Uzasadnienie
Wnioskiem, złożonym na formularzu PPF w dniu 24 kwietnia 2012 r. (data stempla pocztowego), I. R. zwróciła się w niniejszej sprawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
W myśl art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. Poz. 270) – zwanej dalej p.p.s.a. – przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Zgodnie z przepisem art. 245 § 2 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Stosownie do przepisu art. 246 § 3 p.p.s.a., adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego można ustanowić dla strony, która nie zatrudnia lub nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy.
W świetle powołanych uregulowań przyznaje się prawo pomocy w zakresie całkowitym, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, oraz gdy nie pozostaje w stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym, z wyjątkiem ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy.
Zatem to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione.
Na podstawie złożonego przez wnioskodawczynię oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz przedłożonych na wezwanie referendarza sądowego dodatkowych oświadczeń z dnia 8 czerwca 2012 r. i dokumentów źródłowych (odpisów rachunków za dzierżawę lokalu, faktur za energię elektryczną, protokołu zajęcia ruchomości, dokumentów księgowych) ustalono, że wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą, która aktualnie nie przynosi jej dochodu lecz stratę, która za okres od stycznia do marca br. wyniosła 16.484 zł. Wnioskodawczyni prowadzi sama gospodarstwo domowe, nie posiada oszczędności, papierów wartościowych, przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro ani pojazdów mechanicznych, posiada zaś zadłużenie względem ZUS z tytułu nieopłaconych składek, z jej majątku prowadzona jest egzekucja, w ramach której w dniu 15 maja 2012 r. dokonano zajęcia ruchomości związanych z prowadzoną przez wnioskodawczynię działalnością gospodarczą. Zgodnie ze złożonym oświadczeniem wnioskodawczyni nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności faktyczne, a w szczególności nieuzyskiwanie dochodu przez wnioskodawczynię oraz brak oszczędności, uznano, iż udowodniła ona, że nie ma aktualnie realnych możliwości finansowych poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania.
W konsekwencji na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.