Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 21 stycznia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę Z. W. wniesioną na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia.
Od tego postanowienia skarżący Z. W. wniósł osobiście sporządzoną skargę kasacyjną.
Postanowieniem z dnia 18 marca 2013 r. odrzucono skargę kasacyjną.
Odpis powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącemu w dniu 29 marca 2013 r. Jednocześnie pouczono stronę, że na postanowienie przysługuje zażalenie, które powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, zaś w sprawach obowiązków podatkowych także przez doradcę podatkowego.
W dniu 5 kwietnia 2013 r. (data nadania) skarżący złożył pismo z dnia 29 marca 2013 r., w którym wniósł "o cofnięcie, o uchylenie, całkowitą zmianę treści (...) postanowienia (...) z 18.03.2013 r.". Pismo to zostało potraktowane jako zażalenie na powyższe postanowienie z dnia 18 marca 2013 r. W jego treści skarżący podważył prawidłowość rozstrzygnięcia Sądu, stwierdzając, że "nie istnieje (...) żaden zarzut odrzucenia [jego] skargi kasacyjnej".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 194 § 1 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwana dalej "ppsa") zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej. Zażalenie takie – na ogólnych zasadach – wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia i powinno ono czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sadowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia (art. 194 § 2 i § 3 ppsa).
Ponadto należy mieć na uwadze, że zgodnie z dyspozycją art. 194 § 4 ppsa zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2 i 3 stosuje się odpowiednio. W myśl więc tego przepis takie zażalenie powinno być sporządzone przez prokuratora, Rzecznika Praw Obywatelskich, Rzecznika Praw Dziecka lub w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami – doradcę podatkowego, a nadto przez będącego stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem – sędziego, prokuratora, notariusza, radcę Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesora lub doktora habilitowanego nauk prawnych.
Podkreślić również trzeba, że zgodnie z orzecznictwem niesporządzenie zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną przez jedną z wymienionych wyżej osób jest nieusuwalnym brakiem, powodującym odrzucenie zażalenia w oparciu o art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ppsa (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 września 2004 r., sygn. akt OZ 474/04, niepubl.).
Odnosząc tę regulację prawną do rozpatrywanej sprawy, stwierdzić trzeba, że osoba podpisana pod zażaleniem nie należy do kręgu osób, które są uprawnione do sporządzenia zażalenia. Sporządzone zatem przez skarżącego zażalenie należy uznać za niedopuszczalne.
W świetle powyższych uwag Sąd w oparciu o art. 178 ppsa w zw. z art. 197 § 2 ppsa oraz art. 194 § 4 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.