Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 9 sierpnia 2011 r., złożonym na formularzu PPF, skarżący M. P. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego.
W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. – przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Stosownie do przepisu art. 246 § 3 p.p.s.a., adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego można ustanowić dla strony, która nie zatrudnia lub nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy.
W świetle powołanych uregulowań przyznaje się prawo pomocy przez ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem pełnomocnika z wyboru bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, oraz gdy nie pozostaje w stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym, z wyjątkiem ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy.
Zatem to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione.
Na podstawie złożonego przez wnioskodawcę oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach z dnia 9 sierpnia 2011 r. oraz przedłożonych przez niego na wezwanie referendarza sądowego dodatkowych oświadczeń z dnia 1 września 2011 r. i dokumentów źródłowych (odpisów zeznania podatkowego za 2010 r. – PIT-36, deklaracji VAT-7K za luty br., wyciągów z podatkowej księgi przychodów i rozchodów za okres od kwietnia do czerwca 2011 r., umowy użyczenia lokalu użytkowego z dnia 26 października 2009 r., zaświadczenia z dnia 1 października 2009 r. o numerze identyfikacyjnym REGON, polecenia przelewu świadczenia rentowego z dnia 9 sierpnia 2011 r., zaświadczenia z urzędu pracy z dnia 26 sierpnia 2011 r. oraz dowodów obrazujących wysokość opłat za media i zakup leków) ustalono, że wnioskodawca od dnia 3 lipca 2009 r. jest zarejestrowany jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku, nie uzyskuje żadnych dochodów, prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z matką, na której utrzymaniu pozostaje.
Matka wnioskodawcy otrzymuje świadczenie rentowe w wysokości 2.274,24 zł netto i prowadzi działalność gospodarczą, która w okresie od 1 stycznia do 30 czerwca 2011 r. nie przyniosła jej dochodów (łączny przychód osiągnięty w tym okresie wyniósł 7.620,32 zł, zaś koszty stanowiły kwotę 7.928,38 zł). Wnioskodawca ani jego matka nie posiadają oszczędności, papierów wartościowych, przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro, nie są na nich zarejestrowana żadne pojazdy mechaniczne. Majątek wnioskodawcy stanowi udział w domu o powierzchni 150 m2, nieruchomość rolna o powierzchni 0.51 ha oraz lokal użytkowy, który oddał w bezpłatne użyczenie swojej matce umową z dnia 26 października 2009 r. Z uwagi na problemy zdrowotne wnioskodawca zażywa leki, na które w lipcu i sierpniu br. wydatkował kwotę 178,45 zł.
Biorąc pod uwagę ustalone okoliczności faktyczne, w tym w szczególności nieuzyskiwanie dochodów przez wnioskodawcę, jak również wysokość dochodów jego matki, przeznaczonych na potrzeby dwóch osób, oraz brak jakichkolwiek zasobów pieniężnych, uznano, iż wnioskodawca wykazał, że nie ma obecnie realnych możliwości finansowych poniesienia w niniejszej sprawie kosztów zastępstwa procesowego z wyboru bez uszczerbku koniecznego utrzymania.
Z tych względów na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.