Postanowienie WSA w Gdańsku z 7 stycznia 2013 r., I SA/Gd 1237/12

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku

Rozpoznanie

w dniu 7 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi R. G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 16 sierpnia 2012 r. Nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzonej egzekucji administracyjnej postanawia odrzucić wniosek o przywrócenie terminu.

Skład

Sędzia WSA Bogusław Woźniak przewodniczący

Uzasadnienie

R. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 16 sierpnia 2012 r. w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej.

W skardze został zawarty wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. R. G. uzasadnił, że na skutek choroby psychicznej był przekonany, że termin odwoławczy 30 dniowy nie upłynąłby w dniu 5 października 2012 r. i z tego powodu nie wystąpił wcześniej z odwołaniem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) – dalej jako "p.p.s.a." czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu, o czym stanowi art. 86 § 1 ustawy.

W myśl art. 87 § 1 - § 4 p.p.s.a. pismo z wnioskiem przywrócenie o terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Zanim sąd administracyjny przystąpi do badania okoliczności uprawdopodobniających brak winy w uchybieniu terminu, zobowiązany jest uwzględnić treść przepisu art. 88 p.p.s.a., zgodnie z którym spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Wniosek jest spóźniony, jeżeli został wniesiony po upływie siedmiodniowego terminu przewidzianego w art. 87 § 1 p.p.s.a. Sąd, odrzucając jako spóźniony wniosek o przywrócenie terminu, nie ocenia przesłanek uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej.

Z akt sprawy wynika, że zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej zostało doręczone R. G. w dniu 3 września 2012 r., zatem termin do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego, o którym organ prawidłowo pouczył stronę skarżącą w postanowieniu, upływał w dniu 3 października 2012 r. Skarga zaś została złożona w dniu 12 października 2012 r. (data stempla pocztowego).

Skarżący składając wniosek o przywrócenie terminu nie wskazał, w jakiej dacie nastąpiło ustanie przyczyny uniemożliwiającej złożenie skargi. Skarżący powołuje się jedynie na okoliczność, że jest chory psychicznie, co potwierdza złożonym do akt dokumentem: "Opinia sądowo – psychiatryczna" sporządzonym w dniu 8 lipca 2009 r. Z treści tego dokumentu wynika, iż u skarżącego rozpoznano schizofrenię przewlekła.

Sąd analizując złożony wniosek doszedł do przekonania, iż nie została spełniona przesłanka jego rozpoznania a mianowicie złożenie w terminie 7 dnia od daty ustania przyczyny uchybienia terminu. Skarżący nie wskazał bowiem na żadne okoliczności, które pozwoliłyby ustalić Sądowi, w jakiej dacie ustąpiła przyczyna uchybienia terminu i od kiedy należy liczyć 7 dniowy termin do złożenia wniosku. Zachowanie zaś tego terminu jest ustawowo określonym warunkiem, koniecznym dla merytorycznego rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu. Z uzasadnienia wniosku wynika tyle tylko, że skarżący był przekonany, że w dniu 5 października 2012 r. nie upłynął jeszcze termin do złożenia skargi. Przy czym data ta nie jest datą w jakiej skarga mogła być jeszcze złożona, nie jest też z tą datą powiązane żadne zdarzenie, które można byłoby uznać za ustanie przyczyny uchybienia terminu.

W ocenie Sądu zdiagnozowana u skarżącego choroba psychiczna nie jest, w świetle art. 87 § 1 p.p.s.a. okolicznością, która mogłaby zwalniać wnoszącego o przywrócenie terminu z obowiązku wskazania daty ustania przyczyny uchybienia terminu przewidzianego dla dokonania czynności procesowej.

Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 88 p.p.s.a. odrzucił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.