Uzasadnienie
Skarżąca S.M. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] wydaną w przedmiocie zmiany decyzji ostatecznej w sprawie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2016 r.
W skardze wniosła m. in. o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego oraz wydatków na korespondencję w kwotach po 5,20 zł za przesyłkę.
Wyrokiem wydanym 16 listopada 2017 r. sygn. akt I SA/Go 387/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim uchylił w całości zaskarżoną decyzję (pkt 1 formuły sentencji wyroku) i postanowił zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz strony skarżącej kwotę 680 zł (pkt 2 formuły sentencji wyroku) w uzasadnieniu wskazując, że o kosztach orzeczono w oparciu o art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 369 powoływana dalej jako P.p.s.a.).
Następnie postanowieniem z 12 grudnia 2017 r. sygn. akt I SA/Go 387/17
Sąd z urzędu sprostował błąd rachunkowy w punkcie drugim sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 16 listopada 2017 r. sygn. akt I SA/Go 387/17 w ten sposób, że w miejsce kwoty 680 zł postanowił wpisać kwotę 685,20 zł. W uzasadnieniu ww. postanowienia Sąd wskazał, że w wyroku z dnia 16 listopada 2017 r. na skutek błędu rachunkowego, polegającego na błędnym zsumowaniu poszczególnych pozycji kosztowych, mylnie oznaczył kwotę należnych stronie skarżącej od organu kosztów postępowania, pomijając niezbędny koszt postępowania w postaci wydatku w kwocie 5,20 zł poniesionego z tytułu nadania do Sądu przesyłki zawierającej skargę. Mając powyższe na uwadze Sąd wskazał, że należne skarżącej koszty wynosiły 685,20 zł, a nie jak błędnie wskazano w punkcie drugim formuły sentencji wyroku – 680 zł. Odpis postanowienia z uzasadnieniem wysłano pełnomocnikom stron postępowania 14 grudnia 2017 r. i doręczono pełnomocnikowi skarżącej 18 grudnia 2017 r. (zpo na k. 59 akt sądowych).
Pismem z [...] grudnia 2017 r. pełnomocnik skarżącej wniósł zażalenie na postanowienie zawarte w pkt 2 formuły sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z 16 listopada 2017 r. sygn. akt
I SA/Go 387/17 w części dotyczącej niezasądzenia kwoty 5,20 zł tytułem wydatku na korespondencję. Zarzucił naruszenie art. 200 i art. 205 ust. 1 i 2 P.p.s.a. i wniósł o zmianę postanowienia poprzez zasądzenie od organu na rzecz skarżącej dodatkowo 5,20 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania w I instancji oraz o zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego oraz wydatków na korespondencję w wysokości 5,20 zł za przesyłkę zawierającą wniesione zażalenie. Pełnomocnik skarżącej wskazał, że tytułem kosztów postępowania zażaleniowego winna zostać zasądzona kwota 245,20 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 195 § 3 P.p.s.a. jeżeli postępowanie zażaleniowe stało się bezprzedmiotowe przed przedstawieniem zażalenia wraz z aktami sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, wojewódzki sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym umarza to postępowanie. Na postanowienie przysługuje zażalenie. Natomiast zgodnie z brzmieniem art. 197 § 2 P.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2 P.p.s.a.
Po myśli art. 209 P.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201 (tj. w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 P.p.s.a.), art. 203 i art. 204 P.p.s.a. Wskazać również należy, że przepisy art. 203 i art. 204 P.p.s.a. regulują kwestie kosztów postępowania kasacyjnego.
W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik skarżącej 13 grudnia 2017 r. wniósł zażalenie (koperta k. 58 akt sądowych), którego przedmiotem było zasadniczo niezasądzenie, przez Sąd w wyroku, kwoty 5,20 zł tytułem wydatku na korespondencję kierowana w sprawie do Sądu.
Jednakże w dacie nadania przesyłki zawierającej zażalenie było już wydane postanowienie Sądu z 12 grudnia 2017 r., w którym Sąd z urzędu sprostował błąd rachunkowy, polegający na pominięciu niezbędnego kosztu postępowania w postaci wydatku w kwocie 5,20 zł poniesionego z tytułu nadania do Sądu przesyłki zawierającej skargę. Wydanie przez Sąd postanowienia czyniącego zadość pierwszemu z żądań zażalenia przesądziło o jego bezprzedmiotowości.
Odnosząc się do wniosku pełnomocnika skarżącej w zakresie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, należało stwierdzić brak podstaw prawnych do wydania w tym zakresie orzeczenia w postanowieniu rozpoznającym zażalenie, skoro nie jest ono jednym z orzeczeń wskazanych w art. 209 P.p.s.a.
Zgodnie z art. 197 § 2 P.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, tj. przepisy Rozdziału 1. Działu IV (art. 173 – 193 P.p.s.a.). Brak natomiast odesłania do odpowiedniego stosowania przepisów o zwrocie kosztów postępowania między stronami (Dział V, Rozdział 1 tj. art. 199 – 210 P.p.s.a.), które dawałoby podstawę do ich odpowiedniego stosowania w postępowaniu toczącym się na skutek zażalenia (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2017 r. sygn. akt I GZ 220/17 CBOIS).
Z powyższych względów, działając na podstawie art. 195 § 3 P.p.s.a.
Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.