Uzasadnienie
- D J wniosła skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B z dnia [...] kwietnia 2018 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji ustalającej łączne zobowiązanie pieniężne za 2018 r.
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi (k. 8), skarżąca wniosła o zwolnienie z uiszczenia wpisu sądowego (k. 2 załącznika do akt sprawy
- prawo pomocy). Dnia [...] lipca br. przesłano skarżącej urzędowy formularz PPF celem jego wypełnienia oraz podpisania w terminie 7 dni od daty otrzymania
- formularz ten został doręczony prawidłowo dnia [...] sierpnia br. (k. 4 załącznika do akt sprawy – prawo pomocy). Wnioskodawczyni nie nadesłała wymaganego formularza w zakreślonym terminie, w piśmie z dnia [...] sierpnia br. wiosła o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy równocześnie dołączając do akt sprawy wymagany formularz wniosku PPF (k. 6 - 9 załącznika do akt sprawy – prawo pomocy).
Zgodnie z treścią art. 258 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.)
- dalej również jako P.p.s.a., czynności w zakresie przyznania prawa pomocy wykonuje referendarz sądowy. Przepis art. 86 § 2 - P.p.s.a. stanowi, iż przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego. Na mocy art. 88 - P.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do treści art. 243 § 1 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.
W tym miejscu należało zatem skonstatować, iż odrzucenie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu nie powoduje dla skarżącej ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego, nie traci ona bowiem możliwości ponownego złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wniosek ten może być bowiem składany w sprawie wielokrotnie, a uchybienia zaistniałe w tym przedmiocie nie prowadzą w żadnym razie do zamknięcia możliwości ponownego żądania przyznania prawa pomocy. Niniejsze rozstrzygnięcie nie wpływa zatem negatywnie na sytuację wnioskodawczyni, na każdym etapie postępowania sądowoadministracyjnego ma ona możliwość ponownego złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Okoliczności te skutkują tym, iż wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy jest zbędny (postanowienia NSA z dnia: 10 czerwca 2014 r., sygn. akt I OZ 411/14; 15 września 2016 r., sygn. akt II FZ 449/16; 08 czerwca 2017 r., sygn. akt II OZ 612/17; postanowienia: WSA w Warszawie z dnia
II SA/Wa 801/17 z dnia 21 sierpnia 2018 r.; WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 13 marca 2018 r., sygn. akt I SA/Go 503/17; WSA w Opolu z dnia 25 kwietnia 2018 r., sygn. akt II SA/Op 586/17; publ. www.cbois.nsa.gov.pl).
Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 88 i art. 258 § 1
- P.p.s.a., orzeczono jak w punkcie pierwszym sentencji.
- W konsekwencji powyższego wywodu, wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych złożony przez skarżącą na właściwym urzędowym formularzu PPF (k. 8 – 9 załącznika do akt sprawy – prawo pomocy) podlega rozpoznaniu przez referendarza sądowego.
D J wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskodawczyni samotnie prowadzi gospodarstwo domowe. Źródłem dochodu skarżącej są podejmowane prace dorywcze. D. J. ma zgromadzone oszczędności w wysokości 180 zł. Wnioskodawczyni zajmuje mieszkanie rodziców, jednak nie pozostaje z matką we wspólnym gospodarstwie domowym. Majątek D J stanowi nieruchomość rolna o powierzchni [...] ha. Skarżąca ponosi wydatki związane z zakupem lekarstw i rehabilitacją w wysokości 90 zł. Wnioskodawczyni uzyskuje pomoc od rodziny w zakresie opłacania rachunków i zakupu żywności (k. 8 – 9 załącznika do akt sprawy – prawo pomocy).
Zgodnie z treścią art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W rozpatrywanym przypadku D J dowiodła, iż nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych w sprawie niniejszej.
W złożonym oświadczeniu skarżąca wykazała bowiem, iż nie posiada stałych źródeł dochodu, utrzymuje się z podejmowanych prac dorywczych. Wnioskodawczyni uzyskuje pomoc od rodziny w zakresie opłacania rachunków. Obecnie źródłem utrzymania wnioskodawczyni są oszczędności w wysokości 180 zł. W skład majątku D J wchodzi nieruchomość rolna o powierzchni [...] ha.
Powyższe okoliczności, a w szczególności brak źródeł stałego dochodu i niska wysokość zgromadzonych oszczędności, z których wnioskodawczyni zaspokaja obecnie bieżące potrzeby życiowe pozwalają na stwierdzenie, iż D J nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych.
Z przyczyn wskazanych powyżej, na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzeczono jak w punkcie drugim sentencji.