Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 25 listopada 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę kasacyjną wniesioną przez skarżącego J.M. w niniejszej sprawie (k. 25).
Przesyłka zawierająca powyższe postanowienie wysłana została na adres strony. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru tej przesyłki (k.
31) oraz wyjaśnień doręczyciela (k. 37), z powodu nieobecności adresata przesyłka została awizowana dwukrotnie: po raz pierwszy w dniu 29 listopada 2019r. i po raz drugi w dniu 9 grudnia 2019r. W zawiadomieniu o odbiorze pisma doręczyciel wskazał jako ostateczną datę odbioru korespondencji dzień 16 grudnia 2019 r. W tym też dniu przesyłka została wydana przez operatora pocztowego adresatowi.
W dniu 23 grudnia 2019 r. skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie z dnia 25 listopada 2019 r. (k. 32).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zażalenie z dnia 23 grudnia 2019r. na postanowienie tutejszego Sądu z dnia 25 listopada 2019r. należało odrzucić z uwagi na wniesienie go po upływie ustawowego terminu.
Zgodnie z art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia.
Jak wynika z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
W niniejszej sprawie przesyłka zawierająca zaskarżone postanowienie została doręczona stronie w trybie art. 73 p.p.s.a. Z przepisu tego wynika, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 (tj. w sposób właściwy lub zastępczy), pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. (§ 1). Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. (§ 2).
W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4).
Jak wynika z adnotacji na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki oraz wyjaśnień operatora pocztowego, z powodu nieobecności adresata przesyłka ta została awizowana dwukrotnie: po raz pierwszy w dniu 29 listopada 2019 r. i po raz drugi w dniu 9 grudnia 2019 r. Uwzględniając zatem zasadę wynikającą z art. 73 § 4 p.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane w dniu 13 grudnia 2019 r., tj. z upływem czternastu dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej. Wprawdzie w zawiadomieniu o odbiorze pisma doręczyciel wskazał jako ostateczną datę odbioru korespondencji dzień 16 grudnia 2019 r. i zgodnie z tą informacją w tym dniu skarżący odebrał na poczcie powyższą przesyłkę, jednakże fakt ten nie uchyla skutków doręczenia wynikających z powołanych wyżej przepisów. Doręczenie pisma w toku postępowania sądowoadministracyjnego może nastąpić tylko raz, zważywszy, że skutki procesowe ustawa łączy z doręczeniem w formie prawem przepisanej, a nie z faktycznym otrzymaniem tego pisma przez stronę. Przetrzymanie i wydanie przez urząd pocztowy pisma po upływie tego terminu niewątpliwie stanowi uchybienie, jednakże nie modyfikuje zaistniałego już skutku prawnego doręczenia.
Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 27 września 2013 r., sygn. akt II OZ 810/13 "jeżeli pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej, to doręczenie uważa się za dokonane z upływem czternastego dnia od dnia złożenia pisma. Nie ma przy tym znaczenia moment faktycznego odbioru pisma – i to nawet jeżeli odbiór ten nastąpił po upływie wskazanego wyżej okresu". Podobny pogląd wyrażony został przez NSA m.in. w wyroku z dnia 18 maja 2010 r., sygn. akt II FSK 70/09 i postanowieniu z dnia 12 stycznia 2012 r. w sprawie o sygn. akt II FSK 2916/11, (dostępne w internetowej bazie orzeczeń na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl).
Biorąc pod uwagę, że postanowienie doręczone zostało skarżącemu w trybie art. 73 § 1 i 4 p.p.s.a. w dniu 13 grudnia 2019 r., siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia na to postanowienie upłynął w dniu 20 grudnia 2019 r. Uznać zatem należało, że wnosząc zażalenie w dniu 23 grudnia 2019r., skarżący uczynił to po upływie ustawowego terminu. Oznacza to, że czynność ta jest bezskuteczna, co wynika z art. 85 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na mocy art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. odrzucił zażalenie.