nie zawiera prawidłowego przytoczenia podstaw kasacyjnych oraz ich uzasadnienia. Brak wyszczególnienia, które przepisy i dlaczego zostały naruszone, uniemożliwia kontrolę sądową skargi kasacyjnej i czyni ją nienadającą się do merytorycznej kontroli (por. postanowienie SN z dnia 24.04.1997 r., II CKN 116/97, LEX nr 50807).

Ponadto brak w niej również wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia – z zaznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. ji, a zatem nie jest uprawnionyrżącej doręczone w dniu07 czrwca 2004 r.

Mając na uwadze, że skarga kasacyjna została wniesiona przez osobę nieuprawnioną, a ponadto zawiera braki, które nie mogą być usunięte w trybie art. 49 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę jako niespełniającą wymagań określonych w art. 175 § 1 na mocy art. 178ającą wymagań określonych w art. 175 002 r. - Prawo nieuprawnioną, a ponadto zawiera braki, które nie moga być us należało odrzucić.

Pouczenie

Od niniejszego postanowienia przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, które wnosi się za pośrednictwem tutejszego Sądu w terminie 7 dni od doręczenia postanowienia.

Zażalenie powinno być sporządzone przez pełnomocnika będącego: adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym.