Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 17 lipca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił skarżącemu M.K. przywrócenia terminu do wniesienia skargi.
Pismem z dnia 11 sierpnia 2015 r. skarżący wniósł na powyższe postanowienie zażalenie, które z uwagi na wniesienie go z uchybieniem terminu zostało odrzucone postanowieniem z dnia 22 stycznia 2016 r.
Pismem z dnia 12 lutego 2016 r. skarżący wniósł jednocześnie zażalenie na powyższe postanowienie oraz wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 17 lipca 2015 r. We wniosku tym skarżący wskazał, że "nie zostało w sposób zawiniony temu terminowi uchybione".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Na wstępie wskazać należy, że regułą w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest bezskuteczność czynności podjętych przez stronę po terminie. Zasada ta nie ma jednakże charakteru bezwzględnego. Przepisy art. 86 § 1 zd. 1 oraz art. 87 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718), zwanej dalej P.p.s.a., przewidują bowiem możliwość przywrócenia terminu przez sąd na wniosek strony pod warunkiem, że uprawdopodobni ona brak winy w przekroczeniu terminu.
Wniosek o przywrócenie terminu powinien powoływać okoliczności wskazujące na brak winy strony w uchybieniu terminu i uprawdopodobniające zasadność wniosku. Brak winy strony w uchybieniu terminu podlega ocenie z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Z brakiem winy mamy bowiem do czynienia tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony okoliczności niemożliwych do przezwyciężenia, z powodu których doszło do uchybienia terminowi.
W doktrynie i orzecznictwie panuje zgodność, że "uprawdopodobnienie braku winy" polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności. Obiektywnym miernikiem należytej staranności jest taka staranność, jakiej można oczekiwać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Pojęcie braku winy postrzegane jest jako obejmujące istnienie przeszkody nie do pokonania czyli siły wyższej (por.: A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, wyd. II, str. 368 - 370). Przywrócenie terminu ma zatem charakter wyjątkowy i może mieć miejsce wyłącznie wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.
Z lakonicznego uzasadnienia pisma z dnia 12 lutego 2016 r. (stanowiącego jednocześnie zażalenie i wniosek o przywrócenie terminu) nie wynikają żadne okoliczności, które uprawdopodobniałyby brak winy skarżącego w złożeniu zażalenia z dnia 11 sierpnia 2015 r. na postanowienie tutejszego Sądu z dnia 17 lipca 2015 r. z uchybieniem terminu. Skarżący nie wyjaśnił, co było przyczyną złożenia zażalenia po upływie terminu.
W tym stanie rzeczy, nie znajdując podstaw do uznania, iż strona skarżąca bez swej winy uchybiła terminowi do wniesienia skargi, Sąd na mocy art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.