Uzasadnienie
W skardze z dnia 4 listopada 2016 r. H. W. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach o zwolnienie od kosztów sądowych. Do skargi dołączono między innymi potwierdzenia wypłaty/odbioru EPE, z których wynika, że skarżący i jego małżonka otrzymują świadczenia emerytalne w łącznej kwocie 1.687,99 zł netto (za październik 2016 r.). Z pozostałych dokumentów wynika nadto, że skarżący i jego żona są osobami niepełnosprawnymi, potrzebującymi stałej opieki osób trzecich. W nadesłanym następnie urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący rozszerzył zakres wniosku o ustanowienie adwokata. W jego motywach wnioskodawca nawiązał przede wszystkim do stanu zdrowia jego oraz żony. Podkreślił przy tym, że w orzeczeniach o stopniu niepełnosprawności zaznaczono, że oboje są niezdolni do samodzielnej egzystencji. W treści oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący zeznał, że we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje wraz z żoną i córką.
Do posiadanych składników majątkowych zaliczył dom o pow. 100 m2 o wartości około 200 tys. zł oraz samochód osobowy dostosowany do potrzeb osoby niepełnosprawnej o wartości 6000 zł. Skarżący zeznał dalej, że poza wcześniej wskazanymi świadczeniami otrzymuje jeszcze emeryturę z zagranicy w równowartości około 620 zł. Córka jest natomiast osobą bezrobotną. Końcowo skarżący zwrócił uwagę na skalę miesięcznych wydatków oraz innych zobowiązań.
Mając powyższe na względzie zważono, co następuje:
Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718; dalej w skrócie: "P.p.s.a."), stronie na jej wniosek może zostać przyznane prawo pomocy. Prawo to może być przyznane w zakresie częściowym lub całkowitym (art. 245 § 1 P.p.s.a.). Z uwagi na to, że H. W. zwrócił się do Sądu o zwolnienie od kosztów sądowych i o ustanowienie adwokata, jego wniosek podlega rozpoznaniu w oparciu o przesłankę wskazaną w art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. albowiem dotyczy przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Jest więc regułą, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w tym zakresie, gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Zdaniem rozpoznającego wniosek skarżący wykazał, iż w jego przypadku spełniona jest przesłanka wynikająca z ww. przepisu. W toku rozpoznania sprawy uwzględniono przede wszystkim fakt, że skarżący i jego małżonka są osobami niepełnosprawnymi w stopniu, który uniemożliwia podjęcie dodatkowego zatrudnienia. Co więcej, stan zdrowia obojga wymaga sporych nakładów finansowych oraz opieki osób trzecich.
W toku rozpoznania wniosku odstąpiono od wezwania skarżącego o dodatkowe dokumenty źródłowe, albowiem te, które dołączono do skargi były wystarczające dla podjęcia rozstrzygnięcia w przedmiocie wniosku.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 tej ustawy.