Uzasadnienie
M sp. z o.o. (dalej jako: Strona, Skarżąca, Spółka), wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego (dalej jako: Organ, SKO) z [...] maja 2023 r. nr [...] utrzymującą w mocy w mocy własną decyzję z [...] lutego 2020 r. odmawiającą uchylenia decyzji ostatecznej z [...] października 2017 r. w sprawie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności podatkowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością jako nabywcy zorganizowanej części przedsiębiorstwa za zaległości w podatku od nieruchomości wraz z odsetkami.
Decyzję wydano w następującym stanie faktycznym:
Decyzją z dnia [...] października 2017 r. o nr [...], SKO w składzie R.G.M., P.P. – B., P.D., orzekło o utrzymaniu w mocy decyzji Burmistrza Miasta i Gminy z [...] lipca 2017 r. dotyczącej solidarnej odpowiedzialności podatkowej M sp. o.o. – aktualnie M sp. z o.o., jako nabywcy przedsiębiorstwa.
Pismem z [...] grudnia 2017 r. spółka powołując się na art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej, wniosła o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną SKO z [...] października 2017 r.
Decyzją z [...] lutego 2020 r. o nr [...], SKO odmówił uchylenia własnej decyzji z [...] października 2017 r. o nr [...], z uwagi na brak przesłanek do wznowienia.
Po rozpatrzeniu odwołania, SKO w składzie:
R.G.M., W.P., A.B., decyzją z [...] maja 2023 r. orzekło o utrzymaniu w mocy ww. decyzji z [...] lutego 2020 r.
W skardze na powyższą decyzję pełnomocnik Spółki wnosząc o uchylenie decyzji organów obu instancji, zarzucił organowi naruszenie art. 130 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej, gdyż w składzie osobowym Kolegium orzekającym przy wydaniu zaskarżonej decyzji i decyzji SKO z dnia [...] października 2017 roku znak [...], brał udział R.G.M..
W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga okazała się zasadna.
Przedmiotowa sprawa na podstawie art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, dalej: "P.p.s.a.") została rozpoznana w trybie uproszczonym. Zgodnie z treścią powołanego przepisu sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art. 120 P.p.s.a.). Na podstawie art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2492), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Z kolei stosownie do art. 134 § P.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a, który dotyczy interpretacji podatkowych i który nie ma zastosowania w niniejszej sprawie. Poddając kontroli zaskarżoną decyzję należy stwierdzić, że akt ten narusza prawo w stopniu eliminującym go z obrotu prawnego. Za trafny bowiem należy uznać zarzut naruszenia przez SKO art. 130 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej. Zgodnie z ww. przepisem, funkcjonariusz Służby Celno-Skarbowej, pracownik urzędu gminy (miasta), starostwa, urzędu marszałkowskiego, izby administracji skarbowej, Krajowej Informacji Skarbowej, urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych oraz członek samorządowego kolegium odwoławczego podlegają wyłączeniu od udziału w postępowaniu w sprawach dotyczących zobowiązań podatkowych oraz innych spraw normowanych przepisami prawa podatkowego, w których brali udział w wydaniu zaskarżonej decyzji.
W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się jednolicie, że istotą instytucji wznowienia postępowania jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy, która została zakończona decyzją ostateczną, w sytuacji gdy zaistniały określone w Ordynacji podatkowej podstawy wznowienia postępowania. Zatem udział w wydaniu decyzji ostatecznej w postępowaniu zwykłym uniemożliwia udział członka składu Kolegium w postępowaniu wszczętym skutecznie złożonym wnioskiem o wznowienie postępowania podatkowego zakończonego tą decyzją i tym samym udział w wydawaniu rozstrzygnięć, podejmowanych we wznowionym postępowaniu (wyrok NSA z 29 listopada 2019 r. sygn. akt II FSK 1382/19, orzeczenia.nsa.gov.pl). Za takim traktowaniem wniosku o wznowienie postępowania na potrzeby art. 130 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej przemawia konieczność zapewnienia stronie obiektywnego rozstrzygnięcia sprawy. Przemawia za tym sprawiedliwość proceduralna związana z bezstronnością w rozpatrywaniu sprawy.
To właśnie wyeliminowaniu wszelkich zastrzeżeń co do bezstronności i obiektywizmu przy rozpatrywaniu danej sprawy służy możliwość wyłączenia pracownika od udziału w tej sprawie. Stanowisko, że zawarte w art. 130 § 1 pkt 6 cyt. ustawy określenie "brał udział w wydaniu zaskarżonej decyzji" dotyczy nie tylko orzekania w postępowaniu instancyjnym, a zatem w relacji organ pierwszej instancji - organ odwoławczy, ale także w relacji: postępowanie zwykłe - postępowania nadzwyczajne, zmierzające do wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji ostatecznej (wznowienie postępowania, stwierdzenie nieważności decyzji), zostało zawarte w wielu orzeczeniach sądów administracyjnych obu instancji, a linia orzecznicza w tym zakresie jest już w zasadzie jednolita (np. wyroki: z dnia 27 października 2015 r., sygn. akt I FSK 1133/14; z dnia 2 lutego 2016 r., sygn. akt II GSK 1569/14; z dnia 31 maja 2016 r., sygn. akt I FSK 1965/14; z dnia 23 sierpnia 2016 r., sygn. akt II FSK 2078/14; z dnia 4 lipca 2017 r., sygn. akt II FSK 506/17, z dnia 8 lutego 2018 r., I FSK 525/16; WSA w Gliwicach z dnia 24 kwietnia 2019 r., I SA/Gl 93/19; z dnia 18 maja 2021r., sygn. akt III FSK 3501/21).
Celem regulacji przewidzianej w art. 130 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej było uniknięcie sytuacji, gdy treść rozstrzygnięcia decyzji, wydanej przez członka organu kolegialnego, mogłaby być zdeterminowana wcześniejszym doświadczeniem tej osoby wynikającym z dotychczasowego udziału w postępowaniu administracyjnym. Omawiany przepis należy interpretować w ten sposób by usunąć wszelkie obawy, że ocena nie będzie obiektywna (por. wyroki NSA: z dnia 27 października 2015 r., sygn. akt I FSK 1133/14; z dnia 23 lutego 2012 r., sygn. akt II GSK 63/11). Zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja SKO z [...] maja 29023 r. została wydana w składzie:
R.G.M., W.P., A.B.. Decyzja ta utrzymywała w mocy decyzję SKO z [...] lutego 2020 r. wydaną na podstawie art. 245 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej o odmowie uchylenia ostatecznej decyzji SKO z dnia [...] października 2017 r. nr [...]. Co istotne, w wydaniu tej ostatniej również brał udział R.G.M.. Okoliczność ta jest bezsporna.
W świetle powyższego nie ulega wątpliwości, że przewodniczący składu orzekającego SKO w osobie R.G.M., powinien zostać wyłączony od udziału w postępowaniu zainicjowanym wnioskiem o wznowienie postępowania. Tego wymagała konieczność zapewnienia stronie obiektywnego rozstrzygnięcia sprawy we wznowionym postępowaniu. Udział ww. w wydaniu decyzji w trybie zwykłym a następnie w trybie wznowieniowym powoduje, że organ kolegialny wydający decyzję w dniu [...] maja 2023 r., naruszał art. 130 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej, co stanowi przesłankę z art.240 §1pkt 3 Ordynacji podatkowej. Jeszcze raz należy bowiem podkreślić, że wykładnia przepisu 130 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej wyłączająca od orzekania w postępowaniu wznowieniowym pracownika organu, który wczesnej uczestniczył w wydaniu decyzji w trybie zwykłym, służy usunięciu wątpliwości, co do bezstronności i właściwego standardu obiektywizmu organów (wyrok WSA w Rzeszowie z 23.10.2018 r., sygn. akt I SA/Rz 754/18).
Ponieważ wbrew treści ww. przepisu, w rozpoznawanej sprawie nie wyłączono od załatwienia sprawy członka organu, który brał udział w wydaniu decyzji ostatecznej, za przedwczesne należy uznać badanie w pełnym zakresie zgodności z prawem zaskarżonego orzeczenia, do czego Sąd byłby zobowiązany na podstawie art. 134 § 1 P.p.s.a. Prawidłowo ukształtowany skład SKO, będzie zobowiązany powtórnie rozpoznać odwołanie strony. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) P.p.s.a. orzeczono jak w pkt 1 sentencji wyroku. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a.