Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] Nr [...] określającą skarżącej wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r. w kwocie [...] zł.
W dalszej kolejności skarżąca wniosła o przyznanie jej prawa pomocy. Na podstawie dokumentacji złożonej w związku z powyższym wnioskiem, sędzia sprawozdawca ustalił, że skarżąca znajduje się w trudnej sytuacji finansowej, bowiem jedynym jest źródłem dochodów jest wyłącznie pomoc Skarbu Państwa w postaci zasiłków okresowych oraz pomocy pieniężnej na pokrycie kosztów utrzymania dziecka. Mając powyższe na względzie, postanowieniem z dnia 25 maja 2015 r. zwolniono skarżącą od kosztów sądowych oraz ustanowiono dla niej pełnomocnika z urzędu.
Następnie, wyznaczony w sprawie radca prawny w dniu 17 sierpnia 2015 r. nadesłał do Sądu pismo procesowe, w którym zawarł m.in. wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie ppsa, wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Tym samym postanowienie o wstrzymaniu wykonania przełamuje tę zasadę i może być wydane jedynie w okolicznościach faktycznych o charakterze wyjątkowym. W razie wniesienia więc skargi organ, który wydał zaskarżoną decyzję lub postanowienie może z urzędu lub na wniosek skarżącego wstrzymać ich wykonanie w całości lub w części (art. 61 § 2 ppsa). Jednakże odmowa wstrzymania wykonania aktu przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu, który po przekazaniu doń skargi może wydać postanowienie uwzględniające taki wniosek, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 ppsa). Ponadto należy zwrócić uwagę, iż zgodnie z art. 61 § 3 ppsa wstrzymanie wykonania dotyczy także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Zauważyć w tym miejscu należy, że we wskazanym wyżej przepisie przewidziano stosunkowo restrykcyjne przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nadając tej instytucji charakter wyjątkowy i uzależniając jej zastosowanie od wystąpienia okoliczności nadzwyczajnych. Zauważyć nadto należy, że przytoczona wyżej regulacja niewątpliwie nakłada określone obowiązki zarówno na wnioskodawcę, jak i na Sąd, który winien dokonać analizy akt sprawy.
W omawianej sprawie pełnomocnik skarżącej składając wniosek o wstrzymanie wykonania wskazanej wyżej decyzji nie poparł go dokumentacją świadczącą o jego zasadności. Niemniej jednak taka dokumentacja obrazująca sytuację finansową skarżącej, została zgromadzona w toku postępowania z wniosku o przyznanie prawa pomocy. Zaznaczyć w tym miejscu należy, że w tzw. postępowaniu wpadkowym, wszczętym na skutek wniesienia przez stronę wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego, o którym to wniosku mowa w art. 61 § 3 ppsa, wojewódzki sąd administracyjny jest zobowiązany ocenić, czy zostały spełnione przesłanki wstrzymania zaskarżonego aktu w oparciu o analizę wniosku strony oraz dokumentów zebranych w aktach sprawy. Obowiązek taki wynika z systemowego odczytania art. 133 § 1 w związku z art. 166 ppsa" (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 listopada 2011 r., sygn. akt II FZ 557/10, publ. LEX nr 742615). Sąd podzielił w tym konkretnym przypadku wskazane wyżej stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego.
W świetle zatem zgromadzonej w związku z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy dokumentacji, w ocenie Sądu, żądanie pełnomocnika skarżącej zasługuje na uwzględnienie. Dowody te pozwalają bowiem przyjąć, że wykazano, iż wykonanie decyzji będzie się wiązać z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, jak wymaga tego art. 61 § 3 ppsa. Do wniosku takiego prowadzi porównanie obecnej zdolności płatniczej skarżącej z nieporównywalnie większą kwotą zobowiązania podatkowego określonego w decyzji, a także wzgląd na jej stan majątkowy. Bez wątpienia wykonanie decyzji może pogorszyć i tak już trudną sytuację finansową skarżącej, może spowodować konieczność ograniczenia bieżących wydatków na podstawowe potrzeby.
Powyższe stanowi spełnienie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji. Wykonanie decyzji może bowiem doprowadzić do realnych negatywnych następstw.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 ppsa orzekł jak w sentencji.