Uzasadnienie
W dniu 29 kwietnia 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynął na urzędowym formularzu wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Prawomocnym postanowieniem z dnia 12 maja 2016r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata i umorzył postępowanie w przedmiocie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych.
W piśmie z dnia 28 lipca 2016r. wyznaczony pełnomocnik wskazał, że nie znajduje podstaw do złożenia skargi kasacyjnej i przedłożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.
W dniu 5 października 2016r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wpłynął na urzędowym formularzu wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Postanowieniem z dnia 14 października 2016 r. referendarz sądowy umorzył postępowanie, ponieważ sprawa prawa pomocy dla skarżącego została już rozstrzygnięta.
W wyniku wniesionego sprzeciwu postanowieniem z dnia 21 listopada 2016r. tut. Sąd utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Odpis tego orzeczenia został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 13 grudnia 2016r. (data na zwrotnym potwierdzeniu odbioru – k. 127 akt sąd.).
Pismem z dnia 20 grudnia 2016r. (nadanym w tym samym dniu) pełnomocnik skarżącego złożył na powyższe postanowienie zażalenie, w którym wniósł m.in. o jego zmianę poprzez przydzielenie skarżącemu pełnomocnika do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej, wobec odmowy sporządzenia takiej przez pełnomocnika w osobie adwokata B. H. oraz utraty do niego zaufania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje
Zażalenie jako niedopuszczalne podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 260 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r. poz. 718) - dalej: "p.p.s.a." Sąd rozpoznając sprzeciwy od zarządzeń i postanowień referendarza sądowego (w ramach prawa pomocy) wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy.
Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 260 § 2 zd. 2 p.p.s.a.). Natomiast w myśl art. 194 § 1 p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje m.in. na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie oraz na postanowienia, których przedmiotem są kwestie określone w jego pkt 1 – 10. Takiej możliwości (ani jakiegokolwiek innego środka zaskarżenia) w odniesieniu do postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wydanego na skutek rozpoznania sprzeciwu nie przewiduje żaden przepis ustawy.
W związku z powyższym, Sąd na podstawie art. 197 § 2 i art. 178 w zw.
z art. 260 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.