Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 16 lutego 2016 r., sygn. akt I SA/Bk 663/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku uwzględnił skargę I. Z. i uchylił zaskarżone orzeczenie Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] marca 2015 r. o nr [...]oraz zasądził od organu na rzecz skarżącego kwotę 9.200 (dziewięciu tysięcy dwustu) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 156 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej jako p.p.s.a.), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki (§ 1). Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. O sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach. Dalsze odpisy powinny być zredagowane w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu (§ 2).
Zgodnie z art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.
Koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków, przy czym opłatami sądowymi są wpis i opłata kancelaryjna (art. 211 i art. 212 § 1 p.p.s.a.). Wpis sądowy w sprawie wynosił 2.000 zł (k. 27). Natomiast zgodnie z art. 205 § 2 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez radcę prawnego (tak jak miało to miejsce w spawie) zalicza się wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
Do niniejszej sprawy mają zastosowanie przepisy § 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), na co wskazuje treść § 21 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. poz. 1804). Zgodnie bowiem z ww. przepisem prawa do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Nowe rozporządzenie zgodnie z § 23 weszło w życie z dniem 1 stycznia 2016 r. Rozpoznawana sprawa została wszczęta przed tym dniem i niezakończona przed dniem wejścia w życie rozporządzenia w związku z powyższym stosuje się do niej poprzednio obowiązujące rozporządzenie.
Powyższe kazało przyjąć Sądowi inną składową kwoty kosztów tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego (zamiast 7.200 zł kwotę 3.600 zł). Biorąc powyższe pod uwagę prawidłowa kwota kosztów postępowania sądowego w sprawie winna wynosić 5.600 zł.
Zatem mając na uwadze, iż sprzeczność w wysokości kwoty kosztów postępowania sądowego jest wynikiem oczywistej omyłki, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji