Uzasadnienie
Pismem z dnia 27 października 2016 r. A. L. jako pełnomocnik E. L. złożył skargę do tut. Sądu. Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z dnia 30 listopada 2016 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi oraz do usunięcia braków formalnych skargi przez podanie adresu skarżącego oraz złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca odpis wyżej wskazanych zarządzeń została skutecznie doręczona skarżącemu w dniu 12 grudnia 2016 r. Pismem z dnia 16 grudnia 2016 r. pełnomocnik skarżącego podał adres, o który był wzywany (znajdujący się w S.) oraz oświadczył, że nie stać go na opłacenie pełnomocnictwa (ani jego uwierzytelnionego odpisu) do działania w imieniu skarżącego i w związku z tym rezygnuje z jego reprezentowania. Także wpis sądowy od skargi, o który został wezwany nie został uiszczony.
Postanowieniem z dnia 5 stycznia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3, tj. z powodu nieuzupełnienia jej braków formalnych oraz nieuiszczenia wpisu. Postanowienie zostało prawidłowo doręczone pełnomocnikowi skarżącego.
Pismem z dnia 16 stycznia 2017 r. A. L., były pełnomocnik skarżącego, złożył zażalenie (błędnie nazwane "sprzeciwem") na powyższe postanowienie. W uzasadnieniu wskazał na niepoprawne doręczenie postanowienia oraz wniósł o wysłanie postanowienia z dnia 5 stycznia 2017 r. bezpośrednio skarżącemu na jego adres w S.i prowadzenie sprawy bezpośrednio ze skarżącym.
Postanowieniem z dnia 23 lutego 2017 r. tut. Sąd odrzucił zażalenie A. L., który nie był żadnym z podmiotów wymienionych w art. 173 § 2.
Ze względu na wypowiedzenie pełnomocnictwa nie był już także pełnomocnikiem strony. W omówionych okolicznościach Sąd uznał, że wnoszący zażalenie jest osobą nieposiadającą legitymacji do dokonania tej czynności w przedmiotowej sprawie.
Ze względu na powyższe, złożone zażalenie wniesione przez osobę nieuprawnioną Sąd na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. odrzucił jako niedopuszczalne.
Na powyższe postanowienie pismem z dnia 14 marca 2017 r. A. L. wniósł w ustawowym terminie zażalenie. Zarządzeniem Przewodniczącego z dnia 11 kwietnia 2017 r. został wezwany stosownie do § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193) do uiszczenia wpisu od w/w zażalenia.
Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Stosownie do art. 197 § 2 p.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, wyłączeniem art. 185 § 2.
Wezwanie Przewodniczącego Wydziału do uiszczenia wpisu od zażalenia wraz ze stosownym pouczeniem doręczono A. L. w dniu 19 kwietnia 2017 r. (d.: k. 60 akt sądowych), zatem termin do uiszczenia wpisu od zażalenia upływał z dniem 26 kwietnia 2017 r. W zakreślonym terminie, jak również do dnia wydania niniejszego postanowienia wpis nie został uiszczony.
Ponadto, odnosząc się do dołączonych przez A. L. załączników Sąd podnosi, że dokonał analizy akt sprawy oraz historii korespondencji i ma świadomość, że A. L. nie czuje się już pełnomocnikiem E. L. Podkreślić trzeba, że przepisy nie pozwalają na kontynuowanie postępowania wszczętego przez osobę, która w żaden sposób nie wykazała swojego uprawnienia do działania w imieniu E. L., a sam E. L. w niniejszej sprawie w żadnej formie nie występował do Sądu, nie kontaktował się z nim, nie brał udziału we wszczętej przez A. L. sprawie i nie istnieją żadne przesłanki do uznania, że zamierzał złożyć skargę w sprawie. Tym bardziej trzeba stwierdzić, odnosząc się do historii korespondencji w sprawie, że po wypowiedzeniu pełnomocnictwa E. L. nie był osobą uprawioną do złożenia zażalenia, na którego odrzucenie złożył zażalenie odrzucone niniejszym postanowieniem z powodu jego nieopłacenia.
W związku z powyższym, Sąd na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.