Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 8 lutego 2012 r. sygn. akt I SA/Gd 1324/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę I.R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005 r.
Odpis ww. postanowienia wraz z pisemnym uzasadnieniem oraz pouczeniem o sposobie i terminie jego zaskarżenia został doręczony skarżącej w dniu 22 lutego 2012 r.
W dniu 27 lutego 2012 r. skarżąca nadała w urzędzie pocztowym pismo (potraktowane przez tutejszy Sąd jako sporządzona osobiście skarga kasacyjna od ww. postanowienia z dnia 8 lutego 2012 r.), w którym podała, że do chwili obecnej nie otrzymała żadnego wezwania ani zarządzenia informującego o potrzebie uiszczenia opłaty. W związku z tym wniosła o "ponowne zajęcie stanowiska w sprawie".
Zarządzeniem z dnia 6 marca 2012 r., doręczonym w dniu 20 marca 2012 r., zobowiązano skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi kasacyjnej przez wykazanie, że jest adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie I.R. poinformowała, że nie jest adwokatem, radcą prawnym ani doradcą podatkowym. Jednocześnie wniosła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Postanowieniem z dnia 28 czerwca 2012 r. sygn. akt I SA/Gd 1324/11 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku przyznał skarżącej prawo pomocy w żądanym zakresie.
W dniu 23 sierpnia 2012 r. ustanowiony w sprawie pełnomocnik - adwokat A.F., przesłał do tutejszego Sądu pismo, w którym zawiadomił o sporządzeniu opinii o braku podstaw do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia tutejszego Sądu z dnia 8 lutego 2012 r. sygn. akt I SA/Gd 1324/11.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) - dalej jako "P.p.s.a.", od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
Z kolei przepis art. 175 § 1 P.p.s.a. stanowi, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3.
Zgodnie z § 2 tego przepisu § 1 nie stosuje się, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 175 § 2 P.p.s.a.).
Jak wynika z § 3 art. 175 P.p.s.a. skarga kasacyjna może być sporządzona przez:
doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych;
rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej.
W niniejszej sprawie skarżąca I.R. osobiście sporządziła skargę kasacyjną, natomiast z akt sprawy nie wynika, aby był ona podmiotem uprawnionym do osobistego jej sporządzenia, wymienionym w art. 175 § 1, 2 lub 3 P.p.s.a. Natomiast ustanowiony w sprawie profesjonalny pełnomocnik sporządził opinię o braku podstaw do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia tutejszego Sądu z dnia 8 lutego 2012 r. sygn. akt I SA/Gd 1324/11.
Zgodnie z art. 178 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Mając na względzie przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 178 P.p.s.a., odrzucił skargę kasacyjną.
W drugim punkcie postanowienia Sąd, na podstawie art. 250 oraz § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) w zw. z § 6 pkt 5 i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), przyznał od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, pełnomocnikowi skarżącej - adwokatowi A.F., wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.