Uzasadnienie
Wnioskiem zawartym w skardze, złożonym na formularzu PPF w dniu 19 grudnia 2016 r., skarżący M. M. zwrócił się o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.
W myśl art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Skarżący od dnia 16 maja 2011 r. odbywa karę pozbawienia wolności, której przewidywany termin zakończenia przypada na dzień 6 października 2020 r., nie posiada żadnego majątku, nie osiąga dochodów, przewlekłe schorzenia neurologiczne, narządu ruchu oraz epilepsja skutkowały uznaniem go za osobę niepełnosprawną w stopniu lekkim.
Powyższe referendarz sądowy ustalił na podstawie oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżącego, złożonego przez niego pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń, o której mowa w art. 233 § 1 w związku z § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553 ze zm.) oraz dołączonych zaświadczeń lekarskich wystawionych przez lekarza zakładu karnego w dniu 27 kwietnia 2014 r. i 24 maja 2016 r. Niepełnosprawność skarżącego potwierdzają orzeczenia w tym przedmiocie wydane w roku 2011 i 2015 i przedłożone w sprawach o sygn. akt I SA/Gd 737/16 oraz
I SA/Gd 732/16, w których skarżący także ubiegał się o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym a jego żądania zostały uwzględnione.
W tak ustalonym stanie sprawy referendarz sądowy uznał, że skarżący wykazał zasadność wniesionego żądania i na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.