Uzasadnienie
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
Wykładnia gramatyczna tego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. O dopuszczalności sprostowania decyduje przede wszystkim wpływ omyłki na treść orzeczenia sądu (tak: postanowienie NSA z 22 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 887/04, postanowienie NSA z 23 października 2013 r. sygn. akt II OSK 990/12).
Nie ulega wątpliwości, że sprostowaniu podlegają wadliwości występujące zarówno w samej sentencji orzeczenia, w jego komparycji, jak i w uzasadnieniu orzeczenia (por. postanowienie NSA z dnia 20 maja 2011 r., II OSK 260/10). Niedokładność lub omyłka może dotyczyć np. oznaczenia stron czy innych uczestników postępowania, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność(por. postanowienie NSA z dnia 3 września 2013 r., II OZ 665/13).
Odnosząc powyższe do przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że wskutek oczywistej omyłki pisarskiej w komparycji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 15 lutego 2022 r. sygn. akt I SA/Gd 1476/21 błędnie oznaczono datę wydania i numer zaskarżonej decyzji. Oczywistość wskazanych omyłek potwierdza analiza wynikająca z zestawienia materiału zawartego w aktach sprawy, w tym treści protokołu rozprawy, która odbyła się w dniu 15 lutego 2022 r. – z treścią sentencji wyroku.
Mając na uwadze, że wskazana powyżej omyłka ma charakter oczywistej omyłki Sąd, działając na podstawie art. 156 § 1 i 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.