Uzasadnienie
Mocą postanowienia z dnia 26 stycznia 2017 r. ustanowiono dla skarżącego adwokata, którego wyznaczyła następnie Okręgowa Rada Adwokacka w K. w osobie L. G..
W piśmie procesowym z dnia 3 kwietnia 2017 r. uczestnik postępowania poinformował, że Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji umorzyła H. W. zaległości w płatności opłaty abonamentowej za okres od 1 stycznia 2009 r. do 29 lutego 2016 r. wraz z odsetkami za zwłokę, tj. zaległość objęta postępowaniem egzekucyjnym, którego fragment stanowi przedmiot skargi w tym przypadku.
W dniu 19 kwietnia 2017 r. pełnomocnik substytucyjny ww. adwokata zapoznała się z aktami niniejszej sprawy.
W dalszej kolejności, w odpowiedzi na wezwanie Sądu do wskazania, czy – w związku z ww. decyzją Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia [...] – podtrzymuje skargę, ustanowiony w sprawie pełnomocnik skarżącego w piśmie z dnia 28 kwietnia 2017 r. oświadczyła, że cofa skargę. W tych ramach zawarty został także wniosek o przyznanie pełnomocnikowi kosztów pomocy prawnej wsparty oświadczeniem, z którego wynika, że koszty nie zostały zapłacone ani w części, ani w całości. Pełnomocnik wyjaśniła, iż w ramach podjętych działań jej substytut zapoznała się z aktami sprawy, następnie udzielono skarżącemu porady prawnej, a ostatecznie sformułowano pismo cofające skargę.
Postanowieniem z dnia 9 maja 2017 r. Sąd umorzył niniejsze postępowanie sądowe.
Mając powyższe na względzie zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej w skrócie: "P.p.s.a") wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W rozpatrywanym zakresie należy sięgnąć do rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz.1714, dalej w skrócie: "rozporządzenie").
Zgodnie z brzmieniem § 2 rozporządzenia, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz 2) niezbędne i udokumentowane wydatki adwokata. Z kolei w myśl § 4 ust. 1 tego aktu, opłatę ustala się w wysokości określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy.
W myśl zatem § 21 ust. 1 rozporządzenia, opłatą w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji (pkt 1) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, jest opłata obliczona na podstawie § 8 (lit. a). Opłata ta, za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego, wynosi 600 zł (lit. b), a w innej sprawie – 240 zł (lit. c). Niniejsze postępowanie, w którym przedmiotem skargi nie była należność pieniężna, ani nie obejmowało skargi na akt wydany przez Urząd Patentowy, należy do tej trzeciej kategorii spraw, a zatem opłata jest ustalona na poziomie 240 zł.
Ustaloną w ten sposób opłatę należy powiększyć o podatek od towarów i usług, czyli o kwotę 55,20 zł. Łączna wysokość wynagrodzenia adwokata objęta zakresem wniosku z dnia 28 kwietnia 2017 r. stanowi zatem 295,20 zł.
Z tych względów, na podstawie art. 250 § 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.