Uzasadnienie
Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia 16 sierpnia 2012 r. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 6 lipca 2012 r. w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzonej egzekucji administracyjnej wniesionych przez R. G. Postanowienie organu odwoławczego doręczono podatnikowi w dniu 3 września 2012 r.
Pismem z dnia 12 października 2012 r. skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na w/w postanowienie.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej odrzucenie z uwagi na upływ terminu do jej wniesienia, ewentualnie o jej oddalenie w przypadku merytorycznego jej rozpoznania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Stosownie do art. 53 § 1 w zw. z art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "P.p.s.a.") skargę wnosi się do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi, w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Z kolei zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 wskazanej ustawy sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.).
W niniejszej sprawie strona nadając przesyłkę pocztową zawierającą skargę w dniu 12 października 2012 r. nie dochowała trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi, który upłynął 3 października 2012 r. Zważyć bowiem należy, że doręczenie zaskarżonego postanowienia miało miejsce w dniu 3 września 2012 r. Tym samym skargę, jako wniesioną po upływie przewidzianego prawem terminu należało odrzucić.
Wymaga odnotowania, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 7 stycznia 2013 r. odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Postanowienie to nie zostało skutecznie zaskarżone.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia