Uzasadnienie
W piśmie z 4 stycznia 2024 r. W. (dalej: skarżąca), zastępowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach, wskazane w sentencji niniejszego orzeczenia.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 22 marca 2024 r., w piśmie z dnia 26 marca 2024 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej oraz złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik skarżącej nadesłał odpis dokumentu pełnomocnictwa, odpis zawiadomienia o podjęciu uchwały o zmianie zarządcy nieruchomości oraz informację odpowiadającą odpisowi pełnemu z rejestru przedsiębiorców dotyczącą spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, pełniącą funkcję aktualnego zarządcy nieruchomości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu.
Stosownie do treści art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.) dalej: p.p.s.a. stanowi, że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym.
Zgodnie z art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu.
Zgodnie z art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.
Przepis art. art. 49 § 1 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Szczególne uregulowanie w tym względzie zawiera art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Przepis art. 6 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 1048 ze zm.) dalej: u.w.l. stanowi, że ogół właścicieli, których lokale wchodzą w skład określonej nieruchomości, tworzy wspólnotę mieszkaniową. Wspólnota mieszkaniowa może nabywać prawa i zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozwana.
Przepis art. 22 § 2 u.w.l. stanowi, że do podjęcia przez zarząd czynności przekraczającej zakres zwykłego zarządu potrzebna jest uchwała właścicieli lokali wyrażająca zgodę na dokonanie tej czynności oraz udzielająca zarządowi pełnomocnictwa do zawierania umów stanowiących czynności przekraczające zakres zwykłego zarządu w formie prawem przewidzianej.
Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy Sąd orzekający stwierdził, że przedłożone przez pełnomocnika skarżącej dokumenty nie były wystarczające do ustalenia, że umocowanie do wniesienia skargi do sądu administracyjnego zostało wykazane. Wspólnota Mieszkaniowa, zastępowana przez profesjonalnego pełnomocnika, powinna była bowiem przedłożyć także uchwałę o wyrażeniu przez nią zgody na wniesienie przez zarządcę skargi do sądu administracyjnego lub umowę określającą sposób zarządu nieruchomością wspólną, z której wynikałby zakres kompetencji zarządcy. Zgodnie bowiem z art. 22 ust. 2 u.w.l. do podjęcia przez zarząd czynności przekraczającej zakres zwykłego zarządu potrzebna jest uchwała właścicieli lokali wyrażająca zgodę na dokonanie tej czynności oraz udzielająca zarządowi pełnomocnictwa do zawierania umów stanowiących czynności przekraczające zakres zwykłego zarządu w formie prawem przewidzianej.
Pogląd ten, iż wystąpienie do sądu inicjujące postępowanie jest czynnością przekraczającą zwykły zarząd znajduje aprobatę w orzecznictwie sądów administracyjnych, sądów powszechnych i Sądu Najwyższego (vide: wyrok NSA z dnia z dnia 5 grudnia 2002 r. sygn. akt SA/Bk 939/02, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 lutego 2011 r. III CSK 110/10, postanowienie Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 15 lutego 2008 r. I ACa 898/07 w którym wyrażono pogląd, iż skoro nie została podjęta uchwała właścicieli o udzieleniu zarządowi wspólnoty pełnomocnictwa do wytoczenia powództwa, to zarząd wspólnoty nie może sam zdziałać takiej czynności, ani też udzielić w tym celu pełnomocnictwa innej osobie).
W konsekwencji powyższego Sąd orzekający uznał, że skoro zawodowy pełnomocnik skarżącej nie przedłożył stosownych dokumentów, to brak formalny skargi nie został usunięty. Stwierdzić zatem należało, że skarga obarczona jest brakiem formalnym, co uniemożliwiło nadanie jej dalszego prawidłowego biegu.
W związku z powyższym na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.