Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 16 marca 2016r., sygn. akt I SA/Bd 96/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę I. C. na wymienione w sentencji postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. Odpis wyroku został doręczony skarżącemu w dniu 22 kwietnia 2016r.
Postanowieniem z dnia 12 maja 2016r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy przyznał skarżącemu prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata, którego wyznaczyła Okręgowa Rada Adwokacka w Bydgoszczy w osobie adwokata B. Ho.
W piśmie z dnia 28 lipca 2016r. ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącego przedstawił tut. Sądowi opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego od ww. wyroku z dnia 16 marca 2016r.
Sąd nie stwierdził, aby powyższa opinia została sporządzona z naruszeniem zasad należytej staranności w myśl art. 177 § 4 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r., poz. 718 ze zm.) - dalej jako: "p.p.s.a.", w związku z czym, opinia ta została doręczona skarżącemu w dniu 11 sierpnia 2016r.
W piśmie z dnia 22 sierpnia 2016r. (nadanym w placówce Poczty Polskiej w dniu 23 sierpnia 2016r.) zatytułowanym "Wniosek do skargi kasacyjnej" skarżący wskazał, że nie może zgodzić się z wydaną przez pełnomocnika z urzędu opinią, który jego zdaniem nie spełnia standardów obrońcy i przedstawił swoje stanowisko w sprawie. Sąd pismo to, z uwagi na jego treść, potraktował jako sporządzoną i wniesioną osobiście skargę kasacyjną od wyroku tut. Sądu z dnia 16 marca 2016r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 173 § 1 p.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Stosownie do art. 175 § 1 i 3 p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, w sprawach obowiązków podatkowych przez doradcę podatkowego, a w sprawach własności przemysłowej przez rzecznika patentowego. Zgodnie z § 2 wskazanego przepisu, wymogi przymusu adwokackiego nie mają zastosowania, gdy skargę sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.
Należy zauważyć, że pouczenie w tym przedmiocie zostało zawarte w piśmie z dnia 5 sierpnia 2016r. skierowanym do skarżącego, do którego załączono opinię pełnomocnika o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Natomiast skarżący sporządził i wniósł skargę osobiście, nie będąc jednym z podmiotów wskazanych w powyższym przepisie.
Podkreślić również trzeba, że tylko w sytuacji stwierdzenia, że opinia pełnomocnika o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej została sporządzona z naruszeniem zasad należytej staranności, Sąd byłby zobowiązany – stosownie do przepisu art. 177 § 5 p.p.s.a. – do zawiadomienia o tym właściwej rady adwokackiej, która w takim wypadku wyznacza innego pełnomocnika. W rozpoznawanej sprawie, taka sytuacja jednak nie wystąpiła.
Określony brak skargi kasacyjnej, jest brakiem tego typu, że odrzucenie skargi w tym wypadku nie wymaga uruchomienia trybu usuwania braków formalnych (por. H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2005, s. 562). Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 28 stycznia 2004r., sygn. akt FSK 3/04 stwierdził, że sporządzanie skargi kasacyjnej przez stronę z naruszeniem art. 175 § 1-3 p.p.s.a. jest brakiem kasacji, który uzasadnia jej odrzucenie.
Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że skarga kasacyjna została sporządzona przez podmiot do tego nieuprawniony, co czyni ją niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu na podstawie art. 178 p.p.s.a.