Uzasadnienie
Przedmiotem skargi jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] maja 2014 r. nr [...], uchylająca w całości decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] i określająca P. M. G. wysokość odsetek za zwłokę od niezapłaconych w terminie płatności zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za miesiące styczeń-wrzesień oraz listopad-grudzień 2009 r. w kwocie 12.431,00 zł.
Z zaskarżonej decyzji wynika, że skarżone w sprawie rozstrzygnięcie jest konsekwencją decyzji Dyrektora Izby Skarbowej nr [...], w której uchylona została decyzja w przedmiocie określenia małżonkom G. zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2009 i określone zostało zobowiązanie w tym podatku w kwocie 199.524,00 zł, lecz na podstawie innego przepisu prawa - art. 23 § 4 Ordynacji podatkowej, tj. w drodze oszacowania podstawy opodatkowania.
Organ stwierdził, że skoro podstawa opodatkowania w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2009 określona została w trybie art. 23 § 4 Ordynacji podatkowej, tym samym przepis ten jest właściwy również w niniejszej decyzji. W prowadzonej w 2009 r. przez skarżącego działalności gospodarczej należało uwzględnić dochód, osiągnięty w poszczególnych miesiącach, będący podstawą naliczenia zaliczek miesięcznych na podatek dochodowy od osób fizycznych. Dlatego też z tytułu prowadzonej przez stronę działalności gospodarczej należało określić odsetki za zwłokę od zaniżonych w poszczególnych miesiącach 2009 r. zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych.
Organ zwrócił przy tym uwagę na regulację dotyczącą obliczania i wpłacania miesięcznych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych przez podatników osiągających dochody z działalności gospodarczej, o której mowa w art. 14 (art. 44 ust. 1 pkt 1, ust. 3 i ust. 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych).
W skardze do Sądu skarżący wniósł o uchylenie przedmiotowych decyzji i skierowanie sprawy do ponownego rozpatrzenia celem wyliczenia rzeczywistej lub przynajmniej zbliżonej do rzeczywistej podstawy opodatkowania. Zarzucił naruszenie art. 5, 6, 23 § 1, 120, 121, 122, 124, 180, 187 Ordynacji podatkowej oraz art. 24b ust. 1, 2 i art. 26 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu skarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga okazała się zasadna.
Spór w sprawie jest konsekwencją przyjętego przez organy sposobu wyliczenia podstawy opodatkowania za 2009 r. w drodze szacowania z zastosowaniem metody nienazwanej.
Zdaniem Sądu zebrane w sprawie dowody wskazują jednoznacznie, że podejmowane przez skarżącego czynności związane ze sprzedażą samochodów osobowych spełniały w 2009 r. znamiona działalności gospodarczej, o której mowa w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Wyrokiem w sprawie o sygn. I SA/Bk 358/14 Sąd uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. nr [...] uchylającą decyzję organu pierwszej instancji o określającą zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 r. w oparciu o oszacowaną podstawę opodatkowania uznając, że zaskarżona decyzja narusza art. 23 § 4 i 5 ustawy Ordynacja podatkowej w powiązaniu z przepisami art. 122, art.187 § 1 i art. 191 ustawy Ordynacja podatkowa oraz art. 9, art. 24b i art. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Ponieważ zaskarżona decyzja była konsekwencją uchylonej przez Sąd decyzji określającą zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 r. uznać należy, że rozstrzygnięcie w przedmiocie określenia odsetek za zwlokę od niezapłaconych w terminie płatności zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za 2009 r. oparta na metodzie szacunku zakwestionowanej przez Sąd również narusza art. 23 § 4 i 5 ustawy Ordynacja podatkowa, w stopniu mającym istotny wpływ na wynik spraw.
Stanowiło to podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji "odsetkowej", o czym orzeczono na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz.270 ze zm.). O niewykonalności uchylonej decyzji orzeczono zaś w oparciu o art. 152 tej ustawy.
Ponownie rozpoznając sprawę organy uwzględnią stanowisko wyrażone w wyroku o sygn. I SA/Bk 358/14 i dopiero po dokonaniu oszacowaniu podstawy opodatkowania zgodnie z wzorcem podstawy opodatkowania jakim jest prawnopodatkowy stan faktyczny, który obowiązuje w postepowaniu na zasadach ogólnych, a więc z uwzględnieniem przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych będą mogły zastosować tryb, om którym mowa w art.53 a ustawy Ordynacja podatkowa.