Uzasadnienie
Odpowiadając na wezwanie do wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia, J. D. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach między innymi z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych. W motywach wniosku odnotowała, że ma 74 lata; jest samotnie mieszkającą, bezdzietną wdową. Z uwagi na wspomniany wiek oraz stan zdrowia skarżąca nie może podjąć dodatkowego zatrudnienia. Z tych względów jej jedynym dochodem jest świadczenie emerytalne w kwocie 691,25 zł. Skarżąca podniosła, że jej dom jest stary i posiada drewnianą konstrukcję. Zeznała dalej, że w trakcie podtopień w 2010 r., z uwagi na ukształtowanie terenu, na jej działce długo zalegała woda, co destruktywnie wpłynęło na ściany fundamentowe domu. Z oświadczenia o stanie rodzinnym (zawartego w urzędowym formularzu wniosku z dnia 12 lipca 2012 r.) wynika nadto, iż powierzchnia wspomnianego wcześniej domu wynosi 60 m2, zaś działki – 507 m2.
J. D. w okresie kilku lat wielokrotnie występowała o przyznanie jej prawa pomocy, a jej wnioski były uwzględniane. Skarżącej przyznano prawa pomocy w sprawach: I SA/Gl 552/07; I SA/Gl 47-48/09; I SA/Gl 581/09; II SA/Gl 787/10; I SA/Gl 826/10; I SA/Gl 522/11. W tej ostatniej sprawie, postanowieniem z dnia 22 lutego 2012 r., referendarz sądowy ustanowił dla skarżącej adwokata z urzędu. W motywach tamtego rozstrzygnięcia odnotowano między innymi, że J. D. korzysta ze wsparcia państwa w formie zasiłku celowego.
Po rozpoznaniu wniosku zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – dalej w skrócie: P.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – czyli w myśl art. 245 § 3 przywołanej ustawy obejmującym tylko zwolnienie od kosztów sądowych lub tylko ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Odnosząc te uwagi do najogólniej pojmowanej sytuacji materialnej wnioskującej, posiłkując się nadto ustaleniami dokonanymi w sprawach, w których skarżąca uprzednio ubiegała się o przyznanie prawa pomocy, stwierdzić trzeba, że J. D. wykazała, iż omówione okoliczności zachodzą w jej przypadku. Nie ulega bowiem wątpliwości, że nie może ona ponieść pełnych kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku koniecznego utrzymania.
W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a. oraz w oparciu o wskazane wyżej przepisy.