Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 16 grudnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę M.J. w części dotyczącej odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] nr [...], w pozostałej części umorzył postępowanie sądowe oraz zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej w K. na rzecz strony skarżącej kwotę 357 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. W treści uzasadnienia wskazano, że o kosztach postępowania orzeczono w oparciu o przepis art. 200 i art. 205 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "ppsa").
Odpis powyższego wyroku został doręczony organowi w dniu 3 lutego 2014 r.
W dniu 7 lutego 2014 r. (data nadania) pełnomocnik organu złożył zażalenie na postanowienie zawarte w punkcie 3 wyroku tutejszego Sądu z dnia 16 grudnia 2013 r., zarzucając mu naruszenie art. 200 i art. 205 ppsa poprzez zasądzenie kosztów postępowania w sytuacji gdy nie powinny one obciążać w ogóle Dyrektora Izby Skarbowej w K. Mając powyższe na uwadze pełnomocnik organu wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia do czasu rozstrzygnięcia zażalenia.
W treści uzasadnienia pełnomocnik organu podniósł, że Sąd – jako podstawę do umorzenia postępowania sądowego w pozostałej części (pkt 2 wyroku) – wskazał pismo Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 11 grudnia 2013 r., z którego wynikało, że postępowanie egzekucyjne prowadzone wobec skarżącego w oparciu o tytuły wykonawcze o numerach od [...] do [...] zostało zakończone na skutek jego umorzenia z powodu bezskuteczności egzekucji. Zdaniem pełnomocnika organu w tych okolicznościach postanowienie zawarte w pkt 3 wyroku w przedmiocie zasądzonych kosztów postępowania zapadło z naruszeniem art. 200 i art. 205 ppsa. Wskazał, że w myśl art. 200 ppsa w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.
Jednakże przypadki wskazane w cytowanym przepisie, w ocenie pełnomocnika organu, nie miały miejsca w niniejszej sprawie, co w konsekwencji oznacza, że przepis ten nie mógł stanowić podstawy zasądzenia kosztów postępowania. Dalej wskazał, że zwrot kosztów w przypadku umorzenia postępowania przed sądem pierwszej instancji reguluje natomiast art. 201 ppsa, jednakże przepis ten wymienia dwie sytuacje, gdy koszty te przysługują skarżącemu od organu. Podniósł, że poza przypadkami wymienionymi w art. 201 ppsa nie ma podstaw do zasądzenia zwrotu kosztów postępowania od organu na rzecz skarżącego, gdy postępowanie sądowoadministracyjne zostało umorzone z innych przyczyn. Podkreślił, że taka zaś sytuacja miała miejsce w niniejszym przypadku, bowiem Sąd umorzył postępowanie sądowe, które stało się bezprzedmiotowe na skutek uprzedniego umorzenia postępowania egzekucyjnego. W takiej sytuacji, zdaniem pełnomocnika organu, nie znajduje zastosowania ani art. 200 ppsa, ani nawet art. 201 ppsa, a z uwagi na powyższe także art. 205 ppsa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 227 § 1 ppsa zażalenie przysługuje na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy.
Taka sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie, gdyż pełnomocnik strony skarżącej wniósł zażalenie na postanowienie tut. Sądu, zawarte w punkcie 3 wyroku z dnia 16 grudnia 2013 r.
Ponadto należy mieć na uwadze, że zgodnie z art. 195 § 2 ppsa jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Przepis ten stanowi podstawę do dokonania autokontroli zaskarżonego postanowienia przez wojewódzki sąd administracyjny, bez konieczności poddania go kontroli instancyjnej sprawowanej przez sąd drugiej instancji.
W omawianej sprawie nie ulega wątpliwości, że zażalenie jest oczywiście uzasadnione, co uprawniło Sąd do uchylenia zaskarżonego postanowienia. Słusznie bowiem podnosi pełnomocnik organu, że nie było podstaw do obciążenia Dyrektora Izby Skarbowej w K. kosztami postępowania sądowego w niniejszej sprawie.
Analizując akta sprawy należy wskazać, że Sąd błędnie w uzasadnieniu wyroku powołał się na art. 200 ppsa i art. 205 § 2 ppsa. Nieprawidłowo bowiem uznał, że w przypadku umorzenia postępowania sądowego w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 ppsa przysługuje skarżącemu od organu zwrot kosztów postępowania.
Wobec powyższego Sąd na podstawie przywołanych przepisów orzekł jak w sentencji postanowienia.