Uzasadnienie
Prawomocnym postanowieniem z dnia 25 lipca 2012 r. referendarz sądowy WSA w Gliwicach zwolnił skarżącą od kosztów sądowych. W ustalonym wówczas stanie faktycznym sprawy przyjęto m.in., że skarżąca wielokrotnie zwracała się do tut. Sądu z wnioskami o przyznanie prawa pomocy, w tym w sprawach o sygn. akt: I SA/Gl 552/07; I SA/Gl 47-48/09; I SA/Gl 581/09; II SA/Gl 787/10; I SA/Gl 826/10; I SA/Gl 522/11. Jej wnioski były w tych sprawach uwzględniane.
Obecnie, pismem z dnia 16 kwietnia 2013 r., skarżąca zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych i o ustanowienie adwokata celem sporządzenia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu z dnia 7 marca 2013 r., mocą którego oddalono jej skargę w tej sprawie. Wniosek ten został następnie uzupełniony na urzędowym formularzu. W tym ostatnim skarżąca podkreśliła, że jest emerytką w wieku 75 lat. Odnotowała, że boryka się z problemami mieszkaniowymi albowiem jej dom uległ uszkodzeniu i wymaga kosztownego remontu. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach zeznała, że powierzchnia ww. domu wynosi 60 m2. Dodatkowo posiada nieruchomość gruntową o pow. 507 m2. Jedynym źródłem dochodu skarżącej jest jej świadczenie emerytalne w kwocie 920,85 zł. J. D. podniosła końcowo, że z uwagi na uszkodzenie fundamentów domu, musiała przenieść się do szwagra.
Wymaga odnotowania, że postanowieniem Sądu z dnia 23 kwietnia 2013 r. sygn. akt IV SA/Gl 412/12, ustanowiono dla skarżącej adwokata. W ramach tego orzeczenia przybliżono ustalenia faktyczne zbieżne z tymi, które przyjęto w tej sprawie.
Po rozpoznaniu wniosku zważono, co następuje:
J. D. wystąpiła obecnie o zwolnienie jej od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Należy w pierwszej kolejności podkreślić, że skarżącej przyznano już prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie jej od kosztów sądowych (patrz postanowienie z dnia 25 lipca 2012 r.). Orzeczenie to zachowuje swą moc w toku całego postępowania sądowoadministracyjnego, a więc zarówno przed sądem administracyjnym pierwszej instancji, jak i Naczelnym Sądem Administracyjnym. Ponowny wniosek dotyczący tej części prawa pomocy jest więc zbędny, a postępowanie w tym zakresie bezprzedmiotowe. Z tych względów umorzono postępowanie z wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych (pkt 2 sentencji), działając na podstawie stosowanego w drodze analogii art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej w skrócie: "P.p.s.a.".
Rozpoznaniu podlega natomiast wniosek skarżącej o ustanowienie adwokata. Zgodnie więc z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – czyli w myśl art. 245 § 3 przywołanej ustawy obejmującym tylko zwolnienie od kosztów sądowych lub tylko ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Odnosząc te uwagi do najogólniej pojmowanej sytuacji materialnej skarżącej, stwierdzić trzeba, że już na etapie poprzednio rozpoznanego wniosku wykazała ona, iż omówione okoliczności zachodzą w jej przypadku. Sytuacja materialna J. D. jest bowiem trudna i zdaniem rozpoznającego wniosek, nie jest ona w stanie pokryć kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika procesowego. Godzi się w tym miejscu przywołać konkluzje odnotowane w postanowieniu z dnia 23 kwietnia 2013 r. w sprawie o sygn. akt IV SA/Gl 412/12. Wskazano tam, że "skarżąca jest wdową w podeszłym wieku oraz wymaga opieki lekarskiej. Zamieszkuje w starym, zniszczonym budynku. Jedyny jej dochód stanowi emerytura w wysokości 920,85 zł brutto, która przeznaczana jest na zaspokojenie bieżących, niezbędnych potrzeb." Na gruncie tej sprawy, w świetle złożonych przez skarżącą oświadczeń, nie sposób odstąpić od ustaleń i konkluzji poczynionych w sprawie IV SA/Gl 412/12.
W tym stanie rzeczy, postanowiono o ustanowieniu dla skarżącej adwokata, o czym orzeczono jak w pkt 1 sentencji, działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a. oraz w oparciu o wskazane wyżej przepisy.