Uzasadnienie
Skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Podkreśliła, że jest osobą bezrobotną, samotnie wychowującą małoletniego wnuka. Zaznaczyła, że jej dochody ograniczają się do zasiłków w łącznej kwocie około 1050 zł miesięcznie, a stałe wydatki związane z utrzymaniem mieszkania wyliczyła na sumę 850 zł miesięcznie. Według wniosku wnioskodawczyni nie posiada żadnego majątku i zamieszkuje w wynajmowanym mieszkaniu.
Skarżącej przyznawano już prawo pomocy w zakresie całkowitym w innych postępowaniach przed Sądem, m.in. postanowieniem z dnia 21 maja 2014 r., sygn. akt I SA/Gl 272/14.
Mając na względzie powyższe, zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym – czyli w myśl art. 245 § 2 tej ustawy obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego lub innego profesjonalnego pełnomocnika – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Przesłanka ta zachodzi w przypadku skarżącej. W świetle jej oświadczeń, które znajdują pełne potwierdzenie w materiale dowodowym zgromadzonym niedawno w postępowaniu w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 272/14, dochody jej gospodarstwa domowego są niewielkie i nie mogą być uznane za wystarczające do opłacenia zarówno wszystkich wydatków życiowych, jak i kosztów postępowania. Zgodzić się wypada przy tym z poglądem wyrażonym w uzasadnieniu wydanego w tej sprawie postanowienia z dnia 21 maja 2014 r., akcentującym znaczenie faktu, że dochód ten stanowią zasiłki celowe i pomoc pieniężna na pokrycie kosztów utrzymania wnuka jako dziecka przebywającego w rodzinie zastępczej (decyzje Prezydenta Miasta S. z dnia [...] r. o przyznaniu pomocy pieniężnej i z dnia [...]r. w sprawie zasiłku celowego na zakup żywności w lutym bieżącego roku). Konieczność przeznaczenia tych kwot na potrzeby postępowania oznaczałoby bowiem iluzoryczność pomocy udzielonej przecież ze środków publicznych.
Jest tak tym bardziej ze względu na to, że według ustaleń poczynionych w postępowaniu we wspomnianej sprawie skarżąca z dniem 31 maja 2014 r. miała utracić prawo do świadczenia z tytułu bezrobocia, wobec czego jej dochody uległy dalszemu zmniejszeniu.
W postępowaniu tym wyjaśniono również sytuację mieszkaniową strony – zajmuje ona lokal należący do jej syna na podstawie umowy użyczenia zawartej w dniu 12 stycznia 2011 r., w której zobowiązała się ponosić koszty utrzymania lokalu.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.