Uzasadnienie
"A" s.c. z siedzibą w G. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 25 kwietnia 2014 r. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 16 lipca 2014 r. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 251 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Wnioskiem z dnia 18 sierpnia 2014 r. strona skarżąca zwróciła się o przyznanie w niniejszej sprawie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, w tym wpisu od skargi w kwocie 251 zł oraz ustanowienie radcy prawnego.
Postanowieniem z dnia 9 października 2014 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku odmówił stronie skarżącej przyznania prawa pomocy.
W piśmie z dnia 10 listopada 2014 r., nadanym w placówce pocztowej w dniu 12 listopada 2014 r., skarżąca spółka wniosła sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego.
Postanowieniem z dnia 20 listopada 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił sprzeciw strony skarżącej jako wniesiony po upływie ustawowego terminu.
W dniu 24 grudnia 2014 r. (data stempla pocztowego) skarżąca spółka wniosła zażalenie na postanowienie z dnia 20 listopada 2014 r.
Postanowieniem z dnia 13 października 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił zażalenie strony skarżącej z dnia 24 grudnia 2014 r. jako wniesione z uchybieniem ustawowego terminu.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 17 lutego 2016 r. strona skarżąca została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 16 lipca 2014 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 251 zł od skargi, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi w przypadku nieuiszczenia wpisu we wskazanym terminie.
Przesyłka zawierająca odpis powyższego zarządzenia, została doręczona stronie skarżącej w dniu 15 marca 2016 r.
Zakreślony termin upłynął bezskutecznie.
W piśmie procesowym z dnia 22 marca 2016 r. strona skarżąca oświadczyła, że nie jest w stanie bez uszczerbku dla utrzymania swojej rodziny ponieść kosztów sądowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), w skrócie "p.p.s.a.", sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Z kolei w myśl art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie okolicznością bezsporną jest, że strona skarżąca w zakreślonym terminie nie uiściła wpisu od skargi. Wskazać należy, że w toku postępowania strona złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy, jednakże postanowieniem z dnia 9 października 2014 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku odmówił stronie skarżącej przyznania prawa pomocy. Jakkolwiek strona skarżąca wniosła sprzeciw na ww. postanowienie, lecz Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 20 listopada 2014 r. odrzucił sprzeciw strony skarżącej, jako wniesiony po upływie ustawowego terminu. Ponadto postanowieniem z dnia 13 października 2015 r. Sąd odrzucił zażalenie strony skarżącej z dnia 24 grudnia 2014 r. na ww. postanowienie z dnia 20 listopada 2014 r.
Wskazać w tym miejscu trzeba, że stosownie do treści art. 259 § 3 p.p.s.a jeżeli nie wniesiono sprzeciwu albo wniesiony sprzeciw został prawomocnie odrzucony, zarządzenia i postanowienia, o których mowa w § 1, mają skutki prawomocnego orzeczenia sądu.
W tych okolicznościach faktycznych obowiązkiem Sądu było wezwanie skarżącej do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 16 lipca 2014 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 251 zł.
Podkreślenia wymaga, że w sytuacji jaka miała w niniejszej sprawie, w której strona skarżąca po doręczeniu jej powyższego wezwania, a przed upływem siedmiodniowego terminu do zapłacenia należnych kosztów postępowania, wystąpiła do Sądu z ponownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, co jednak wymagałoby sprecyzowania pisma przez skarżącą, nie doszło do przerwania biegu terminu do opłacenia skargi. Prawomocność postanowienia w sprawie odmowy zwolnienia od kosztów sądowych oznacza obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu. Od obowiązku tego nie zwalnia strony ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, nawet dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu do uiszczenia wpisu, wystosowanym do strony po wydaniu prawomocnego postanowienia, nie uchyla skutków tego prawomocnego rozstrzygnięcia dla toczącego się postępowania. Ponowny wniosek nie przerywa zatem biegu terminu do uiszczenia wpisu. W ocenie Sądu, odmienne procedowanie mogłoby doprowadzić do uniemożliwienia prowadzenia postępowania wskutek rozpoznawania kolejnych wniosków strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy, a co za tym idzie - skutkować nieuzasadnionym wydłużeniem postępowania i trudnością w jego zakończeniu (por. postanowienie NSA z dnia 21 marca 2012 r., sygn. akt II GZ 95/2012 LexPolonica nr 3926471, postanowienie NSA z dnia 22 lipca 2010 r., sygn. akt II FSK 1349/10 LexPolonica nr 2389086; postanowienie NSA z dnia 29 kwietnia 2011 r., sygn. akt II FZ 122/11 LexPolonica nr 2509187; a także postanowienie WSA w Krakowie z dnia 13 stycznia 2014 r., sygn. akt II SA/Kr 1081/12, postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 25 września 2015 r. sygn. akt II SAB/Po 89/14, postanowienie NSA z dnia 23 marca 2016 r. sygn. akt II GZ 282/16, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl).
Należy również zaakcentować, że wezwanie Sądu z dnia 17 lutego 2016 r. zawierało szczegółowe pouczenie co do terminu i sposobu wypełnienia obowiązku nałożonego na stronę skarżącą, a także skutku jego niedochowania.
Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.